Jaap Tuma: 'Bij de jeugd moeten we samenwerken'

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Op 17-jarige leeftijd debuteerde Jaap Tuma in het eerste elftal van toen nog UVV ’70. Nu tweeëntwintig jaar later is er voor de ondertussen 39-jarige Ulrumer definitief een einde gekomen aan zijn carrière als voetballer voor de hoofdmacht van ondertussen VVSV’09.
jt
 Bron Ommelander Courant Foto Herman Spier Bedum 

Op zaterdag 21 oktober 2017 speelde Jaap Tuma zijn, zoals later zou blijken, zijn laatste wedstrijd als voetballer voor de hoofdmacht van de vijfdeklasser uit Ulrum. ,,Ik had al een aantal jaren problemen met mijn linkerknie. Tijdens ons toernooi in augustus verergerde dat opeens behoorlijk zodat ik tijdens het laatste duel tegen Eenrum maar als doelman heb gefungeerd. De klachten werden alleen maar erger zodat ik ook bij mijn werkzaamheden als schilder, ik ben werkzaam voor schildersbedrijf Schipper in Oldehove, hinder van mijn knieproblemen begon te krijgen. Dat zorgde dat ik in het ziekenhuis terecht kwam waar men constateerde dat er in mijn linkerkniegewricht bijna geen kraakbeen meer zat, er sprake was van slijtage en dat mijn meniscus stuk was. Er volgde een operatie en toen die achter de rug was bleek dat ik zeven weken in het gips moest en uiteindelijk een half jaar moest revalideren. Een periode waarin ik al snel tot de conclusie kwam dat ik als veldspeler op zaterdag 21 oktober 2017 mijn laatste wedstrijd voor het eerste elftal had gespeeld. Dat was toen in het uitduel tegen De Lauwers die we met 7-1 verloren, vertelt de voetballer die vreemd genoeg onder sommige trainers wel maar bij een aantal andere trainer juist geen basisspeler was. ,,Ik ben als voetballer voor een trainer nooit lastig geweest. Ik zat altijd wel bij de eerste selectie maar er waren trainers die de voorkeur gaven aan een andere speler op mijn positie. Dat ik daar vrij normaal mee omging mag men vreemd vinden maar ik zie dat anders. Het is precies eender als met iemand zijn lievelingseten. De een eet graag een pasta maar een ander heeft liever aardappels, groente en een stukje vlees. Zo is het in de voetballerij ook, iedere trainer heeft zijn eigen voorkeur. En verder ben ik van de generatie dat niemand groter is dan zijn team of zijn club. Iets wat bij voetballers die jonger dan dertig zijn weleens anders is. Die nemen het vaak toch wat minder nauw met club of teambelang en met alle gevolgen van dien. Vorig seizoen kwam het met regelmaat voor dat we voor onze twee seniorenteams met soms tien afzeggingen te maken hadden. Dat  zijn er  voor een kleine vereniging, en wat VVSV’09 is, gewoon teveel ,” is een duidelijke mening van de Ulrumer die verder blij is met het feit  dat men binnen de vijfdeklasser weer gaat starten met een team  O-17.  ,, Dat is voor de vereniging een hele goede zaak. Wanneer we met het seniorenvoetbal in Ulrum ook in de toekomst wat willen bereiken dan moet er doorstroming komen. Er wordt binnen de club vaak gezegd, geef ons drie jaar de tijd voor het bouwen aan een nieuw eerste elftal en dat is misschien ook wel zo. Maar wat we niet mogen vergeten is dat je niet in de toekomst kunt kijken met het oog op wat de jeugd gaat doen. Ze kunnen elders in het land gaan studeren en dan ben je ze misschien wel kwijt. Verder is het ook nog eens zo dat spelers tegenwoordig sneller de overstap maakt naar een club die op een hoger niveau uitkomt. Vroeger bleef je in je woonplaats voetballen en dacht je niet na over een ‘transfer’ naar een andere club. Door de sociale media is alles anders geworden en dat draai je ook niet meer terug,” aldus Jaap Tuma die als bestuurslid van VVSV’09 accommodatiezaken in zijn takenpakket heeft. ,, Op het gebied van het opknappen van ons sportpark zijn we de laatste jaren aardig actief. Dat is een goede zaak en laat zien dat we binnen VVSV’09 geloven dat er nog een toekomst voor deze mooie club is. Natuurlijk zijn er ook hier in Ulrum geluiden te horen dat het misschien beter zou zijn wanneer het eerste elftal naar de reserveklasse zou afdalen. Daar is ook binnen het bestuur over gesproken maar we waren het er unaniem over eens dat dit niet de juiste koers zou zijn. Doordat veel jongens doordeweeks door school of werk buiten Ulrum verblijven liet de trainingsopkomst de laatste jaren regelmatig te wensen over. Want er waren avonden dat er maar vijf spelers op het trainingsveld stonden. Ik weet zeker dat wanneer het eerste elftal naar de reserveklasse zou afdalen er dan helemaal niet meer getraind wordt. En wat te denken van de wedstrijden. Een duel VVSV’09 –Zeester of Ezinge is toch een leuker affiche dan VVSV’ 09 tegen, en met alle respect, de reserves van bijvoorbeeld Stedum of De Lauwers. “ Wanneer de naam van de buren uit Zoutkamp valt begint Jaap Tuma te lachen en vertelt hij over een leuk moment van een aantal weken geleden. ,,We waren als team uit de periode dat Wim Nubé hier trainer was uitgenodigd op de bruiloft van Martijn Wieringa. Martijn keept nu bij Zeester en ook dat team was uitgenodigd. Mooi is dan dat iedereen gezellig bijelkaar zit en er totaal geen sprake is van wat voor wrevel dan ook. Ik blijf het doodzonde vinden dat de fusie uiteindelijk stuk gelopen is maar ergens begrijp ik het wel. We moeten niet vergeten dat een voetbalclub een belangrijk bindmiddel binnen een gemeenschap is. Dat is in Ulrum niet anders dan in Zoutkamp. En dat is iets wat misschien toch wel een beetje onderschat is. Wat ik overigens wel graag zou zien is, daarbij nog even terugkomend op onze plannen voor een team O-17, dat er zeker voor de bovenbouw eens serieus nagedacht wordt om als de vijf verenigingen in de gemeente De Marne eens aan een gezamenlijke bovenbouw te denken. Wanneer je nu naar de vijf verenigingen kijkt is het met de teams in de bovenbouw matig tot slecht gesteld. Maar je zou samen, althans dat is mijn mening, in de bovenbouw een aantal prima teams kunnen samenstellen. Ik weet dat er regelmatig overleg is tussen de vijf clubs maar dit is wel een punt waar ik van hoop dat dit een keer op de agenda komt. Het is in mijn ogen namelijk een win-winsituatie. De oudere jeugd gaat niet alleen op een hoger niveau spelen, je kunt betere jeugdtrainers aantrekken en de jeugd blijft daardoor meer behouden voor de eigen regio.” Een helder verhaal van een voetbaldier dat er stevig van baalt dat zijn loopbaan als voetballer voorbij is. ,,Ik ga mij nu richten op het keepen in ons tweede team. Dat gaat hoop ik nog wel want ik moet er nog niet aan denken dat het binnen de lijnen staan al helemaal voorbij is. Daar ben ik nog teveel liever voor om er nu al definitief een punt achter te zetten. En mocht dat uiteindelijk toch gebeuren dan denk ik dat er voor mij wel een rol als teamleider is weggelegd bij wie weet een van de teams van de bovenbouw van ‘FC De Marne. Want ik denk echt dat we deze optie in de toekomst een kans moeten geven. “