Henk Mulder : ,,Als scheidsrechter moet je een wedstrijd kunnen lezen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Op 32 jarige leeftijd kwam er door blessureleed een einde aan de voetbalcarriere van Hendrik Mulder. Maar nu 19 jaar later is de als een boef in het veld bekende staande Henk Mulder nog steeds als scheidsrechter actief in het amateurvoetbal.
image 2017 07 20

 Bron: Oostermoer    Foto : Dagmar Koster Zuidlaren.

,,Met boeven vang je boeven, opent Henk Mulder het gesprek als antwoord op de vraag waarom hij na zijn ruim met gele en rode kaarten ‘beplakte’  voetbalcarrière als arbiter verder ging. ,,Ik was als voetballer niet de gemakkelijkste en heb in mijn voetbalcarriere aardig wat kaarten verzameld. De precieze aantallen weet ik niet meer maar het waren er genoeg, vertelt de Vriezenaar die ondertussen zijn plakboeken aan het zoeken is die een inzicht in vooral zijn voetbalcarriere laten zien. Plakboeken die laten zien dat Hendrik Mulder, zoals hij in de verslagen wordt genoemd, een spits was die de nodige doelpunten heeft weten te scoren. ,,Ik was tweebenig waardoor ik moeilijk af te stoppen was. Ik weet nog goed dat Dick Heuvelman( oud-sportjournalist DvhN ) mij in die tijd de bijnaam ‘Het kanon van VAKO’ gaf. Een bijnaam waar ik nog steeds trots op ben. Want nog steeds ben ik een VAKO-man in hart en nieren.”

De laatste jaren komt Henk Mulder niet meer zoveel bij de voetbalvereniging uit Vries. Dit omdat hij als arbiter tegenwoordig in voornamelijk de tweede klasse van het zondagvoetbal actief is. ,,Toen ik nog in de derde of vierde klasse floot waren het vaak duels die qua reistijd niet veel tijd kosten. Maar nu in de tweede klasse is dat anders. En ik heb nu eenmaal een vast ritueel wat betreft mijn voorbereiding op een wedstrijd.” Dat Henk Mulder een man van vaste rituelen is blijkt inderdaad wanneer hij laat zien wat hij allemaal mee naar een duel neemt. ,, Je gelooft het misschien niet maar ik heb in totaal zeven scheidsrechtersshirts en die gaan allemaal mee. Ik wil absoluut niet voor verrassingen komen te staan omdat veel verenigingen tegenwoordig ook uittenues hebben en daar wil ik op voorbereid zijn.”

Naast een zevental shirts gaan er verder twee paar schoenen mee want de arbiter moet er niet aan denken dat er iets met zijn schoenen is of, zoals enkele jaren geleden gebeurde, dat hij ze zelfs is vergeten. ,,Dat laatste gebeurde mij een keer bij een duel in Roden. Ik werd vrijdags nog laat gebeld of ik een wedstrijd in de zaal wilde fluiten. Dat zorgde dat ik mijn veldschoenen uit de tas, die al klaar stond voor de zondag, haalde en mijn zaalschoenen er in deed. Hoe het kwam weet ik nu nog niet maar ik heb de veldschoenen niet weer terug in de tas gedaan zodat ik op zondag zonder schoenen in Roden stond. Toenmalig trainer Gert Westerhof had gelukkig dezelfde schoenmaat zodat ik vervolgens op zijn schoenen mijn wedstrijd kon fluiten. Sindsdien kijk ik nog beter of ik alles in mijn tas heb gedaan, vertelt de als Flexographic Printing Press Operator bij HAPECE in Assen werkzame scheidsrechter. Een scheidsrechter die binnenkort, doordat hij sinds kort van werkgever is veranderd, ook de centrale trainingen voor de scheidsrechters weer kan gaan bezoeken. ,,Bij mijn vorige werkgever werkte ik in ploegendienst maar bij mijn huidige werkgever werk ik gewoon overdag en dat geeft uiteraard meer regelmaat. Dat zorgt dat ik de centrale trainingen weer kan bezoeken. Daar ben ik wel blij mee want de centrale trainingen heb ik wel gemist. Het is namelijk niet alleen het conditionele aspect wat belangrijk is maar ook de contacten onderling. Als scheidsrechter ben je een einzelgänger en daarom is het juist prettig om met collega’s regelmatig van gedachten te kunnen wisselen,” vertelt Henk Mulder die overigens wel vind dat hij eigenlijk wel te laat is begonnen als scheidsrechter. ,,Toen ik echt begon als scheidsrechter, ik floot daarvoor al wel jeugdduels bij VAKO, was ik 33 jaar. Op 27 mei 1991 behaalde ik mijn diploma Scheidsrechtersopleiding 3 en drie jaar later in 2002 behaalde ik het diploma voor SO2. Maar toen was ik dus al 36 jaar en in 2009 werd ik verrast met de zilveren speld van de KNVB voor mijn prestaties als scheidsrechter maar was ik eigenlijk al te oud om nog een volgende stap te maken.”

Als dat laatste punt aan de orde komt gaat Henk Mulder daar even dieper op in. ,,Ik noemde eerder in ons gesprek, met boeven vang je boeven. Daar bedoel ik mee dat je als scheidsrechter een wedstrijd moet kunnen lezen. Wanneer je niet zelf hebt gevoetbald dan doorzie je bepaalde dingen niet, of minder snel. Ik ben niet iemand die direct een kaart trekt maar meer iemand die het verbaal oplost. Begrijp mij goed, wat moet dat moet, maar je gezag laten gelden door maar met kaarten te zwaaien is niet mijn ding.” Wat zijn ding in de toekomst ook niet zal gaan worden is dat hij als rapporteur langs de lijn gaat staan. ,, Dat gaat absoluut niet gebeuren. Ik zie collega’s, die zelf op zaterdag in de lagere regionen fluiten, vervolgens op zondag als rapporteur langs de lijn staan om mijn te beoordelen. Dan denk ik echt weleens van, dit slaat echt nergens op maar ondertussen weet ik ook dat mensen die als rapporteur willen fungeren dun gezaaid zijn. Wat ik overigens na mijn actieve carrière wel zou willen doen is jonge scheidsrechters begeleiden. Zeg maar fungeren als een soort van regionale coach. Want waarom niet datgene wat je zelf als scheidsrechter hebt geleert van mannen als Jacob de Haan, Henk Bebingh, Henk Boer, Jan Scheper en Max Dijkstra doorgeven aan de jongere lichting die als arbiter in een wereld terecht komen die steeds hectischer wordt.”

 Zelf is Henk Mulder ooit een keer bedreigd na een wedstrijd maar veel woorden wil hij daar niet aan vuil maken. ,, Het gebeurde in een nacompetitieduel dat ik iemand op advies van een van mijn neutrale assistenten ten onrechte een rode kaart gaf. Dat zorgde uiteraard voor de nodige commotie en waar je niet blij van wordt. Niemand maakt graag een fout dus ook een scheidsrechter niet. Mijn partner Ingrid, die altijd met mij meegaat naar mijn wedstrijden, merkt dat wanneer we terugrijden. Wanneer er iets niet helemaal goed is gegaan dan ben ik toch wat stiller. Dan baal ik oprecht. Want je wilt te allen tijde bij de verenigingen waar je als scheidsrechter fluit een zo goed mogelijke indruk achterlaten. Daarom snap ik ook wel dat er in het betaald voetbal om de hulp van technologie gevraagd wordt. Daar gaat het echt om enorme bedragen en dat mag je niet meer alleen op het bordje van een arbitraal trio neerleggen. Daar is echt meer voor nodig,” aldus Henk Mulder die hoopt dat hij nog een aantal jaren als scheidsrechter actief mag zijn. ,,Ik weet vanuit mijn ervaring als voetballer dat een carrière heel snel over kan zijn. Ik heb ooit gezegd dat ik zou stoppen in het jaar wanneer ik vijftig jaar zou worden. Dat gebeurde vorig jaar maar toen bedacht ik mij dat ik iedere zondag nog veel plezier aan een mooie hobby beleef. En dat ik er absoluut spijt van zou krijgen wanneer ik er abrupt een punt achter zou zetten. Want als je een keer gestopt bent dan is het ook echt klaar,” aldus de arbiter uit Vries die naast het arbitreren van voetbalwedstrijden ook de motorsport een warm hart toedraagt. ,,Ik ben een vaste bezoeker van de TT maar zal nooit zelf op een motor klimmen. Ik ken mijzelf goed genoeg om te weten dat het gas dan vol open gaat en dat moet maar niet. Want dat zou betekenen dat er via een ongeluk of nog erger voor de tweede keer abrupt een einde zou komen aan iets waar ik veel plezier aan beleef en dat wil ik niet nog een keer meemaken.”