Roelof Rutgers: Het vak van voetbaltrainer is een mooie uitlaatklep.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Op 9 april van dit jaar overkwam Roelof Rutgers iets wat hem in zijn lange carrière als voetbaltrainer nog nooit was overkomen. De Vriezenaar had als trainer van de zondagtak van Veendam 1894 geen plezier meer in zijn hobby en besloot daarom om na een seizoen alweer uit Veendam te vertrekken.
image 2017 08 11
 Bron: Oostermoer    Foto Dagmar Koster Zuidlaren

,,Dat ik als trainer na een seizoen alweer bij een vereniging vertrek past totaal niet bij mij. Ik ben een trainer die normaal gesproken toch wel drie jaar bij een vereniging blijft. Maar helaas zat dat er in Veendam niet. Door de komst van Marnix Kolder, Angelo Cijntje en doelman Hindrik Snijders ontstond er bij sommige personen een bepaalde euforie die niet strookte met de werkelijkheid. En dan krijg je een hele vervelende situatie waarbij het plezier wat je uit het trainersvak haalt steeds meer verdwijnt. En dat was iets wat mij op 9 april deed besluiten om er na mijn eerste seizoen in Veendam een punt achter te zetten. Voor de spelersgroep, waar ik een prima contact mee had, kwam dat als een klap maar voor mij was er geen weg meer terug.”
Zijn besluit om in april kenbaar te maken dat hij stopte als trainer betekende vervolgens wel dat de spoeling dun was richting een eventueel nieuwe uitdaging. ,,Ik had in de winterstop nog verlengd in Veendam. Dat is iets, het aanstellen van trainers voor het volgend seizoen, wat tegenwoordig steeds vroeger moet gebeuren. Dus toen ik mijn besluit in april bekend maakte om bij Veendam 1894 te stoppen wist ik dat de kans er inzat dat er geen club meer voorbij zou komen. Maar dat was voor mij geen reden om te blijven. Want dat zou betekenen dat ik een broodtrainer zou zijn en dat is wel het laatste wat ik wil. Ik heb als manager van de drie zwembaden in de Gemeente Tynaarlo een drukke baan en zie het vak van voetbaltrainer echt als een mooie uitlaatklep. ,” aldus de oud-doelman die in zijn actieve periode nog twee seizoenen tweede doelman bij SC Heerenveen was. ,,Dat was in de periode dat Foppe de Haan voor de eerste keer trainer van Heerenveen was. Ik zat toen op het CIOS in Heerenveen en keepte toen voor Nieuweschoot, dat toen uitkwam in de derde klasse. Ik was vanuit de jeugd van VAKO overgegaan naar de jeugdafdeling van FC Groningen en kon daar op een gegeven moment als amateur blijven. De andere keuze die ik had was om naar het CIOS in Heerenveen te gaan en daar heb ik toen, in overleg met uiteraard mijn ouders, voor gekozen. De bijzondere situatie deed zich toen voor dat FC Groningen en Heerenveen maar weinig tot geen contact hadden over spelers die of in Groningen gingen studeren of in Heerenveen naar het CIOS gingen. Daardoor kwam Foppe de Haan er pas op het CIOS achter dat ik voor FC Groningen had gespeeld. En De Haan heeft er toen voor gezorgd dat ik twee seizoenen achter Aldo Swager tweede doelman bij de eerste selectie van Heerenveen ben geweest. Helaas maar twee seizoenen want door een vervelende schouderblessure moest ik mijn carrière al vroegtijdig beëindigen.”

Dat zorgde dat de nu 50-jarige Roelof Rutgers al op jonge leeftijd voetbaltrainer werd en Nieuweschoot uit Heerenveen zijn eerste club werd. ,,Dat was natuurlijk een logische stap omdat ik daar ook was gaan voetballen toen ik naar Heerenveen kwam om aan het CIOS te gaan studeren. Na Nieuweschoot ben ik vervolgens naar Peize gegaan en vervolgens werd Oosterparkers mijn volgende club. Ondertussen had ik mijn vrouw Trea leren kennen en die werkte als eigenaresse van een eigen zaak ook in de avonduren. Dat zorgde dat mijn trainersloopbaan een paar jaar op een laag pitje heeft gestaan toen onze kinderen nog klein waren. Wat ik in die periode wel deed was het trainen van een jeugdteam bij VAKO. Want dat is altijd mijn club gebleven en is dat nog steeds.” VAKO was vervolgens ook de vereniging waar Roelof Rutgers de draad als hoofdtrainer weer oppakte. ,,Dat was in het seizoen 2009-2010 toen ik het als interim-trainer van Edwin Prins overnam. Daarna ben ik drie jaar hoofdtrainer van VAKO geweest om vervolgens de overstap te maken naar Smilde’94 waar ik drie jaar trainer ben geweest. Daar heb ik net als bij VAKO drie mooie jaren gehad maar wist ik dat het ook echt bij drie seizoenen zou blijven. Dat is namelijk het beleid van de club en daar wijkt men niet vanaf. Persoonlijk vind ik dat vreemd omdat je ook binnen het amateurvoetbal steeds vaker ziet dat selecties ieder jaar weer de nodige mutaties ondergaan. Ik denk persoonlijk dat men meer moet kijken of er nog voldoende chemie is tussen een spelersgroep en trainer. Dat is in mijn ogen belangrijker dan vasthouden aan een van te voren vastgestelde termijn.” vertelt de Vriezenaar die op het nippertje toch nog een nieuwe uitdaging vond. ,,Ik ga met ingang van 13 augustus aan de slag gaat bij de zondagtak van HFC’ 15 uit Hoogkerk. Ik had mij er zoals gezegd al bij neergelegd dat ik na mijn aangekondigde vertrek bij Veendam 1894 een jaar geen club zou hebben tot ik de oproep van HFC’ 15 voorbij zag komen. Ik heb toen mijn interesse kenbaar gemaakt waar vervolgens een gesprek uit voortvloeide. Ik was niet de enige trainer die was uitgenodigd maar naar aanleiding van ons eerste gesprek werd ik wel uitgenodigd voor een tweede gesprek om alles verder rond te maken. En ik moet eerlijk zeggen dat ik daar wel heel erg blij mee was omdat ik natuurlijk niet fijn uit Veendam was vertrokken. Mijn late komst naar HFC’ 15 heeft er echter wel voor gezorgd dat ik verder nog geen kennis heb gemaakt met de totale spelersgroep. Dat gaat nu allemaal op 13 augustus gebeuren wanneer we beginnen aan de voorbereiding op een seizoen die ons veel richting Friesland gaat brengen. Ik was persoonlijk graag meer de Drentse kant opgegaan maar gezien de geografische ligging van Hoogkerk is deze indeling niet vreemd. En je komt nog eens ergens, zegt Roelof vervolgens met een lach op zijn gezicht. ,,Want onze eerste uitwedstijd in de competitie spelen we op Ameland tegen Geel Wit. En dat zijn dan wel weer wedstrijden die voor wat extra’s zorgen.”

Zo wordt al snel duidelijk dat Roelof Rutgers het Veendam-verhaal achter zich heeft gelaten en zich liever richt op zijn aanstaande periode bij HFC’ 15. ,,Een collega-trainer zei ooit een keer tegen mij, Roelof als trainer moet je alles een keer meemaken. Je moet een keer weggestuurd worden maar ook zelf het initiatief durven nemen om op te stappen. Zo werkt het binnen het trainerswereldje nu eenmaal.” ,,En ik moet zeggen dat ik daar op 9 april wel even aan heb gedacht toen ik mijn gevoel volgde en waar ik nog steeds geen minuut spijt van heb.”