Janneke Cazemier gaat op weg naar honderd marathons

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Eind 2013 kwam er vrij abrupt een einde aan de hardloop carrière van Janneke Cazemier. Er werden namelijk kwaadaardige kankercellen in haar lichaam gevonden. Wat volgde was een periode van twee jaar met diverse operaties en herstelperiodes die er voor zorgden dat het lopen van marathons bijna vier jaar lang geen thema was. Maar in 2017 was haar lichaam eindelijk weer volledig hersteld en daardoor heeft de Warfumse zich ten doel gesteld om in dit kalenderjaar haar honderdste marathon te gaan lopen.
image 2018 01 26
 Janneke Cazemier bij Noordpolderzijl, haar favoriete trainingsgebied'.
Bron: Ommelander Courant Foto Ronnie Afman Baflo


Voor de nu 54-jarige Janneke Cazemier waren de jaren 2014 en 2015 echt rotjaren omdat eind 2013 de voor velen zo gevreesde ziekte zich ook bij haar openbaarde. ,,Ik had in oktober 2013 nog een marathon in Eindhoven gelopen maar niet veel later werden er kwaadaardige kankercellen in mijn lichaam ontdekt. Dat was iets waar ik totaal geen rekening mee had gehouden omdat ik het idee had dat mijn lichaam door mijn sportactiviteiten wel voldoende weerstand had opgebouwd om dat soort problemen het hoofd te bieden.” Maar niets was minder waar want in twee volgende jaren volgden er een aantal operaties en bijbehorende herstelperiodes en werd er door de Warfumse dus niet hard gelopen. ,,In die periode moest ik mij beperken tot wandelen en het soms maken van fietstochten wat ik vaak samen met mijn nichtje Klarie Kolkena deed en wat ik nog steeds doe. Met Klarie ga ik sinds 2014 ieder jaar in het voorjaar op een fietsvakantie en de eerste keer was dat op Mallorca. Het volgende jaar gingen we richting de Mont Ventoux en in 2016 was het Andalusië waar we gingen fietsen. En vorig jaar keerden we terug op Mallorca. Tijdens die laatste keer op Mallorca kreeg ik in de gaten dat mijn lichaam zich goed had hersteld van alle ellende van de jaren daarvoor. Het bleek namelijk dat ik energie over had richting veel van de andere deelnemers aan de fietstocht op Mallorca. Dat deed mijn nichtje  toen  de opmerking  maken dat ik eigenlijk het hardlopen weer  wat moest gaan oppakken. Die opmerking zette mij wel aan het denken maar toch was er nog een lichte vorm van twijfel. Ik had eind 2013 afscheid genomen van de hardloopsport en we nu ruim vier jaar verder waren. En verder wist ik eigenlijk niet of ik het nog wel wilde. Wat ik wel direct besloot was dat, wanneer ik weer zou gaan hardlopen, het bij maximaal het lopen van marathons zou blijven. Voor mijn ziek worden was ik een loopster die ook op het onderdeel ultraloop actief was maar dat wilde ik in ieder geval niet weer gaan doen.”

De opmerking van haar nichtje zorgde er uiteindelijk toch voor dat Janneke Cazemier op 26 augustus 2017 de Monnikenmarathon in Ter Apel liep en wat voor haar de 79e marathon ooit was. Op 15 oktober volgde vervolgens in Budapest de tachtigste marathon en kwam er voor de ondertussen voorzitter van Artemis geworden Janneke Cazemier een andere uitdaging om de hoek kijken. ,,Ik ben altijd al een type van het zoeken van uitdagingen geweest. Dus toen ik in Hongarije mijn tachtigste marathon liep kreeg ik het idee om te proberen vóór 1 januari 2019 de teller op in ieder geval honderd marathons te krijgen. Ik weet dat velen zullen denken, waar begint ze in vredesnaam aan, maar gezien het aantal marathons dat er ook dit jaar op de hardloopagenda staat moet mijn doelstelling haalbaar zijn.”

Toch merkt de full time bij Frieslandcampina Domo B.V werkzaam zijnde Janneke Cazemier dat ook de tand des tijds voor haar niet stilstaat wanneer het over het herstellen van een sportieve prestatie gaat. ,,Je merkt dat hoe ouder je wordt het herstel gewoon langer gaat duren. Dat is niet erg maar dat zorgt wel voor een strakke planning richting het aantal van negentien marathons die ik nog moet lopen om mijn doelstelling te bereiken. Wat daar wel bij helpt is dat ik mijn marathons in een tempo van negen kilometer per uur probeer te lopen. Dat is een tempo wat er voor zorgt dat ik altijd binnen vijf uur over de finish kom. Bij de meeste marathons is de tijdslimiet ingesteld op vijf uur dus wat dat betreft verwacht ik weinig problemen.”

Maar ook qua snelheid kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan want op zondag 8 april heeft Janneke Cazemier duidelijk andere plannen. ,,Op die zondag staat de marathon van Rotterdam op het programma en daar wil ik toch proberen om weer een gemiddelde van tien kilometer per uur te lopen. Dat betekent wel dat mijn herstel een wat langere periode zal gaan duren maar dat is dan maar zo. Ik wil namelijk gewoon nog een keer kijken of ik ook dat nog kan, vertelt de sportvrouw pur sang die ook na de herstart van haar hardloopcarrière de steun van haar echtgenoot Klaas heeft. Een echtgenoot die zich echter ook een beetje bezorgt maakt over de sportieve ambities van zijn partner. ,,Janneke is wel ziek geweest en dat moeten we niet vergeten. Ik vind het echt heel knap hoe ze daar uit is gekomen maar ik hoop niet dat de uitdaging die ze met zichzelf is aangegaan vervelende gevolgen voor haar gezondheid zal hebben. Want hoe mooi een uitdaging ook mag zijn, het mag nooit ten koste van je gezondheid gaan.”

,,Uiteraard snap ik Klaas zijn bezorgdheid”, gaat de hardloopster verder. Want in de periode van voor mijn ziek zijn was het misschien soms ook wel eens te gek wat ik deed. Ik weet nog dat ik toen hier in Warffum rondjes om het voetbalveld liep als training voor een 24-uurs wedstrijd. Dit omdat die wedstrijd op een atletiekbaan werd georganiseerd. Dat zijn echt dingen die ik nu niet meer zou doen omdat ik naast het hardlopen ook het fietsen en  als twee fantastische sportactiviteiten zie. En daarnaast zijn er ook nog andere zaken waar ik mijn vrije tijd aan besteed zoals sinds kort het voorzitterschap van Artemis en mijn lidmaatschap van het popkoor Songbirds. En verder maak ik onderdeel uit van een commissie die als doel heeft om jaarlijks aan een persoon of vereniging de sportpenning van de gemeente Eemsmond toe te kennen. Dat is iedere keer weer leuk maar ook lastig omdat er natuurlijk voldoende personen zijn die daar jaarlijks voor in aanmerking komen, “ aldus Janneke Cazemier die vervolgens vertelt over Noordpolderzijl. ,,Daar mag ik enorm graag trainen. De rust die daar heerst, doet je even alles vergeten en ben je alleen maar met het hardlopen bezig. Ik zeg daarom ook altijd, Noordpolderzijl is mijn favoriete trainingsgebied en die gaat mij helpen om mijn doelstelling voor 2018 te verwezenlijken.