Honderd foto's op weg naar honderd jaar v.v. Eenrum: foto 50

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Nog precies 51 dagen en de voetbalvereniging Eenrum viert feest. Dan bestaan de roodbaadjes namelijk honderd jaar. Iets waar men in Eenrum natuurlijk aandacht aan gaat besteden. Zo is men op 29 december begonnen met het plaatsen van foto’s op de eigen facebookpagina. Tot aan het moment van het honderdjarig bestaan, 1-4-2018, zal er iedere dag een foto geplaatst worden. Foto waar in de meeste gevallen wel een verhaal bij valt te vertellen en wat ik op Puurvoetbalonline zal proberen te realiseren. Het kan gebeuren dat er een dag is dat er aan twee foto’s aandacht aan wordt besteed omdat er in die honderd dagen vast wel een keer ergens anders de prioriteiten liggen.   
image 2018 02 17
Foto 50 en  nog 51 dagen tot het jubileum van de voetbalvereniging waar het voor mij als voetballer in augustus 1964 allemaal begon. Toen mocht ik eindelijk voetballen voor de club die ik nog steeds een warm hart toedraag. Maar gisteren, vrijdag 16 februari, moest ik wel even glimlachen toen foto 50 tevoorschijn kwam  op weg naar de honderd richting het jubileum. Wouter Jongsma, die verantwoordelijk is voor het plaatsen van de foto’s op  facebook ,had voor de vijftigste foto bedacht om mij uit te vergroten uit een elftalfoto waar wij als spelers allemaal in ons burgerkloffie op terug te vinden zijn. Een bijzondere foto voor mij omdat deze foto in het seizoen werd gemaakt waarin ik stopte als voetballer van Eenrum. Voor mijn vader was ik in 1993 teruggekeerd naar Eenrum omdat ik merkte dat hij het jammer vond  dat zijn enigste nog voetballende zoon niet meer in Eenrum speelde. Ik woonde in die periode in Kloosterburen maar om van mijn trouwste fan te verlangen dat hij dan maar naar Kloosterburen moest komen ging mij iets te ver. Zo werd het dus weer Eenrum en kwam ik in een team terecht die ik enkele dagen geleden nog heb beschreven. Het werden een aantal mooie jaren waar voor mij door het op 28 september 1998 overlijden van mijn vader  een einde aan kwam. Opeens was de drive om in Eenrum  te blijven voetballen weg omdat er nooit meer een groet bij het hek zou zijn. Nooit zou mijn trouwste fan meer langs de lijn staan en waar ik juist  voor was teruggekeerd. Dat zorgde dat er aan het einde van het seizoen 1999-2000 een einde aan mijn loopbaan kwam hoewel ik vijf jaar later nog wel even voor Ezinge heb gespeeld toen ik daar kwam wonen. Maar het op zaterdag voetballen was niet mijn ding zodat het in 2007  klaar was met het voetballen. Eenrum was ik uiteraard  blijven volgen en wat werd versterkt toen ik in april 2008 sportverslaggever voor de Ommelander Courant naar de velden mocht. Aan het begin van het seizoen 2009-2010 ‘kreeg’ ik mijn eerste wedstrijd van de Eenrumers. Dat was een bekerduel tegen Zevenhuizen. Na dit eerste duel zouden er nog velen volgen zonder dat ik een ‘clubwatcher’ werd. Iets wat ik ook niet zou willen omdat ik er niet aan zou moeten denken om bij iedere thuisduel van de roodbaadjes langs de lijn te staan. Op 7 april viert de v.v. Eenrum feest. Dan bestaan de roodbaadjes honderd jaar. Iets wat, naar mijn idee althans, op fraaie wijze zal worden gevierd. Een reünie,  receptie en een feestavond moeten zaterdag 7 april tot een onvergetelijke dag maken. Een dag ook waarop het jubileumboek gepresenteerd gaat worden. Een jubileumboek waar ik aan mee mag werken en wat ik als een grote eer beschouw. Want als voetballer maak ik uiteraard deel uit van de geschiedenis  van de v.v. Eenrum. Maar dat daar in 2018 nog een vervolg op zou komen had ik achttien  jaar geleden nooit verwacht. Dat geeft mij een  meer dan goed gevoel omdat mijn trouwste fan van toen ook nu, maar in stilte, heel erg trots zou zijn geweest.