Arend van der Meulen de nieuwe dé reporter van SV Marum

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

 
Arend van der Meulen nam voor aanvang van het huidige seizoen de taak van clubcorrespondent binnen SV Marum over van dé reporter binnen Marum, Johannes Kalfsbeek. Johannes zette er na jarenlange trouwe dienst een punt achter en men vond in Arend een waardig opvolger. Een opvolger met een eigen stijl zo mocht ik lezen want de verslagen kwamen keurig mijn kant op met verzoek tot plaatsing. Een verzoek waar ik met veel plezier aan voldoe omdat eerst Johannes en nu Arend daar heel trouw in waren en in het geval van Arend nog steeds is. Vandaar dat de volbloed Marumer vroeg om een aantal vragen en stellingen te beantwoorden om zich op deze wijze wat meer bekend te maken voor de bezoekers van Puurvoetbalonline

 Profielfoto van Arend Van der Meulen

Kun je eerst wat vertellen over jezelf en je eigen voetbal/sportcarrière:  ‘ Mijn naam is Arend van der Meulen. Ik ben 57 jaar en mijn hele leven al woonachtig in Marum. Na 38 jaar bij de Rabobank te hebben gewerkt ben ik onlangs als zelfstandig Financieel Adviseur begonnen onder de naam VDM Hypotheek- en Financieel Advies en werk vanuit huis. Ik schuif dus bij de klant aan bij de keukentafel, zoals ik altijd gewend was in het verleden bij de Rabobank. Het loopt boven verwachting hoewel ik soms wel rillingen krijg met betrekking tot de kille bureaucratie die in alle geledingen voorkomt en soms doorslaat. Ik ben tot mijn 23e actief geweest als voetballer bij de SV Marum en heb altijd in zaterdag-2 gespeeld. Links- of rechtsbuiten was mijn positie. Als vaste supporter stond mijn moeder altijd met haar zuster langs de lijn. En wanneer en we een keer weer slecht hadden gespeeld dan werd dat op een niets verhullende wijze aan mij verteld. Sterker nog: in de kantine, waar ik een enkele keer in verbleef, werd mij al gezegd dat het gefoeter van de beide dames niet van de lucht was en ik dus al in een vroegtijdig stadium het zwerk kon zien drijven. Ook speelde ik toe basketbal in Marum. Dat zorgde dat ik een keuze moest maken en ik vrij vroeg met voetballen ben gestopt. Heb hier altijd wel wat spijt van gehad, want het voetbal leverde mij veel plezier op. Samen met Reinder Vogelzang, Appie en Larrus Reinders werd er namelijk veel gelachen.”

SV Marum moet een stabiele tweedeklasser worden: ‘Dat zou prachtig zijn, ook al heeft dat tot gevolg dat je geen derby’s meer speelt tegen bijv. Boerakker, ONR en Grijpskerk. Enige jaren geleden mochten we in de tweede klasse spelen, alleen was dat na een jaar weer voorbij. Mooie wedstrijden gezien waarbij we zomaar vijf keer in een wedstrijd konden scoren. Maar we kregen er vaak nog meer tegen en dat leverde dus aan het einde van de rit niet genoeg punten op. Maar er zit op dat niveau zoveel meer voetbal in, gewoon prachtig om te zien en dus mee te beleven. Een Roy Stroeve is bijvoorbeeld een prachtige voetballer om te zien spelen. Als je de tweede klasse in het eerste weet te overleven dan is de kans groter dat je de tijd krijgt om door te groeien naar een stabiele tweedeklasser. Je ziet dat Fc  Grootegast als eerstejaars tweedeklasser het ook moeilijk heeft. Ze voetballen knap mee, zijn vaak ook de bovenliggende partij, maar dan zie je toch dat het op de details aankomt. Met andere woorden, de sterkste wint niet altijd, voetbalslimheid is net zo belangrijk.”:

Korfbal of voetbal: ‘Ja, mijn kinderen, een drieling van inmiddels 24 jaar oud, korfbalden alle drie en wisten ook met zijn drieën in de Groninger Korfbalselectie te komen. Dat was prachtig om te zien en leverde natuurlijk trotse ouders op. Mijn zoon Tim sport niet meer actief omdat hij bij het Paviljoen van de Dame werkt en dus in de horeca zit. Mijn ene dochter Marit is vrij vroeg gestopt met korfbal vanwege haar studie en mijn andere dochter Ilse heeft vorig jaar de switch gemaakt van korfbal naar voetbal, nadat ze een jaar had gespeeld had bij LDODK uit Gorredijk. Daar maakte ze haar debuut op het hoogste niveau maar voetbal trok haar altijd al en ze staat nu met haar team van SV Marum ongeslagen bovenaan in de vierde klasse.

F.C. Groningen of Heerenveen: ‘F.C. Groningen is altijd mijn club geweest en ik heb weinig met Heerenveen. Uiteraard gun ik ook hen het allerbeste omdat ik veel familie, vrienden en kennissen heb die wel veel op hebben met de ploeg uit het Friesche. Ik heb veel respect voor Riemer van der Velde en uiteraard ook voor Hans Nijland, de langstzittende clubbestuurder van Nederland. Ik weet nog dat hij de zaak overnam en links en rechts werd beschimpt. Nadat hij heel veel rotzooi had opgeruimd van zijn voorgangers werd er een stabiele eredivisieploeg opgetuigd en ontving hij dankzij zijn nuchtere manier van besturen de nodige credits. Een mijlpaal voor mij was dan ook toen Hans Nijland, samen met Mark Fledderus, langskwam bij ons in de kantine en ik deze avond aan elkaar mocht praten.”

Ik ben trots op mijn gezin, omdat: ‘ Tja, je bent trots op je gezin omdat ze het allemaal goed doen en sociale mensen zijn die niet naast de schoenen gaan lopen als de wind mee zit. Laatst zijn we met zijn allen naar UB40 geweest in de Oosterpoort met de partners erbij. Was erg gezellig. Dit jaar zijn we 30 jaar getrouwd en gaan we met zijn allen naar Ibiza, waar we een huisje hebben gehuurd. Ja, natuurlijk keken we ervan op dat onze jeugd ons aanbood om de diverse clubs te bezoeken die ze bij naam wisten te noemen en op hoeveel kilometer afstand deze zaten. Het museumbezoek zal wel onder enige druk komen te staan, zo vrees ik.”

Johannes Kalfsbeek opvolgen als 'razende reporter' van S.V. Marum, was/is: ‘Johannes heeft een geheel eigen wijze van schrijven en niet te vergelijken met die van mij. Ook heb ik geluiden opgevangen dat mensen het geschrevene van Johannes missen. "Als Johannes sommige situaties omschreef dan zag je deze gewoon voor je", zo werd mij gezegd. "De warmte straalde er gewoon vanaf". Dit is toch een mooi compliment voor Johannes, vind ik. Ook ik las zijn verhalen, met soms onvoorspelbare literaire uitstapjes graag. Het toverde soms automatisch een glimlach om je mond. Een sociaal mens met heel veel clubliefde en daarbij ook de handen uit de mouwen steekt.”

Kunst of natuurgras: ‘Ik heb nooit op kunstgras gespeeld, dus heb geen praktische ervaring. Ik vind het belangrijk dat je een keuze kunt maken bij de S.V. Marum. Als de winter vroeg invalt en het lang duurt voor hij vertrekt kun je het treffen dat er vier wedstrijden worden afgelast en je van begin december tot eind februari geen wedstrijd kunt spelen. Dit is absoluut ongewenst bij de ambities die onze club heeft. Voorts wil ik nog even zeggen dat ons bestuur, met name de voorzitter Simon Neef, zich uitermate diplomatiek heeft opgesteld in de discussie rondom kunstgras en dicht bij zichzelf is gebleven.”

Drie bijzondere sportmomenten in 2016:

Tja, wij verloren bij de S.V. Marum vijf basisspelers en deze moesten worden vervangen door andere. Na een wat stroef begin heeft het team de weg naar boven ingeslagen en schurkt het niveau inmiddels aan tegen dat van de tweede-klasse. Dit heeft trainer Jan Mulder goed op de rails weten te krijgen. Mijn complimenten hiervoor aan hem.

Het tweede moment is misschien bijzonder, maar ik wil toch de dood van Daniel Postema aanhalen. De ene week zag ik hem met Waskemeer tegen Marum spelen voor de beker en je kon wel zien dat hij een van de  beteren binnen het team  was. Hoewel, ik begreep van omstanders dat hij niet in zijn meest beste periode zat. En dan is hij er opeens niet meer en vooral de manier waarop. Verschrikkelijk met geen pen te beschrijven en dat gaan we daarom ook maar niet verder doen.

Het derde moment is een totaalplaatje van prachtige momenten zoals op de Olympische Spelen en voor de volleyballers van Lycurgus en de basketballers van Donar. Verder was de helaas verloren finale van de handbaldame ’s een hoogtepunt als tussenstation naar grotere successen. “

Dat er rond de feestdagen in Nederland geen betaald voetbal gespeeld wordt is belachelijk: ‘Ben ik het niet mee eens. Vaak is het koud en nat, dus al geen ideaal weer om met je gezin naar het voetbal te gaan. In het buitenland spelen vooral de commerciële belangen een rol. Gelukkig laten we dit niet gebeuren in Nederland. Het is helemaal niet erg om gedurende de feestdagen je focus ergens anders op te richten. Wat dat is moet iedereen voor zichzelf weten. Ik vind het altijd wel even prettig om een voetbal-break te hebben.”

De Vijf-Acht memorial wedstrijd: ‘Ja, een prachtig eerbetoon aan speler Anne Eelze Bies en leider van het toenmalige A-team Bernard Posthumus. Beiden geboren op 5 augustus en beiden veel te jong gestorven. Anne Eelze een grote vriend van mijn zoon Tim, die ook in dit A-team speelde en Bernard de vader van mijn schoonzoon Ruurd. Wat een impact had dit destijds. Regelmatig glijden mijn ogen nog over de herinneringslijst die hangt in de kantine met daarin het shirt van Anne Eelze. Zo worden ze niet vergeten.”

Wat mij verder nog van het hart moet: ‘Dat is te zeggen dat we allemaal vrijwilligers zijn en dat wanneer je besluit om je kind op voetbal te doen het hiermee dan niet ophoudt en er verwacht wordt dat een ieder zijn steentje bij gaat dragen. Vele handen maken licht werk toch? Laten we als club een uitzondering zijn op de steeds meer individualistischer wereld om ons heen. Heb onlangs het F-1 team kampioen zien worden, speelt ook familie in en hierdoor sta je weer om 9 uur in de ochtend op het voetbalveld. De ouders en leider zorgden met zijn allen voor de platte kar en luid zingend bewoog het gezelschap zich door de zaterdagdrukte in het dorp Marum, prachtig om te zien en mee te beleven. Maar ook de niet-kampioenen verdienen de juiste aandacht en misschien wel meer…………………………………