Zes jonge voetballers de basis voor een nieuw Corenos.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Een zestal jonge voetballers moet in Roodeschool de basis worden van een toekomstig ‘nieuw’ Corenos. Want dat is de doelstelling die Joran Knot, Cristian Uil, Jordan Muller, Kevin Pathuis, Raymon Balkema en Sander Brouwer duidelijk voor ogen hebben.
image 2018 01 19 3
 Cristian Uil, Kevin Pathuis, Jordan Muller, Sander Brouwer, Joran Knot en Raymon Balkema 
Bron: Ommelander Courant Foto Ronnie Afman Baflo 

Van het zestal jeugdige voetballers mogen Joran Knot, Cristian Uil, Jordan Muller en Kevin Pathuis zich al volwaardig lid van de eerste selectie van de vierdeklasser uit Roodeschool noemen. Dit kwartet speelt namelijk al vanaf het seizoen 2015-2016 met regelmaat voor het eerste elftal waarbij de toen 15-jarige Joran Knot zelfs al aan het einde van het seizoen 2014-2015 zijn opwachting in Corenos 1 mocht maken. ,,Dat was in het thuisduel tegen VVK. Een duel dat op een avond werd gespeeld en bijna niet door was gegaan omdat het overdag enorm veel had geregend en het er even naar uitzag dat de scheidsrechter zou besluiten dat er niet gevoetbald kon worden. Gelukkig gebeurde dat niet en mocht ik mijn eerste minuten in het eerste elftal maken, vertelt HAVO-scholier Joran Knot die in de voorbereiding op het seizoen 2015-2016 gezelschap kreeg van het drietal Cristian Uil, Jordan Muller en Kevin Pathuis. Een drietal dat vanaf dat moment met regelmaat tot de eerste selectie behoorde en daar zonder uitzondering trots op was vertelt Cristian Uil die in het dagelijks leven als timmerman actief is. ,,Nu we in het eerste elftal spelen hebben we het er weleens over hoe we een paar jaar geleden als F en E-pupil bij het eerste elftal stonden te kijken. Toen hoopten we dat we ooit het eerste elftal zouden bereiken. Iets wat ons vieren ondertussen is gelukt en waar Sander en Raymon sinds kort ook aan hebben mogen ruiken.” Dat mogen ruiken gebeurde in het oefenduel tegen Wagenborger Boys en smaakte uiteraard naar meer weet Sander Brouwer, die een opleiding verkoopspecialist volgt, te vertellen. ,,Toen ik voor de eerste keer gevraagd werd voor het eerste voelde dat echt als een eer. Ik was eigenlijk wel een beetje jaloers op de andere jongens. Niet dat ik ze het niet gunde maar we hebben samen in de B-junioren gevoetbald en dan hoop je dat ook jij een volgende stap gaat maken.” Iets wat ook geldt voor de op dit moment ook nog met regelmaat in het tweede elftal van Corenos voetballende Raymon Balkema die een opleiding in de detailhandel volgt. ,,Ik ben het helemaal met Sander eens. Wij hebben samen ons debuut tegen Wagenborger Boys mogen maken en ik hoop in de tweede seizoenshelft op nog meer speelminuten in het eerste elftal.”

Vervolgens gaat het gesprek in de bestuurskamer van Corenos opeens over de personen die volgens het zestal tot nu heel erg belangrijk zijn geweest in hun ontwikkeling als voetballer. ,,Als eerste wil ik toch graag Frits Meeuwes noemen, begint Joran Knot. ,,Ik weet nog dat toen ik bij het eerste team kwam Frits tegen mij zei dat ik niet bang moest zijn om fouten te maken. Daar leer je namelijk alleen maar van, tenminste wanneer je daar voor open staat was toen zijn opmerking.” Aan de reacties van de overige vijf jeugdige voetballers is vervolgens duidelijk te merken dat ook zei die boodschap van de teamleider mee hebben gekregen. ,,En gaat Jordan Muller verder, Frits is ook nog eens een hele aardige man die altijd het beste met ons voorheeft en dat waardeer ik heel erg in hem. Bij een trainer is dat toch anders. Die gaat, zoals Peter Ernst nu, na een paar jaar weer weg maar iemand als Frits blijft omdat het een op en top clubman is.” Wie ook een grote rol in onze ontwikkeling als voetballer heeft gehad is Arie Duinkerken, gaat Kevin Pathuis verder. ,,Arie kon je echt als geen andere motiveren. Hij is enorm direct en dat heeft bij ons echt voor een winnaarsmentaliteit gezorgd. We hadden als B-junioren een prima team. Wanneer we ruim voor stonden gebeurde het weleens dat we een tandje terugschakelden. Maar dat was vaak snel over want dan werd Arie een partij ‘ link’ en ging je bijna automatisch weer in een hoger tempo spelen.” De laatste woorden van Kevin zorgen voor de nodige hilariteit in de bestuurskamer wanneer het fanatisme van de broers Arie, Klaas, Willem en Aalderd Duinkerken ter sprake komt. ,,Toen ik als klein jochie bij het eerste stond te kijken keek ik bijvoorbeeld echt tegen Aalderd op, vertelt Joran Knot. Die was toen zo goed dat ik dacht, wat zou ik later ook graag zo goed kunnen voetballen dan Aalderd. Toen ik voor de eerste keer met het eerste mee mocht spelen voelde het echt als een eer dat ik met hem samen in een elftal mocht spelen.” Gezien het instemmend geknik van de overige vijf blijkt dat de nestor van het huidige eerste elftal door de jonge garde nog niet gemist kan worden, en wat Cristian Uil fraai verwoord. ,,Toen ik bij het eerste elftal kwam hoopte ik op een plaatsje centraal in de defensie waarbij ik niet de mandekker zou zijn. Maar op die plaats stond Aalderd en kwam ik automatisch in de mandekking te spelen. Doordat ik op trainingen en in wedstrijden enorm veel van hem leer vind ik dat echter helemaal niet erg en ik hoop echt dat hij nog een tijdje voor het eerste elftal blijft spelen.” Een volgend onderwerp is de vaak belabberde situatie van het trainingsveld van de vierdeklasser. Vaak moet er getraind worden in een blubberbak wat, zo verteld Joran Knot, niet altijd even leuk is. ,,Persoonlijk heb ik er niet heel veel moeite mee maar ik snap de oudere jongens wel. Zij weten niet anders dan, wanneer de herfst en wintermaanden aanbreken, het trainingsveld er vaak slecht bij ligt. Wanneer dat jaar in jaar uit gaat dan heb je dat op een gegeven moment wel gehad. Maar er zijn geluiden dat er in Roodeschool misschien een kunstgrasveld komt. Dat zou voor de club geweldig zijn. Dan zijn er misschien ook weer wat meer jonge kinderen hier in Roodeschool die gaan voetballen want onze jeugdafdeling kan wel wat aanwas gebruiken.” De laatste opmerking doet automatisch de vraag oproepen hoe het zestal tegen een eventuele fusie met bijvoorbeeld de buren uit Uithuizermeeden aankijkt. ,,Qua senioren zal dat denk ik nooit gebeuren, is de op het VMBO actieve Jordan Muller resoluut. ,,Maar op het gebied van jeugdafdelingen met elkaar samenwerken zou er best een keer van kunnen komen. En dan denk ik vooral aan de teams in de bovenbouw want dat is bijna bij alle verenigingen een probleem.” Aan het einde van het gesprek keren we nog even terug naar de huidige stand van Corenos waar alle zes van vinden dat de elfde positie niet de positie is waar Corenos behoort te staan. ,,Door een groot aantal afgelaste wedstrijden is het beeld wel vertekend, vertelt de een opleiding bij defensie volgende Kevin Pathuis. ,,Maar we moeten nu punten gaan pakken want wat er ook gebeurt, Corenos moet absoluut in de vierde klasse blijven.” Duidelijke woorden van de jonge verdediger die door het overige vijftal in woord en gebaar ferm worden onderstreept.