David van der Berg droeg het ultieme keeperstenue

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Kleding van voetballers is altijd al een stokpaardje van mij geweest wat stamt uit de periode dat ik nog als jong, broekie” mijn geld verdiende bij Sporthuis Sjoerd van der Baan.

Kleding van voetballers is altijd al een stokpaardje van mij geweest wat stamt uit de periode dat ik nog als jong, broekie” mijn geld verdiende bij Sporthuis Sjoerd van der Baan. 

 

 david_redding

 Ezinge-doelman David van der Berg in het ultieme keeperstenue stijlvol in actie tegen VVSV'09  foto: Ite Wiersema

 

Prachtige periode

Een prachtige tijd mede doordat de FC Groningen-spelers van toen er kind aan huis waren. Sip Bloemberg, Jaap Bos, Azing Griever, Bjarne Jensen, Hugo Hovenkamp en de helaas veel te vroeg overleden Ab Gritter kwamen geregeld langs namelijk. De profs konden dan bij ons hun schoenen en trainingspakken komen halen die door de sponsoren Quick, Puma en Adidas werden verstrekt. Maar niet alleen de binnenlopende profs maakten het tot een feest om er ter werken. De veranderingen op het gebied van sportkleding zat ik bovenop en gebeurde voor mijn neus. We waren namelijk een van de eerste zaken in Nederland die in 1974 het shirt met de drie strepen, persoonlijk gebracht door Henny van Warmenhoven, in de winkel hadden hangen. Henny van Warmenhoven kon je als hoofd Adidas Nederland wel om een boodschap sturen en was een persoonlijke vriend van mijn baas, Sjoerd van der Baan. De beelden van zijn bezoek verschenen weer op mijn netvlies toen ik het boek over de strijd tussen de broertjes Dassler las die over de geschiedenis van de merken Puma en Adidas ging . Daarin viel zijn naam geregeld waarbij gezegd moet worden dat het in positieve bewoordingen was. Prachtige anekdotes vertelde van Warmenhoven tijdens zijn bezoek aan Groningen want hij was als materiaalman bij het Nederlands Elftal actief en heeft heel wat moeten ‘strepen” om iedereen voor het oog op Adidas-schoenen te laten spelen In die periode begon de voetbalwereld steeds meer kleur te krijgen en verdwenen de katoenen shirts naar de achtergrond.

Kleurencombinaties

Het moest allemaal ‘sneller” en de gekste kleurencombinaties vlogen ons om de oren. Traditionele shirts verdwenen als sneeuw voor de zon en de shirtsponsors gingen de dienst uitmaken. Verenigingen die al sinds de oprichting wit/zwart als clubkleuren hadden lieten hun eerste elftal opeens in een wit shirt met blauwe broek voetballen. Clubs droegen van het merk Erima ( een onderdeel van Adidas) shirts waarbij de strepen op het broekje doorliepen. Kortom de voetbalwereld veranderde duidelijk qua modebeeld. De sportkledingfabrikanten beleefden dan ook gouden tijden richting de beginjaren tachtig. Voor ons als jonge medewerkers ging er ook een wereld open want steeds meer vertegenwoordigers wisten de weg naar de Nieuwe Ebbingestraat te vinden. De mannen zagen dat de crème de la crème van de Groninger sportwereld bij Sjoerd van der Baan over de vloer kwam want ook de vermaarde sprinttrainer Henk Kraaijenhof, de beroemde schaatser Jan Uitham en de nu bij Hunsingo als hersteltrainer actieve Jaap Smit kwamen regelmatig over de vloer. Prachtige tijden waarin ik van de schaatscrack dé manier van veters rijgen leerde. Ik beheerste het wel maar niet op de manier van Uitham. Zoals hij mij toen voordeed heb ik het de rest van voetballoopbaan gedaan. De schaatser vertelde namelijk dat je voeten een betere bloeddoorstroming kenden omdat de schoenen beter naar je voeten stonden als de veters op zijn wijze gestrikt werden. Zo vlogen de dagen voorbij in de sportzaak aan de Nieuwe Ebbingestraat die helaas ter ziele is gegaan. Nog vaak kom ik oud-voetballers tegen die in de jaren dat ik er werkte door mij aan een paar voetbalschoenen of kleding werden geholpen. Een van die mannen was de huidige trainer van de Fivel, Jeroen Korpershoek, die eind zeventiger jaren als doelman voor de jeugd van FC Groningen speelde. Die bewuste zaterdag kwam hij samen met John Scheve de winkel binnen stuiven want op de een of andere manier was er iets niet goed gegaan met de kleding van Jeroen. Het verhaal was duidelijk hij moest snel van spullen worden voorzien en snel betekende in dit geval binnen enkele seconden. Het werd een combinatie die ik  mijn leven lang niet zal vergeten. Een geel shirt, blauw broekje en groene kousen verdwenen in de plastic tas en weg was het duo, mij in opperste verwarring achterlatend over deze in mijn ogen waardeloze kleurencombinatie.

Feest

Zaterdag stond ik langs de lijn bij het duel VVSV’09-Ezinge en kon hij voor mij al niet slecht meer keepen. Ik weet dat het helemaal nergens op slaat maar David van der Berg maakte mijn middag in Ulrum tot een feest. De jonge doelman had de ondankbare taak om de afwezige Dirk Johan Ritzema te vervangen maar deed dat voortreffelijk. Maar wat ik nog  mooier vond was hij dat deed in het in mijn ogen ultieme keeperstenue. Een zwart shirt, zwarte broek en witte kousen, hoe mooi kan het op een voetbalveld zijn. Bedankt David voor een mooi moment in Ulrum.