Siert ‘Diego’ Brontsema: ‘Een clubicoon neemt afscheid.’

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Met een fraaie treffer in de verre hoek, waardoor het huidige Corenos met 4-0 won van ‘de vrienden van Siert’, besloot Siert ‘Diego’ Brontsema een twintig jaar durende carrière als speler van Corenos 1. Een carrière waar op vrijdag 26 mei definitief een einde aan kwam omdat de nu 36-jarige voetballer steeds meer hinder ondervindt van terugkerend blessureleed.
Siert
 Bron: Ommelander Courant. Foto: Herman Spier Bedum

Wanneer het aan Siert Brontsema had gelegen had hij liever geruisloos een stapje terug gedaan. Gewoon in stilte afdalen naar het tweede team van de vereniging waar hij zijn hart aan heeft verpand. Maar dat zat er niet in voor de sympathieke voetballer. Want vrijdagavond hadden zich in Roodeschool een groot aantal voetbalvrienden verzameld om Siert Brontsema een mooi afscheid te bezorgen. De ‘Jan Wouters’ van Corenos werd Siert Brontsema ook wel genoemd en die benaming kon de man waar het vrijdagavond allemaal om draaide zich wel in vinden. ,,Ik ben inderdaad als voetballer wel een beetje te vergelijken met types als een Jan Wouters en bij FC Groningen, Jan van Dijk. Dat waren ook de stofzuigers in het elftal wat, samen met Dennis Pieterman, ook mijn rol binnen het eerste team van Corenos was. Ik zeg weleens gekscherend dat ik samen met Dennis altijd het vuile werk voor bijvoorbeeld Aalderd Duinkerken en Erik Zuidema moest opknappen. Maar dat heb ik altijd met plezier gedaan. Beide bezaten namelijk kwaliteiten die ik niet had, vertelt een bescheiden Siert Brontsema. Een bescheiden voetballer die al op jonge leeftijd zijn debuut in het eerste elftal van Corenos maakte. ,, Ik weet dat de meningen daar verdeeld over zijn maar ik heb volgens mij op 15-jarige leeftijd mijn debuut in het eerste elftal van Corenos gemaakt. Dat was volgens mijn gegevens in een duel tegen Muntendam. Van dat duel weet ik overigens verder niet veel meer. Het enige wat ik wel weet dat Klaas van der Ploeg toen trainer was.”

Dat laatste is iets wat de vrijdagavond ook aanwezige Klaas van der Ploeg zich nog goed weet te herinneren. ,,Siert trainde in die periode soms mee met de eerste selectie maar speelde toen nog  in de A-junioren. Maar bij blessureleed schoof hij weleens aan en kreeg dan ook vaak een paar minuten speeltijd. Dat hij vast bij de eerste selectie kwam was op 20 februari 1997 toen hij zijn debuut als basisspeler maakte tegen Eems Boys.”

Met Klaas van der Ploeg is ook direct de trainer genoemd die voor Siert Brontsema heel belangrijk is geweest. ,,Klaas is in de periode dat ik in het eerste elftal speelde een paar keer trainer geweest. Ik heb het samenwerken met Klaas echt als heel plezierig ervaren. Naast een prima trainer is het ook een echte verenigingsman. Met Klaas van der Ploeg haal je geen trainer in huis die alleen maar op het eerste team gefocust is. Daarnaast is hij ook nog eens heel sociaal en dat is iets wat absoluut bij Corenos past.

Wanneer de naam van de club waar zijn hart ligt valt ontkomen we er niet aan dat ook de naam van Hendrie 'Brokamp' Bruggeman valt. Een van de clubiconen van Corenos die op 23-09-2015 totaal onverwachts overleed. ,, Brokamp, wat zo kent iedereen Hendrie, was vroeger mijn jeugdleider en later elftalleider bij het eerste elftal. Daar groeide een bepaalde vriendschap uit en gingen we met een groep, waar Brokamp ook bij was, vaak op stad. Nu ik daar over nadenk was dat misschien wel heel bijzonder want hij was natuurlijk wel wat ouder dan wij waren. Maar, en dat is denk ik de kracht van Corenos, dat maakte niet uit want binnen Corenos is iedereen gelijk. Daardoor is Brookie ook altijd een vriend gebleven die ik vandaag nog graag langs de lijn had zien staan.”

Wie er wel was, dat was vader Klaas Brontsema die, ondanks fysiek ongemak, op de uitnodiging was ingegaan om wat speelminuten te maken in het afscheidsduel van zijn zoon. ,,Ik ben ondertussen 65 jaar en de knieën willen niet meer zo goed maar voor Siert doe ik graag nog even de voetbalschoenen een keer aan en helemaal omdat mijn kleinzoon Dion ook nog eens de pupil van de week is,” vertelt Klaas Brontsema die zich ondertussen samen met de overige spelers van het vriendenteam van Siert Brontsema gereedmaakte voor het duel tegen het huidige eerste team van Corenos. Waar Klaas van der Ploeg het vriendenteam coacht is die rol bij het eerste elftal weggelegd voor elftalleider Frits Meeuwes. Wanneer de naam van de huidige elftalleider van Corenos valt wordt duidelijk dat ook deze clubicoon een belangrijke rol heeft gespeeld in de voetballoopbaan van Siert. ,, Frits loopt als een rode draad door mijn voetballeven. Samen zijn we een aantal keren kampioen geworden. Dat begon al in de E-junioren. Later was daar het kampioenschap bij de B-junioren en niet veel later werden we onder zijn leiding twee jaar achtereen kampioen met de A-junioren van Corenos. Maar het hoogtepunt was toch wel dat we in het seizoen 2001-2002 kampioen in de vierde klasse werden. Dat is nog steeds het laatste kampioenschap wat ik heb mogen meemaken als voetballer, vertelt Siert. Een kampioen wat ook Frits Meeuwes zich nog goed weet te herinneren. ,,In dat seizoen werden met een ruime overmacht kampioen in de vierde klasse. Dat was toen met een fantastische lichting met mannen als de broertjes Duinkerken, Erik Bos, Bert van der Meer, Erik Zuidema, Arné Hoving, Gerard Heun en Erik Griede en natuurlijk Siert. Want toen al was Siert een belangrijke schakel in het geheel.”

Een belangrijke schakel die clubman Siert Brontsema ook jarenlang binnen de jeugdafdeling van Corenos was. Want de in het dagelijks leven als bouwvergunningverlener voor de DAL-gemeentes werkzame inwoner van Roodeschool was naast jeugdleider ook nog eens tien jaar voorzitter van de jeugdafdeling van de Roodeschoolsters. ,,Ook dat heb ik met veel plezier gedaan maar na tien jaar vond ik dat er fris bloed in het jeugdbestuur moest komen. Mede door de geboorte van ons zoontje Sem nu acht maanden geleden is het ook thuis allemaal wat drukker en dan moet je keuzes maken. Daarom heb ik er voor gekozen om als voetballer een stapje terug te doen en afscheid te nemen van het jeugdbestuur. Maar een ding weet ik zeker, Corenos mag altijd een beroep op mij doen want het is en blijft voor altijd mijn club.”