Marathonschaatster Josie Huizinga: ,,Normaal blijven doen komt altijd op de eerste plaats.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Wanneer het voetbalseizoen een aantal weken tot het verleden behoort krijg ik met regelmaat de opmerking te horen, lekker rustig zeker nu het voetballen voorbij is. Dat is deze zomer niet anders want ook nu komt deze opmerking met regelmaat voorbij. Iets wat gelukkig niet het geval is want de redacties van de Ommelander Courant of Oostermoer hebben op sportgebied altijd wel iets voor mij in petto. Waar het op dit moment dus rustig is op voetbalgebied is dat met andere sporten waar ik in de beide kranten over mag schrijven anders. Interviews en reportages waar ik steeds vaker van hoor, waarom plaats je dat niet op Puurvoetbalonline. Het antwoord was dan steevast, Puurvoetbalonline is een voetbalsite en dus blijft deze 'schoenmaker' blijf bij zijn leest. Maar de wereld om ons heen verandert en daarom bedacht ik mij vorig zomer, waarom ook niet. Het is mijn eigen website en ik doe er niemand pijn mee. Sterker nog, het geschrevene met bronvermelding plaatsen zorgt dat evenementen waar vrijwilligers veel tijd insteken extra in de publiciteit komt en komen de sporters en of vrijwilligers van verenigingen of organisaties nog meer in beeld. 
image 2017 08 04 3
 Bron: Ommelander Courant Foto: Herman Spier Bedum

Op 12 jarige leeftijd besloten Josie Huizinga en haar twee jaar jongere broertje Chris zich te gaan toeleggen op schaatsen en skeeleren. Waar Chris als junior bij zowel het schaatsen als het skeeleren al enkele wereldtitels heeft veroverd was voor Josie een vierde plaats tijdens de laatste schaatsmarathon van het vorig seizoen in Enschede al iets waar ze enorm blij mee was. Wanneer de 21-jarige Josie vertelt over haar tot nu toe beste prestatie in het marathonschaatsen is duidelijk zichtbaar dat ze trots is op deze voor haar prima klassering. ,,Ik was tot dat moment niet iemand die in de wedstrijden snel aan een avontuur begon. Ik reed eerder wat berekent dan dat ik dacht, ik zie wel waar het schip strand. Maar door de adviezen die ik van Daniëlle Bekkering (veelvuldig Nederlands kampioen bij het marathonschaatsen)kreeg, besloot ik het anders te gaan doen. Daniëlle vertelde me steeds dat ik wat brutaler moest worden en gewoon meer de aanval moest zoeken. Dat laatste was iets wat mijn broertje ook al een paar keer had gezegd. Die zei ook steeds van, je moet gewoon meer lef tonen. Lukt het niet dan heb je pech gehad maar heb je het wel geprobeerd. Vandaar dat ik die les in Enschede ter harte nam en ik, met nog drie rijdsters, in een kopgroep terecht kwam en uiteindelijk vierde werd.”

 Waar het in Enschede nog net geen podiumplaats werd voor de inwoonster van Garnwerd hoopt ze dat ze de stijgende lijn van het seizoen 2016-2017 kan doortrekken naar het komende schaatsseizoen. ,,Toe ik bijna tien jaar geleden samen met Chris begon trainden we wat het skeeleren betreft eerst nog in Ten Boer. Op een gegeven moment zijn we voor de trainingen verhuisd naar Haulerwijk. Daar zijn de faciliteiten beter dan in Ten Boer. In Haulerwijk ligt er namelijk niet alleen een 400m- baan maar ook een 200m-piste en wordt er op hoog niveau getraind. In het skeelerseizoen train ik daar iedere maandag en zijn er op woensdagavonden vaak wedstrijden. Ik merk dat sinds ik in Haulerwijk train ik daardoor sterker ben geworden,” aldus Josie Huizinga die, hoe mooi ze beide disciplines ook vind, toch een lichte voorkeur voor het schaatsen heeft. ,,Het klinkt misschien raar maar het schaatsen is in mijn ogen wat veiliger. Wanneer je bij het skeeleren onderuit gaat dan ontkom je er bijna niet aan dat je onder de schaafplekken komt te zitten. Wanneer je bij het schaatsen valt dan glij je naar de kant en blijven de schaafplekken achterwege. Daarom ben ik ook altijd op zoek naar mooie vlakke stukken asfalt waar je heerlijk kunt skeeleren. Stukken asfalt die er rondom haar woonplaats Garnwerd voldoende te vinden vertelt de frêle marathonschaatster die niets heeft met de kortere afstanden. ,,Waar mijn broertje, ik ben ouder dus is het mijn broertje grapt ze met een brede lach, zich heeft toegelegd op vooral de 1500 en 5000m. zijn dat niet echt mijn afstanden. Ik ben niet iemand die graag tegen de klok rijdt. Ik heb het wel geprobeerd maar kwam al snel tot de conclusie dat het marathonschaatsen meer mijn ding is.”

Wanneer de prestatie van Chris ter sprake komen dan blijkt dat Josie supertrots is op de prestaties van haar broer die ondertussen voor de schaatsploeg LottoNL-Jumbo uitkomt. ,,Natuurlijk ben ik trots op wat Chris al heeft weten te bereiken omdat ik weet wat hij er allemaal voor moet doen. Waar het voor mij een prachtige hobby is waarbij niets moet maar alles mag is dat voor hem anders. Maar, en daar heb ik echt heel veel respect voor, hij doet dat met volle overtuiging in een poging om de wereldtop te bereiken.”

Haar laatste antwoord roept vervolgens de vraag op of zij niet eenzelfde traject had willen afleggen in het skeeleren of schaatsen. ,,Ik ben, denk ik, anders gedreven dan Chris. Ik wist bijvoorbeeld al vroeg dat ik graag iets met het werken met dieren wilde gaan doen. Dat is mij uiteindelijk ook gelukt. Want sinds november 2016 ben ik werkzaam bij Dierengeneeskundig Centrum Hopmans in Roden. Daar werk ik veertig uur in de week en daarnaast help ik op de zaterdagen nog met heel veel plezier in de winkel bij bakkerij Leistra hier bij ons in Ezinge. Er zijn die misschien die denken, is dat niet wat veel naast een vaste baan ook nog op de zaterdagen werken. Ik ben echter iemand die graag met mensen en dieren werk en zo lang ik het leuk blijf vinden sta ik nog gewoon op de zaterdag in de winkel,’’ aldus de marathonschaatster die opeens vertelt over een mooie vroege wintermorgen waarbij ze als enige op het natuurijs in Garnwerd stond. ,,Het had in de achter ons liggende winter een paar dagen gevroren en daardoor lag een laagje ijs wat in mijn optiek voldoende was om mijn gewicht te dragen. Ik kon daarom niet wachten tot het moment dat de ijsbaan misschien later op de dag officieel open zou gaan en besloot daarom in alle vroegte te gaan schaatsen. Ik moet zeggen, dat was een mooi moment waar ik oprecht van heb genoten.”

Iets waar ze ook nog een keer oprecht van hoopt te genieten is dat er ooit nog een keer een Elfstedentocht zal worden verreden. ,,Dat zou wel heel erg gaaf zijn, is ze direct duidelijk in haar antwoord op de vraag of ze dan van de partij zou willen zijn. ,,Maar eerlijk gezegd denk ik niet dat de Elfstedentocht ooit nog verreden gaat worden. Mede door de aandacht vanuit de media wordt het denk ik allemaal veel te groot om alles in de juiste banen te leiden. Dus wat dat betreft moeten we ons maar focussen op de Alternatieve Elfstedentocht die jaarlijks op de Weissensee wordt verreden, aldus Josie Huizinga die verder hoopt dat ze in 2022 vol trots op de tribune zal zitten als in Peking de Olympische Winterspelen bezig zijn. Want dat zou betekenen dat haar dan 24-jarige broertje Chris in Japan tot een van de Nederlandse deelnemers zou behoren. ,,Dat zou zeker fantastisch zijn. Maar we zijn geen familie die nu al gaat roepen dat hem dat wel even gaat lukken. Gewoon met je beide voeten op de grond blijven staan is namelijk iets wat we van onze ouders hebben meegekregen. En dat lukt ons prima want prijzen winnen is leuk maar gewoon normaal blijven doen komt bij ons altijd op de eerste plaats.”