SV Bedum Oldstars in Iran: Een echte 'interland'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Door de vertraagde binnenkomst van het nieuws uit Iran zet  ik het verslag van de mannen rechtstreeks online en daarnaast  komen de foto’s in de loop de dag  als een extra item op Puurvoetbalonline. Dit omdat de foto’s verkleinen en plaatsen nu eenmaal meer tijd kost en wat ik in maar beperkte mate heb. Dus vandaar hier het bijna liveverslag van in dit geval Wim Keizer over de belevenissen op woensdag.
image 2018 09 06
Woensdag was het de dag om voor de eerste keer het Walking Football op Iraanse bodem te introduceren. Dagenlang hadden we tot in de kleine uurtjes onder het genot van koffie, cakejes, druiven, appels enz. enz  met de diverse bestuursleden, trainers en allerlei andere bij de vereniging van Ghoochan betrokkenen (en dat waren nogal wat) de spelregels, de (mix)team samenstellingen, de tijdstippen van- en de lengte van het spel doorgenomen. Wij staan in Nederland bekend om onze vergadercultuur...Nou de Iraniërs kunnen er ook wat van...

Het Stadion

Om 10.30 uur waren we in het stadion dat 5000 zitplaatsen heeft op een tribune, de overige 3 kanten hebben geen tribunes en om het hoofdveld ligt een atletiekbaan. Het stadion ligt aan de rand van de stad in een te ontwikkelen nieuwbouwwijk, dat op dit moment stilligt vanwege de sancties van Amerika en de nog per 1 oktober te verwachten aanvoerproblemen vanuit het buitenland door nog meer sancties. Het stadion ligt vrij hoog en daarvandaan heb je een schitterend uitzicht over de hele stad. Nadeel is wel dat het stadion, dat dus aan 3 kanten open is erg gevoelig is voor de wind van de bergen, die de hele stad omgeven; het spel is daardoor helaas erg beïnvloedbaar door deze wind. Het stadion is nog maar 4 jaar oud en heeft maar 1 veld; een kunstgrasveld met dezelfde rubber korrels als wij in Bedum hebben. Het veld was van uitstekende kwaliteit en prima bespeelbaar.

Voetballen

De temperatuur was al aardig aan het oplopen, maar groot voordeel is hier in dit landklimaat dat de vochtigheidsgraad om en nabij de 10% is en gortdroog aanvoelt. Gezamenlijk met onze Iraanse a.s. WF-spelers een lichte warming-up gedaan, die ze helemaal niet gewend waren voor hun eigen tot nu 11 tegen 11 wedstrijden op een heel veld voor senioren, die ongeveer bij 45 beginnen. Hierna hebben we een aantal baloefeningen gedaan en toen was het onze beurt om WF te demonstreren. We speelden op een iets kleiner dan een kwartveld met 4 tegen 4 kaaskoppen. We hebben bewust allerlei soorten overtredingen, zoals te hoge ballen dan heuphoogte, rennen MET de bal (in zonder de bal WEL mogen rennen, wijken we af van de Nederlandse regels), gedemonstreerd en direct terplaatse uitgelegd en dat leert snel, zoals we naderhand merkten. Vervolgens zijn de Iraniërs ingeschoven in onze 2 ploegen zodat we volgens de regels 6 tegen 6 konden spelen; het ging wonderwel snel al heel goed....ook tot grote vreugde van de Iraniërs. Een aantal van hen waren ook technisch vaardige goede spelers en dat combineert ook heerlijk.

Pers aanwezig

Er was een journalist van het meest bekeken sportprogramma van de provincie Masshad, zo groot als Nederland, aanwezig, die alles ook gefilmd heeft, ook onze lunch in de melkfabriek. De kans is groot dat een samenvatting naar landelijke zenders in Teheran gaat. Na onze eerste optreden, voor de meesten van ons de eerste keer sinds 3 maanden, waren we voor een wederom zeer overvloedige, gevarieerde en smakelijke lunch uitgenodigd bij de directeur wederom van een melkfabriek, inclusief een rondleiding en vele groepsfoto's.

Melkfabriek en een bekende

Onderweg naar de melkfabriek zijn we even gestopt bij de moskee in het centrum en heeft de vader van Massoud nog wat tekst en uitleg gegeven bij het gebouw en interieur, waaronder de plek waar de imam zijn preek houdt bij het vrijdaggebed. Op de terugreis naar het stadion zijn we mede vanwege de spijsvertering in de hoofdstraat van Ghoochan uitgestapt om een paar kilometer langs en soms in de winkeltjes te kunnen lopen. In deze straat hadden wij in een politieauto de politieman gespot (en hij ons als goede diender), waar wij een paar dagen geleden ook mee gesproken hadden toen we op de snelweg naar Ghoochan moesten stoppen omdat de ontvangst nog niet gereed was in het gemeentehuis. En dat in een stad van een kwartmiljoen inwoners. Hij toeterde en zwaaide bij meerdere passages dat het een lieve lust was.

Tweede wedstrijd

Bij het stadion waren er weer een aantal andere Iraanse spelers dan vanmorgen en sommigen ontbraken. Al met al hebben we een gemixte Nederlands-Iraanse wedstrijd van 2 x 15 minuten gespeeld van 7 tegen 7, die ook weer prima verliep. Rond 18 uur hebben we ons hotel in de rust en vlakte weer opgezocht en....raadt eens...er stond weer een uitgebreide maaltijd voor ons klaar. Na het eten hebben we nog geruime tijd gesproken over onze voetballoopbaan en onze visie op het Iraanse en Nederlandse nationale elftal met een sportjournalist van een lokale krant. De krant komt zaterdag uit en journalist zorgt er voor dat we ieder een gedrukt exemplaar krijgen, hier nog in Ghoochan en anders in ons hotel in Masshad. Ook de onderdirecteur van de melkfabriek kwam nog met zijn jonge dochter langs; ze sprak heel goed Engels en bleek op een speciale school te zitten omdat ze hoogbegaafd is.