Merwin Dollison loopt en wint op gevoel.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Van het lopen op schema’s heeft Merwin Dollison onvoldoende kennis. Maar een ding weet de ondertussen 42-jarige langeafstandsloper zeker. Binnen afzienbare tijd is hij namelijk van plan om alles en iedereen weer zijn hielen te laten zien.

image 2017 07 07 2

 Bron: Ommelander Courant Foto: Herman Spier Bedum

Bijna vier jaar geleden vertrok Merwin Dollison naar Curaçao voor, althans dat was de bedoeling, een periode van twee jaar maar wat er uiteindelijk bijna vier werden. ,,Ik had altijd al het plan om een keer naar Curaçao te gaan. Door bepaalde omstandigheden deed zich die gelegenheid eind 2013 voor. Op Curaçao ben ik uiteindelijk 3½ jaar gebleven en sinds maart van dit jaar ben ik weer terug in Nederland.”  Waar de langeafstandsloper voor zijn vertrek naar Curaçao nog in Winsum woonde verblijft hij op dit moment nog bij familie in Baflo. Dit omdat hij voor zichzelf nog geen een eigen onderkomen weer  heeft gevonden. ,,Toen ik vertrok heb ik natuurlijk alles achter gelaten. Dat betekent dat ik nu weer opnieuw moet beginnen zoals  het zoeken naar werk, huisvesting en zorgen dat ik weer een auto kan kopen. Maar het belangrijkste is dat ik een goede basis wil zijn voor mijn beide kinderen die bij hun moeder in Utrecht wonen. Maar voor Kimora en Kyoni ben ik uiteindelijk in maart naar Nederland teruggekomen.”

Naast zijn baan in de beveiliging van de  Golfcourts  op Curaçao was Merwin Dollison natuurlijk ook als hardloper actief maar wel op een ander niveau dan hij in Nederland gewend was. ,,Het niveau ligt  op Curaçao echt lager dan in Nederland. Dat zorgde dat ik vaak wist te winnen behalve als er lopers van een ander eiland meededen. Daar wilde weleens een snellere loper tussen zitten,” vertelt de langeafstandsloper die als senior naar Curaçao vertrok maar nu hij is teruggekeerd in de categorie 40+ mag lopen. Maar het in deze categorie mogen lopen zorgt direct voor een mooie uitdaging voor de man die sinds zijn terugkeer al vijf van de zes races waar hij aan de start stond wist te winnen. ,,Doordat ik op Curaçao toch wat minder weerstand had merk ik wel dat mijn tijden nog niet zijn die ik voor mijn gevoel nog kan lopen. Zo staat het clubrecord van Artemis over 10 kilometer bij de mannen 40+ op 32. 48. En ik denk dat dit wel een record is dat voor een verbetering in aanmerking komt. Maar mijn echte doel is om de lopers in de categorie senioren te verslaan. Mijn gevoel zegt mij dat ik dat nog moet kunnen en daar ben ik op mijn manier hard voor aan het trainen. Dat hard trainen doe ik volgens een bepaalde filosofie. Ik train bijvoorbeeld niet op schema’s. Een week heeft zeven dagen en dan kan het zijn dat er weken zijn dat ik zeven dagen train. Dat doe ik omdat mijn gevoel dat zegt. Want mijn gevoel is altijd leidend voor mij. Wanneer je bijvoorbeeld een zware dag op je werk of school hebt gehad dan zullen er zijn die een dag overslaan. Maar dan kan er toch een gevoel zijn van, ik moet toch even wat doen. Zo had je vroeger Hans Top. Dat was echt een topper als langeafstandsloper. Maar die had daarnaast als dakdekker een zwaar beroep. Ik weet bijna zeker dat ook hij iemand was die op gevoel trainde en vaak op karakter en wilskracht zijn wedstrijden liep. Dat is ook mijn filosofie van hoe je moet trainen en je wedstrijden moet lopen.”

Dat op wilskracht iets willen bereiken zorgt er echter ook voor dat de 42-jarige atleet niet snel tevreden is over zijn eigen prestaties. ,,Ik haal bijvoorbeeld geen voldoening uit het alleen maar het feit dat ik een wedstrijd in mijn categorie win. Daar moet wel een goede tijd aan verbonden zijn. Wanneer dat niet het geval is dan zal ik nooit tevreden zijn, aldus Merwin Dollison die als alles volgens plan verloopt zaterdag ook in de Oethoesterloop zal starten. ,,Die loop heb ik zeker in de planning. De Oethoesterloop heb ik een keer eerder gelopen. Dat was in 2012 toen ik over de tien kilometer een tijd van 34:19 liep. Dat is een tijd waar ik van hoop dat ik daar zaterdag onder kan blijven. Daarom hoop ik ook dat ik geen nadelige gevolgen overhoudt van het feit dat ik een paar dagen gelden mijn knie heb gestoten aan de punt van een tafel. Dat zorgde daarom ook dat ik met een tijd van 34:50 iets meer dan een minuut achterbleef op de tijd die ik donderdag in Harkstede graag had willen lopen. Het lukte mij wel om de stijfheid wat uit mijn benen te lopen maar echt geweldig ging het allemaal niet.”

Maar zaterdag hoopt Dollison weer helemaal fit te zijn. Want ondertussen is hij al bezig om wat sterke opponenten te bewegen om naar Uithuizen te komen. ,,Wat dat betreft is de sociale media wel een mooi middel om met elkaar in contact te komen. En op die manier hoop ik inderdaad wat sterkere lopers in Uithuizen aan de start te zien staan. Want van strijd leveren strijd worden we allemaal beter waarbij het altijd een spel is om te kijken hoe de concurrentie er voor staat. Dat vind ik echt een mooi spel, je tegenstanders observeren. Dat is een beetje hoe het in de jungle ook werkt. Daar geldt vaak het recht van de sterkste, maar moet je soms slim zijn wanneer je niet de sterkste bent. Dat merk ik ook nu ik in de 40+ categorie loop. Ik weet dat er bij de senioren zijn die sneller kunnen lopen dan ik loop. Maar er zijn er die denken dat ik nog bij de senioren loop en gaan toch rekenen. Dan kijken ze naar de overige lopers en denken dan dat een podiumplaats niet haalbaar is. En soms laat ik ze in die waan om vervolgens pas in de wedstrijd te zeggen dat ik bij de 40+ loop. Dan moet ik  wel lachen want je ziet dat sommige lopers  op een gegeven moment bijna gedemoraliseerd willen afhaken omdat een podiumplaats er niet meer inzit. Ik denk dat ik ondertussen ruim 500 wedstrijden heb gelopen maar ik ben nog nooit uit een wedstrijd gestapt. Dat is iets wat je niet doet. Voor mij geldt dat wanneer ik ergens start ik de wedstrijd ook uitloop,” aldus Merwin Dollison die verder hoopt dat het zaterdag in Uithuizen warm zal zijn. ,,Hoe heter hoe beter is wat dat betreft wel mijn slogan. Onder warme omstandigheden presteer ik het beste. En verder hoop ik altijd dat er het nodige publiek naar een wedstrijd komt. Want ik ben wel loper die niet alleen van het publiek kan genieten maar de toeschouwers ook graag wat wil geven. Iets geven in de vorm van een mooie wedstrijd waar ik van hoop dat ik daar nog veel van mag lopen. ”