Matty van Donderen verdient veel respect

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

 De meeste voetbalverenigingen hebben vrijwilligers die bijna dag en nacht op de velden van hun club te vinden zijn. Vaak zijn ze al gepensioneerd of om wat voor reden dan ook niet meer werkzaam in het dagelijks leven.

De meeste voetbal verenigingen hebben vrijwilligers die bijna dag en nacht op de velden van hun club te vinden zijn. Vaak zijn ze al gepensioneerd of om wat voor reden niet meer werkzaam in het dagelijks leven.

 matty_van_Donderen

Matty van Donderen nog steeds actief voor 'zijn" Gruno 

Jubileum

Zo was ik enkele maanden geleden op bezoek bij de voetbalvereniging Gruno dat in 2010 haar negentig jarig bestaan had gevierd met een indrukwekkend feestweekend. Een weekend in april 2010 waar veel van de coryfeeën aanwezig waren die de roemruchte vereniging, waarvan de wortels in de Groninger wijk Kostverloren liggen, op de voetbalkaart in Nederland hebben gezet. Jan Bootsma, Theo en Menco Huizinga, Jannes Mulder, Jelis Pot en niet te vergeten dé archivaris van Gruno, Gerard Helsma waren naast vele anderen uiteraard aanwezig.

 Matty van Donderen

 Maar al deze mannen met hun grote verdiensten voor Gruno en KNVB-scheidsrechter in het amateurvoetbal in het bijzonder moesten het qua bekendheid afleggen tegen de man die absoluut tot een van de iconen van Gruno behoort, Matty van Donderen. Wie namelijk nog nooit van Matty van Donderen heeft gehoord mag gerust stellen dat hij of zij zich geen insider in de Groninger Voetbalwereld mag noemen.

Voorzitter Azing Koning, Gerard Helsma maar ook John Jullens, nu spelend in het tweede team van Gruno, noemden namelijk alle drie afzonderlijk de ondertussen zevenenzeventig jarige oud-speler en trainer als de man die zijn sporen ruimschoots heeft verdiend voor de vereniging waarvan de gloriejaren zich op sportpark ‘West End” afspeelden, een naam die door ambtelijke dwalingen, en tot verdriet van velen, veranderd werd in de kille naam, Sportpark Vinkhuizen.

 Gradus

Matty van Donderen was samen met zijn broer Gradus, zo valt uit de historie op te maken een van de betere voetballers die Gruno heeft voort gebracht. In de jubileumboeken en krantenknipsels komt naar voren dat de broertjes van Donderen spelers met een grote waarde voor Gruno waren. Niet zelden vallen de namen van beide broers als het gaat om de bepalende spelers uit die periode. Een periode waar Matty nog steeds graag aan herinnerd wordt al laat het geheugen hem soms wel eens in de steek, wat overigens mag op achten zeventig jarige leeftijd. Maar nog steeds is de Gruno-man in hart en nieren vrijwel dagelijks vinden op het complex aan de Zilverlaan waar hij met respect behandeld wordt wat zeer gerechtvaardigd is. Jan van Dijken noemde dat ook in het artikel dat hij over zijn toevallige ontmoeting met Sjaak Swart schreef dat hij getroffen was door het groot respect dat clubiconen als Swart en ook Piet Keizer nog alle dagen ten deel valt als ze bij Ajax vertoeven. Dat respect was ook voelbaar op die avond bij voorzitter Azing Koning die mij attendeerde op een foto die op de site van Gruno stond. ’s Avonds teruggekeerd op de Peperweg zocht ik direct naar de foto die ik redelijk snel vond. Die foto gaf direct aan dat Matty van Donderen een groot hart voor Gruno heeft.

Actief

Want naast dat hij in het verleden een van de grootste animatoren was van onder andere het binnenhalen van bordsponsoren is de redelijk bejaarde oud-voetballer nog steeds actief zoals de foto laat zien. Druk boenend op de reclame borden om die weer goed toonbaar te laten zien is een prestatie waar met respect en waardering over gesproken moet worden. Veel van zijn leeftijd, hoewel ze het nog wel zouden willen, zijn er niet meer toe in staat. Velen die jonger zijn dan Matty kunnen het wel maar hebben er geen zin in zijn toch de geluiden die je bij veel verenigingen hoort, de goede uitgezonderd, hoort. In een tijd dat het voor clubs steeds lastiger wordt om het kader goed te bemannen is het mooi om te zien dat Matty van Donderen een toonbeeld van clubliefde is. Het erelid zich namelijk niet te groot om op zijn leeftijd nog klusjes uit te voeren rond en op de velden van Gruno, de vereniging waarmee hij onlosmakelijk mee is verbonden.”