Carla Frankruijter: Triatleet door blessure

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

In het weekend van zaterdag 14 en zondag 15 juli 2018 deed Carla Frankruijter voor het eerst in haar leven mee aan een halve Triathlon. Tijdens de 12e Plus Fischer Triathlon van Klazienaveen kwam de Bedumse in een totaaltijd van 05:56:07 over de finish.
image 2018 08 21
 Bron: Ommelander Courant Foto Herman Spier Bedum

Voor de 47-jarige Carla Frankruijter ontstond haar interesse voor de Triathlon door een eigenlijk wat vervelende samenloop van omstandigheden. ,,Voor ik in aanraking kwam met de Triathlon had ik al v vier marathons gelopen en waarvan de eerste in 2014 was. Zo heb ik twee keer in Rotterdam gelopen, een keer in Eindhoven en een keer op Terschelling. Maar op een gegeven moment kreeg ik rugproblemen wat uiteindelijk ischias bleek te zijn. Mijn fysiotherapeut, Jochem Dijk, adviseerde mij toen om te gaan zwemmen. Dat pakte voor mijn rugproblemen goed uit en het vervolg was de opmerking van Jochem, dat het goed zou zijn om naast het zwemmen ook te gaan fietsen. Zwemmen en fietsen zijn beide sporten waar de blessuregevoeligheid lager ligt dan bij het hardlopen en wat mijn rug net even nodig had. Bij het hardlopen heeft het lichaam, door het telkens op een harde ondergrond neerkomen, namelijk duidelijk meer te verduren. Ik moet zeggen dat ik zwemmen en fietsen ook twee leuke sporten vind dus was het geen straf om mij daar even wat meer op te moeten richten. Dat zorgde er dan ook voor dat ik een racefiets kocht omdat ik wel een type ben van, als ik iets doe dan doe ik het goed. Let wel, ik vloog niet direct naar een fietsenwinkel voor een supermoderne fiets maar besloot op internet te gaan zoeken naar een tweedehands fiets. Doordat ik alle drie de sporten leuk vond om te doen, en mijn broer Marcel ervaring had in de wereld van de Triathlon, besloot ik in 2015 mee te gaan doen aan de 1/8 Triathlon van Ten Boer. Daar deed de Bedumse toen over 500m zwemmen, 21,1km fietsen, 5 km hardlopen precies 1:21:33. ,,Dat was voor een eerste keer een prima tijd en waarbij het grappig te vertellen is dat ik eerst de borstcrawl nog moest leren. Daar ben ik toen mee aan de slag gegaan en wat uiteindelijk dus voor een als debutant prima tijd zorgde. Dat smaakte uiteindelijk naar meer en een jaar later deed ik in Ten Boer mee aan de 1/4 Triathlon. Daar had ik toen een eindtijd, met als afstanden 1000m zwemmen, 41,2km fietsen en 10 km hardlopen, van 2:41:45. Prima tijden en waardoor ik graag een volgende stap wilde maken. Een volgende stap die er dus deze zomer kwam. ,,Ik wist door Marcel van het bestaan van de Triathlon van Klazienaveen en dat men daar ook een ½ Triathlon op het programma had staan. Het was toen Harmen Stam die met stimuleerde om de uitdaging om in totaal 1.9km te zwemmen, 93.5km te fietsen en dan nog 21. 1km hard te lopen, aan te gaan.” En dat werd een uitdaging die het nodige aan voorbereiding ging kosten verteld de goedlachse Bedumse. ,,Ik ben iemand die graag werkt met een strakke planning. Ik werk vier ochtenden in de week en is er ook nog het gezin. Dat betekent dat ik mijn sportactiviteiten daar omheen moet plannen. Want alles draait natuurlijk niet alleen om mij. Er huppelt hier bijvoorbeeld ook nog een zesjarige dochter rond en Anouk vraagt soms weleens, moet mamma nu alweer sporten. Dus vandaar dat ik mijn sportactiviteiten zo plan dat de rest van het gezin er niet onder hoeft te leiden. Dat is namelijk iets wat in mijn beleving niet werkt, het moet geen vervelende ballast voor het thuisfront worden dat mamma zo nodig moet trainen voor een ½ Triathlon of een marathon. Dat is het allemaal niet waard, aldus een duidelijke Carla Frankruijter die vervolgens vertelt over een ander onderwerp waar ze zich steeds vaker over verbaasd. ,, Laatst was ik, samen met mijn dochters, in het zwembad van Ten Boer. Dan kijk ik om mij heen en dan zie ik veel kinderen lopen die echt veel te dik zijn. Die worden vervolgens ook nog eens volgestopt met snoep, ijs, chips en patat. Dan heb ik echt de neiging om daar wat van te zeggen. Dat kan natuurlijk niet want het zijn niet je kinderen. Ook wij eten weleens patat en ik drink ook wel een wijntje en ook ik heb vroeger gerookt. Roken gebeurt nu echt niet meer en patat eten en een wijntje drinken wanneer het kan. Maar je ziet veel te veel kinderen die gewoon vol worden gepropt met ongezonde dingen en daar op latere leeftijd vervelende vruchten van plukken ” is een duidelijk statement van de Bedumse die vervolgens uitrekent dat ze in totaal twaalf uur per week aan sport besteed. ,, Ik doe iedere dag wel wat op het gebied van een van de drie sporten. De ene dag kan dat zwemmen zijn en dan twee dagen hardlopen en dan fietsen. Maar het kan ook zomaar anders zijn omdat mijn planning daar om vraagt. Maar voor de ½ Triathlon van Klazienaveen deed ik soms twee trainingen op een dag en wat soms even wat improvisatievermogen binnen het gezin vroeg. Gelukkig doet mijn man Eddie ook aan hardlopen en fietsen en die weet dat sommige trainingen in voorbereiding op iets wel moet gebeuren. Want laat dat duidelijk zijn het is wel recreatief wat ik doe maar ik ben wel fanatiek, vertelt Carla die al een volgend doel voor ogen heeft. ,,Dat is de Ironman 70.3 in Frankrijk. Dat is een ½ Triathlon die ik echt nog op mijn lijstje heb staan. Wat dat betreft moet je wel doelen houden die je kunnen prikkelen. Want ik zou liegen als ik zeg dat een voorbereiding op een halve Triathlon niet zwaar is. Maar dat alles weegt niet op tegen het plezier wat ik aan mijn drie sporten beleef. Plezier hebben in wat je doet is belangrijk. Dat is ook wat ik mijn kinderen probeer mee te geven. Haal plezier uit wat je doet. Zo gaat onze zoon Marco het voetballen weer serieuzer benaderen en waar ik oprecht blij mee ben. Hij was het plezier in het voetballen wat verloren en daardoor ook de nodige kilo’s aangekomen. Maar gelukkig heeft hij de knop weer omgezet en wil hij er weer echt voor gaan. Dat is trouwens ook iets wat mij wel bezig houdt. Wij als samenleving, en dus ook binnen een sportclub, mogen weleens wat meer om ons heen kijken. Soms zou een wat meer luisterend oor verhelderend kunnen werken maar wat in mijn ogen soms te weinig gebeurt. Dat zag je toen ik geblesseerd raakte en ik in Jochem een meedenkende fysiotherapeut had. Zonder zijn advies was ik misschien wel nooit gaan zwemmen en fietsen en was ik nooit aan de Triathlon begonnen. Als vereniging of trainer luisteren naar je leden of pupillen is nooit verkeerd en wat op een andere wijze geldt voor een individuele sporter. Uit eigen ervaring weet ik dat die juist heel erg goed naar hun lichaam moet luisteren. Dat is namelijk absoluut een vereiste om zo lang mogelijk, en op een verantwoorde wijze met veel plezier te kunnen sporten.”