Gregory Haans: Na al die jaren nog niets veranderd

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

.Soms kom je spelers die je als jeugdtrainer onder je hoede nog regelmatig tegen op de velden maar een enkeling eigenlijk maar heel weinig meer.

 

Soms kom je spelers die je als jeugdtrainer onder je hoede nog regelmatig tegen op de velden maar een enkeling eigenlijk maar heel weinig meer.

sios1_fcleo1_33

 Gregory Haans aan de bal voor FC LEO  in het duel tegen SIOS

 Een van die spelers is de nu tweeëntwintig jarige Gregory Haans van FC LEO. Greg speelde in de periode dat ik als jeugdtrainer bij de voetbalvereniging uit Leens actief was nog in de C-junioren. Gezien zijn kwaliteiten was het niet onlogisch dat hij naar de B-junioren overgeheveld werd wat echter de nodige voeten in de aarde had. Want er bestaat op de hele wereld geen trainer of leider die graag een van zijn beste spelers af moet staan aan een hoger team cq ander team. Maar in de B-junioren van FC LEO viel hij zeker niet uit de toom en dat hij nadat ik bij FC LEO was vertrokken als snel in het eerste elftal speelde verbaasde mij niets.

Dezelfde verbazing wat zijn beroepskeuze betrof had ik ook niet want dat hij richting het leger zou vertrekken vond ik eigenlijk redelijk vanzelfsprekend. Dat kwam niet zoals Gregory mij onlangs vertelde doordat zijn vader ook in het leger werkzaam is maar het was puur zijn eigen gevoel. Toen ik hem enkele weken geleden na een zestal jaren weer terug zag moest ik dan ook twee keer kijken want voor mij stond een blok spiermassa met gelukkig nog steeds het zelfde karakter van zes jaar geleden. Helemaal, behalve zijn postuur, niets veranderd en nog steeds dezelfde sympathieke jongen als uit mijn periode in Leens. In het duel tegen koploper Scheemda speelde hij niet een echt gelukkige wedstrijd en werd in de rust dan ook vervangen. Twee weken later tegen in het met 2-1 verloren duel tegen SIOS in Sauwerd viel hij zelfs uit met een vervelende schouderblessure die zich er in eerste instantie ernstig deed uitzien. Die maandag had ik hem aan de telefoon en het was alsof we elkaar nooit uit het oog hadden verloren. Gregory vertelde over zijn ouders die nu in Amerika woonden omdat zijn vader daar gelegerd was en zelf had hij het ook prima naar zijn zin in de kazerne in Doorn waar ik zelf ook mijn dienstplicht heb vervuld. Gelegerd in Doorn, vond hij het vanzelfsprekend dat hij nog voor FC LEO voetbalde want in Leens bij zijn voetbalvrienden voelde hij zich thuis hoewel hij het wel vervelend vindt dat hij doordeweeks niet kan trainen met het team. Daarom had hij er ook wel begrip voor dat hij ook een tijd niet voor het eerste elftal uitkwam maar onder trainer Jaap van der Ploeg is Greg weer in de eerste selectie teruggekeerd.

‘Natuurlijk is zoiets heel vanzelfsprekend want in bijvoorbeeld wedstrijdgerichte trainingen wil een trainer natuurlijk wel met zijn basiself kunnen oefenen. Maar ik ben wel blij dat ik nu weer in de eerste selectie zit al vind ik wel dat ik qua balvastheid altijd even weer in de wedstrijd moet komen. Maar dat is nu eenmaal inherent aan mijn doordeweekse afwezigheid. Een afwezigheid waar zeer waarschijnlijk niet gauw een einde aan zal komen omdat Greg het uitstekend naar zijn zin heeft in het leger hoewel hij voorlopig niet van plan is om naar het midden van het land te verhuizen.

‘Sinds mijn ouders tijdelijk verhuisd zijn naar Amerika verblijf ik in de weekenden dat ik vrij ben bij mijn zus in Groningen en dat bevalt mij uitstekend. Mijn vriendin studeert namelijk ook nog en daarom heb ik nog geen plannen om te vertrekken.”

Zo weet Gregory Haans uitstekend wat hij doet en zal zoals de zaken er nu voorstaan nog wel een tijdje voor de hoofdmacht van FC LEO uitkomen, verwacht hij zelf.

‘Dat hoop ik van harte want ik vind dat we een zeer jonge en talentvolle groep hebben die op termijn zeker in de derde klasse een rol van betekenis zou kunnen spelen. Maar net als bij veel clubs ben je dan wel afhankelijk van of een groep bijelkaar blijft uiteraard.