SV Bedum Oldstars in Iran: Afscheid en de verjaardag van Jan

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Door de vertraagde binnenkomst van het nieuws uit Iran zet  ik het verslag van de mannen rechtstreeks online en daarnaast  komen de foto’s in de loop de dag  als een extra item op Puurvoetbalonline. Dit omdat de foto’s verkleinen en plaatsen nu eenmaal meer tijd kost en wat ik in maar beperkte mate heb. Dus vandaar hier het bijna liveverslag van in dit geval Bram Bakker over de belevenissen op de vrijdag


image 2018 09 10
Fruitbomen en muziek
Vrijdag stond in het teken van een toeristische trip door het bergachtig gebied, min of meer richting Kaspische zee. Na het ontbijt vertrokken wij om plm. 09.00 uur, onderweg werden nog een aantal Iraanse vrienden opgepikt die met ons in de bus of met eigen vervoer meegingen. Helaas was Peter Rolf genoodzaakt thuis te blijven, hij had een zware verkoudheid en wat verhoging en dan is het niet handig in de hitte in de bus te zitten. Vooral jammer voor hem.
Het was een rit door zeer oude dorpjes, wij hebben nog even stilgestaan bij een oude moskee met daarbij een oud kerkhof hier ligt begraven een neef van de vader van Massoud, tijdens zijn vlucht uit Iran heeft Massoud nog een week bij hem ondergedoken gezeten in Teheran. Deze neef wilde persé hier begraven worden, hij komt n.l. uit deze streek. Hij was begraven in 1981. Verder zagen wij hier nog een tafereeltje van drie dames die een ezel aan het laden waren met bakken druiven.
Op een gegeven moment gingen wij van de weg en reden we naar een heel idyllische plek tussen de fruitbomen om daar thee te drinken, Drie Iraanse begeleiders speelden daar op karakteristieke Iraanse muziekinstrumenten. De picknickplaats hoorde bij het zomerverblijf van de kleindochter van de zus van Massouds vader. Na de stop gingen wij verder de bergen in, ook hier een stop, waarna wij een wandeling maakten bergop op erg steenachtige ondergrond. Wat ooit een stromende rivier was, was nu een smal stroompje, ook hier is sprake van erge droogte, in vijf jaar geen drup regen gevallen. Wij zagen op een plek waar redelijk veel water stroomde een 3 tal dames hun tapijten in de rivier boenen, inzepen, afspoelen en laten drogen. Wim, Jan en Bert kregen nog thee aangeboden met een stukje eigen gebakken brood, een heel bijzonder tafereeltje.

Afscheid van Ghoochan
Na deze wandeling gingen wij terug naar onze eerste plek, hier nuttigden wij een heerlijke maaltijd met rijst en saus en stukjes vlees, ook weer onder de klanken van onze muzikanten, uiteraard met dans van Jabbar.
Na deze gezellige bijeenkomst vertrokken wij richting ons hotel om te relaxen, wij eten vanavond om 20.00 uur en om 21.00 uur komen onze gastheren van Ghoochan om afscheid van ons te nemen, want morgenvroeg vertrekken wij weer naar Mashhad voor de laatste dagen.  Dit is een afstand van 125 km.
Om 21.00 waren onze gastheren voor het afscheid in groten getale aanwezig in de eetzaal waar wij ons ook bijvoegden, in het bijzonder wil ik even noemen de vader van Massoud, ondanks zijn hoge leeftijd was hij bij alle evenementen aanwezig. Chapeau! Er werd begonnen met fraaie Iraanse muziek en dans, dit was van hoog niveau. Vele toespraken volgden met heel veel goede woorden, Massoud was weer heel druk in de weer om als tolk te fungeren. Allerlei hoge functionarissen uit de gemeente, de regio en de Iraanse sport namen het woord. Massoud zijn vader droeg nog een gedicht voor en sprak vooral over liefde, vriendschap en positieve energie in de omgang met elkaar. Na alle toespraken, waren wij zelf ook nog even aan het woord om onze gedachten en gevoelens over te brengen aan onze Iraanse vrienden. Vele foto's werden weer gemaakt en werd het  tijd om cadeaus uit te wisselen. Wij kregen allemaal een fraai Perzisch tapijtje en een tas bekleed met Perzisch tapijt. Heel mooi.
Hierna waren wij aan de beurt om onze meegebrachte geschenken te overhandigen aan onze gasten. Ook hierbij weer vele fotomomenten.

De verjaardag van Jan
Maar toen.......onze Jan is op 8 september jarig! Jan werd uit de zaal gelokt en koortsachtig werd de zaal in verjaardag sfeer omgebouwd, met vuurwerk, verjaardagstaart en discomuziek. Compleet feest en Jan wist van niets!
Nadat alles in gereedheid was gebracht werd Jan onder luide klanken van de disco naar binnen geloodst. Er werd gedanst en gezongen en Jan deed vrolijk mee, even later was de dansvloer gevuld met mannen, hartstikke gezellig allemaal.
Nadat het dansen voorbij was moest Jan de taart aansnijden en het eerste stuk opeten. Volgens Iraanse traditie smeerde Massoud een stuk taart in het gezicht van Jan. Na deze festiviteiten en de felicitaties voor Jan, het was nagenoeg 0.00 uur 's nachts, werd afscheid genomen van onze vrienden.
In klein comité bleven wij nog even zitten onder het genot van een kopje thee en een stukje fruit, waarna wij om ongeveer 00.45 uur onze bedden opzochten, want zaterdagmorgen 08.00 uur was het ontbijt en om 09.00 uur vertrek naar Mashhad.