Luinge in Kloosterburen: ,,Ik hou van de derde helft.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Donderdag 11 april organiseerde de voetbalvereniging Kloosterburen zijn jaarlijkse Abiant netwerkavond. Een netwerkavond waar men deze keer scheidsrechter Roelof Luinge als speciale gast voor had uitgenodigd.
roel
Roelof Luinge was donderdagavond ruimschoots op tijd aanwezig in Kloosterburen. Want, zo vertelde Luinge, die meer dan 850 duels in het betaald voetbal heeft gefloten, dat  moet een vast gegeven voor een arbiter zijn. Je moet nooit te laat op een sportpark arriveren waar je als scheidsrechter wordt verwacht.” Bij aankomst op sportpark Westerklooster was er trouwens direct iets van herkenning voor de in Eelde geboren scheidsrechter. Luinge wist zich namelijk nog te herinneren dat toen hij als beginnend arbiter voor de eerste keer in Kloosterburen kwam de kleedkamers naast de ingang van sportpark Westerklooster waren gevestigd. ,,Dat was nog in de periode, en dan praat je over meer dan veertig jaar geleden, dat er nog geen douches waren en je blij mocht zijn wanneer er stromend water was. Ik weet ook nog welke wedstijd ik toen floot. Dat was het duel Kloosterburen-Ezinge wat eindigde in een 1-1 gelijkspel. Later ben ik nog een keer in Kloosterburen geweest voor een duel tegen Farmsum. Dat duel liep beter af voor de thuisclub dat toen met 3-0 wist te winnen.” Dat Roelof Luinge scheidsrechter werd kwam overigens door toeval tot stand. ,,Als 17-jarige speelde ik in het eerste elftal van Actief. Maar op een zaterdagmorgen werd een scheidsrechter in de rust van een jeugdduel ziek. Mij werd toen gevraagd of ik de tweede helft als scheidsrechter wilde fungeren. Dat heb ik toen gedaan en na afloop kwam een al wat oudere scheidsrechter naar mij toe met de vraag hoelang ik al actief was als scheidsrechter. Toen ik vertelde dat ik net mijn eerste dertig minuten had gefloten werd ik overladen met complimenten en hij adviseerde mij om door te gaan als scheidsrechter.” Zo rolde de toen nog jonge Eeldenaar de scheidsrechterswereld binnen en kwam hij, zoals hij aan het begin van de avond verkondigde, veel in onze regio. ,,Toen we vanaf Boerakker richting Kloosterburen reden kwam ik langs dorpjes waar ik allemaal wel heb gefloten. Ik moet zeggen dat dit mij terug deed denken aan een tijd waarin het fluiten voor mij steeds serieuzere vormen begon aan te nemen.” Als begin twintiger steeg Roelof Luinge vervolgens gestaag richting de hogere klasses waarbij hij ook steeds vaker een rapporteur langs de lijn zag staan. Een van die rapporteurs was de bekende Jacques d'Ancona die zelf als scheidsrechter in het amateurvoetbal op hoog niveau heeft gefloten. Van d’Ancona leerde de jonge Luinge dat hij meer aan zijn uitstraling buiten de lijnen moest werken. ,,In die tijd had ik lang haar en zat er weleens een scheur in mijn broek. Daar zei Jacques dan wat van en daar ben ik toen ook echt meer op gaan letten.” Maar de ster van de talentvolle arbiter mocht dan wel snel rijzende zijn, richting de stap naar de top van het amateurvoetbal kwam er een kink in de kabel. ,,Bij een duel op een wat drassig veld verdraaide ik mijn knie. Na onderzoek bleek dat mijn meniscus stuk was. Men zette mij op de wachtlijst en het kon wel drie maanden duren voordat ik aan de beurt was. Dat gevoegd bij het minimaal drie maanden revalideren zou betekenen dat ik een half jaar uit de roulatie zou zijn. Maar gelukkig kreeg ik het voor elkaar dat ik een dag later geopereerd kon worden en ruin drie maanden later floot ik het duel Rohda Raalte- Zwolse Boys als mijn eerste wedstrijd op topniveau.” Vanaf dat moment ging het helemaal crescendo met de Eeldenaar die in het duel WKE-Emmen liet zien dat hij klaar was voor het betaald voetbal. ,,Bij dat duel waren ruim 6000 toeschouwers aanwezig. Het werd een derby met alles erop en eraan en waar ik intens van genoot. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een heerlijke wedstrijd floot want ook toen al was ik duidelijk en recht voor zijn raap. Na dat duel kwam ik op de C-lijst en floot ik op 29 oktober 1983 met het duel NAC-VVV mijn eerste wedstrijd in het betaalde voetbal.” Waar Roelof Luinge in het begin van zijn carrière als scheidsrechter alleen naar zijn wedstrijden ging kwam daar al na zijn debuut in het betaald voetbal al snel verandering in. ,,Op een gegeven moment kreeg ik van de ook in deze regio bekende Louis Koorenhof de vraag of hij een keer met mij mee mocht naar een wedstrijd. Ik vond dat prima. De voorwaarde was dan wel dat Louis op de teugreis mijn chauffeur was. Dat vond hij prima en uiteindelijk is Louis ruim acht jaar mijn vaste chauffeur geweest en waar een einde aan kwam toen ik naar Bussum ben verhuisd.” Dat hij een vaste chauffeur had voor de terugreis had meerdere redenen verteld de als een Bourgondiër bekend staande Luinge eerlijk. ,,Naast dat ik het prettig vond dat ik niet alleen hoefde te reizen hield ik ook wel van de derde helft. Dat heb ik ook nooit onder stoelen of banken gestoken. Ik ben namelijk een man die in alles open en eerlijk is. Iedereen mocht weten dat ik het nummer ‘De Vlieger’ van Andre Hazes ooit eens in de kantine van RKC Waalwijk heb gezongen. Daar waren ze bij de bond echter niet blij mee en er dreigde zelfs een schorsing. Maar hoe hypocriet, even later werd mij wel gevraagd of ik tijdens onze jaarlijks trainingskamp een karaokeavond wilde organiseren. Iets wat ik, met als beloning vijf extra aanstellingen, toen een aantal jaren heb gedaan.” Zo vliegen de anekdotes in een rap tempo rond, zoals het weekendje stappen met Ajax-aanvoerder Danny Blind, of de woordenwisseling met Annie van der Velde, de vrouw van de oud-voorzitter van Heerenveen, waar Roelof een uur later weer vrolijk mee aan het dansen was. Zo bleef het een aaneenschakeling van mooie verhalen waaruit bleek dat de zeer aimabele Roelof Luinge en de KNVB niet altijd vriendjes waren. Maar duidelijk merkbaar was dat de scheidsrechter, die ook nog eens tien jaar op de internationale lijst stond, daar niet echt mee zat. ,,Ik ben zoals ik ben en zo moet men mij ook maar accepteren. Ook nu ik in de hoofdklasse of eerste klasse mijn wedstijden fluit doe ik dat op mijn manier met heel veel plezier en wat ik nog een aantal jaren hoop vol te houden,” aldus Roelof Luinge die uiteraard ook nog even de VAR ter sprake brengt. ,,De VAR kent nog wat kinderziektes en daarom moeten we nog wat geduld hebben. Zo had ik, en met mij meer oud-scheidsrechters, wel een rol als VAR willen vervullen. Binnen de KNVB heeft men echter anders besloten en dat moet je respecteren. Ik zie de VAR absoluut als een prima hulpmiddel voor de arbitrage binnen een voetbalwereld waar het spel steeds sneller en de belangen steeds groter worden. Maar we nemen nu eerst een biertje want ik heb een droge keel gekregen van al dat praten.” Een opmerking waar hij voor de zoveelste keer de lachers mee op zijn hand krijgt tijdens een zeer geslaagde Abiant netwerkavond.