Jarno Kuik GVAV Rapiditas E1 op de weg terug na maanden van blessureleed

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

 

 

 

Blessure,s zijn voor iedere voetballer een vervelende aangelegenheid. Tijdens wedstrijden zie je dat je teamgenoten een wedstrijd winnend afsluiten en elkaar na een treffer juichend in de armen vallen wat je een gevoel geeft dat je er niet helemaal bijhoort. Dat gevoel ondervind op dit moment de 10-jarige Jarno Kuik van GVAV Rapiditas die op de weg terug is van slepende achillespeesblessure,s aan beide voeten wat hem al ruim vier maanden op non-actief doet staan.

Blessure,s zijn voor iedere voetballer een vervelende aangelegenheid. Tijdens wedstrijden zie je dat je teamgenoten een wedstrijd winnend afsluiten en elkaar na een treffer juichend in de armen vallen wat je een gevoel geeft dat je er niet helemaal bijhoort. Dat gevoel ondervind op dit moment de 10-jarige Jarno Kuik van GVAV Rapiditas die op de weg terug is van slepende achillespeesblessure,s aan beide voeten wat hem al ruim vier maanden op non-actief doet staan.

fotojarnokuik

Jarno Kuik GVAV Rapiditas E1 (foto: Alma van Veen)

,Aan het begin van dit seizoen kreeg ik steeds meer last van mijn voeten en kon ik  niet meer voetballen. Sinds oktober heb ik dan ook geen competitiewedstrijden voor de E1 meer gespeeld.”

Na doktoren te hebben afgelopen en orthopedische onderzoeken te hebben ondergaan kwam men er achter dat de talentvolle rechtsback doorgezakte voeten en platvoeten heeft. Deze combinatie en groeiproblemen veroorzaakten het blessureleed van Jarno wat nog verergerde door de trainingsintensiteit van de gedreven voetballer. De een fan van PSV-speler Dirk Marcelis zijnde Jarno kreeg nadat het euvel was vastgesteld speciale inlegzooltjes met een hakverhoging zodat zijn achillespezen werden ontzien. Vanaf die tijd is hij voorzichtig, en aangepast, weer in training en hoopt hij na de winterstop weer aan speelminuten op het veld toe te komen.

,,Dat hoop ik echt want ik ga wel alle wedstrijden mee maar ik heb er best wel moeilijk mee hoor om al zolang aan de kant te staan want voetballen is nu eenmaal mijn favoriete hobby.”

Dat hij veel over zijn favoriete hobby nadenkt blijkt ook als in het gesprek de, in zijn ogen, iets mindere prestaties van de hoofdmacht van GVAV Rapiditas ter sprake komt.

,,We hebben met onze E1 best een goed team maar vaak wordt er door bijvoorbeeld FC Groningen bij GVAV spelers gescout die dan eerst bij FC Groningen mogen trainen of er in sommige gevallen zelfs blijven. Dat is voor ons eerste elftal wel jammer want op die manier wordt GVAV niet zo gemakkelijk  hoofdklasser wat gezien het aantal leden wat de vereniging heeft zou moeten.”

 Dat zijn zorgen voor morgen want Jarno wil nu graag  zo snel mogelijk weer fit worden en verheugd zich er weer op om dan samen met zijn teamgenoten weer volledig te kunnen trainen.Trainingen die verzorgd worden door Ruud Kuipers en waar de tien jarige Jarno erg over te spreken is.

,, Ruud is een erg goede trainer want hij is best wel streng en dat moet ook. Als je zoals wij in de E1 zit dan train je om beter te worden anders moet je lager gaan spelen waar anders getraind wordt.”

Toch haast hij zich om erbij te zeggen dat er ook genoeg tijd en ruimte is voor plezier en lol maken tijdens  trainingen en wedstrijden.

,,We hebben veel plezier en doen veel leuke dingen. Zo gaan we op 16/17 januari naar Thedinghausen voor een groot zaalvoetbaltoernooi en ik ben blij dat ik  van Ruud en de leiders Johan Paapst en Renee van Veen mee mag en zelfs alweer voorzichtig mee mag spelen.”

Deze laatste geste tekent de kracht van het begeleidingsteam van GVAV Rapiditas E1 die inziet dat een geblesseerde speler er ook bij hoort en Jarno er in zijn voor hem vervelende blessureperiode steeds bij heeft betrokken en hem nu beloont voor zijn  betrokkenheid bij het team. Hoe vaak hoor je niet dat clubs geblesseerde spelers soms in weken niet bij de vereniging of nog erger bij hun elftal zien omdat  ze vaak aan hun lot worden over gelaten. Daar was bij, hoe moeilijk hij het soms ook had dat hij niet kon voetballen, Jarno geen sprake van en we hopen dan ook oprecht dat het blessureleed van Jarno gauw tot het verleden behoort.