Geert Vast: ,, Hét gezicht van vv Stedum.”

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

In 1972 werd de 39-jarige Geert Vast door toenmalig bestuurslid Luit Timmer benaderd of hij verkoper van de programmaboekjes bij duels van het eerste elftal van Stedum wilde worden. Een verzoek waar de geboren en getogen Stedumer positief op reageerde en die er uiteindelijk voor heeft gezorgd dat hij nu vierenveertig jaar later, en dus op 83-jarige leeftijd, nog steeds trouw zijn taak als verkoper van de programmaboekjes bij de thuisduels van de Stedumers vervuld.
image 2017 01 02 1

Bron: Ommelander Courant     Foto: Herman Spier Bedum
Het naambordje met als tekst ‘‘SteeVast’ wat is bevestigd op het verkoophokje bij de ingang van het sportcomplex aan de Bedumerweg in Stedum geeft aan dat men binnen de voetbalvereniging blij is met de inbreng van hun hoogbejaarde vrijwilliger. Toen de voetbalvereniging Stedum op 18-10-2014 tachtig jaar bestond werd dat uiteraard uitbundig gevierd binnen de voetbalclub. Rond dat jubileum had men echter een extra presentje voor de toen 81-jarige Geert Vast. Kort voor het 80-jarig jubileum slaagde men er namelijk binnen de v.v. Stedum in om het sportpark aan de Bedumerweg weer netjes op orde te krijgen. Een van de projecten die men realiseerde was een nieuw verkoophokje voor zijn trouwe vrijwilliger die op dat moment al ruim 41 jaar actief was als verkoper van de programmaboekjes van de Stedumers. Dat er enige maanden later ook nog een naambordje op werd bevestigd had als het aan Geert Vast had gelegen niet gehoeven. ,,Ik moet eerlijk zeggen, op die extra aandacht zat ik niet te wachten. Maar nu ik er een paar jaar later op terug kijk vind ik het toch wel mooi,” vertelt een bescheiden Geert Vast die niets wil weten van het feit dat velen het bijzonder vinden wat hij nog steeds voor de voetbalvereniging Stedum doet. ,, Dat vind ik maar onzin. Ik doe het met heel veel plezier en wat ook geldt voor mijn andere activiteiten die ik binnen de club heb verricht. Naast het verkopen van programmaboekjes ben ik namelijk ook vijf jaar bestuurslid geweest en verder was ik ruim tien jaar lid van de activiteitencommissie. Dat waren twee taken waar ik veel plezier aan heb beleefd maar waar ik van vond dat er anderen waren die op een gegeven moment het stokje maar van mij moesten overnemen.” Op de laatste woorden van de Stedumer volgt daardoor direct de onvermijdelijke vraag wat hem er dan toe drijft om nog wel steeds als verkoper van de programmaboekjes te fungeren. ,,Dat komt, naast dat ik het nog steeds heel erg leuk vind om te doen, ook een beetje omdat ik bang ben dat er niemand anders is die mijn taak over wil nemen. Daarom blijf ik ook zolang mogelijk de programma’s verkopen. Want ik zeg altijd, alles wat de clubkas een beetje kan spekken moet je niet laten liggen. Natuurlijk weet ik ook wel dat de belangstelling voor het voetbal steeds minder wordt waardoor de opbrengst uit de programmaverkoop terugloopt. Zo kon het vroeger gebeuren dat ik per wedstrijd voor driehonderd gulden aan programma’s verkocht. Dat is tegenwoordig niet meer het geval. Enkele weken geleden was TEO uit Ten Post bij ons op bezoek. Dan praten we toch over een echte derby. Toen heb ik voor tachtig euro aan programma’s verkocht. Dat is echt heel veel hoor want normaal gesproken schommelt het bedrag rond de vijfendertig euro per wedstrijd,” vertelt Vast die in de lach schiet wanneer het vaste ritueel wat zich na iedere thuiswedstrijd van de Stedumers in de huiskamer aan de Hoofdstraat 9 in Stedum voltrekt ter sprake komt. ,,Wanneer de wedstrijd is afgelopen drink ik nog even een biertje in de bestuurskamer waar ik dan de sleutel van het hokje ophang. Daarna ga ik met mijn geldkistje naar huis waar ik samen met Elly de opbrengst van die middag ga tellen. Daarna drinken we gezamenlijk een biertje en dan is de tijd aangebroken voor het Duits voetbal, want daar ben ik een groot liefhebber van. Het Duits voetbal volg ik namelijk alle jaren op de voet, vertelt de Stedumer die vreemd genoeg zelf maar een korte periode voor de geel/zwarten heeft gevoetbald. ,, Dan praat ik over ruim zestig jaar geleden wanneer het gaat over mijn laatste wedstrijd die ik  voor Stedum heb gespeeld. Ik was toen 22 jaar en ging toen voor mijn werk bij van Gend en Loos naar Amsterdam. Dat zorgde dat ik toen stopte als voetballer. Nadat ik na een aantal maanden weer terugkeerde en in Delfzijl voor de Nederlandse Kabel Fabriek ging werken ben ik echter nooit meer gaan voetballen. Vraag me niet waarom want ik heb echt geen idee van waarom eigenlijk niet. Achteraf heb ik daar wel spijt van gehad dat ik zo vroeg ben gestopt. Maar vanaf dat moment was ik dus alleen maar supporter en later vrijwilliger van een voetbalvereniging die in die periode als een roemruchte vereniging mocht worden gezien. ,, Je kunt je het nu niet meer voorstellen maar eind zestiger begin zeventiger jaren was Stedum, samen met Oranje Nassau, een toonaangevende club hier in Groningen. We speelden toen in de derde klasse en hadden met Harry van der Laan, Jan Kruithof, Jan Wichers en Luit Timmer uitstekende voetballers in de gelederen. En in een latere periode waren Menko Swieringa, Wim van Zanten en Bart Straatman belangrijke spelers. Bart Straatman heeft als doelman zelfs nog voor FC Groningen gespeeld. Dat waren spelers die we helaas tegenwoordig niet meer in onze selectie hebben. Al moet ik wel zeggen dat ik wel een beetje fan ben van Tiemen en Diederik Dijk. Vooral Diederik mag ik graag zien spelen, vertelt de hoogbejaarde Geert Vast die echt hoopt dat Stedum dit seizoen naar de vierde klasse gaat promoveren. ,,Wanneer ik naar de resultaten tot nu toe kijk mag men  niet ontevreden zijn  met een op dit moment gedeelde tweede plaats. Gezien de selectie moet promotie naar de vierde klasse daarom ook mogelijk zijn. Dat zou fantastisch zijn want dan staan er met duels tegen Corenos, Middelstum en niet te vergeten De Fivel namelijk meer derby’s op het programma. En dat is alleen maar mooi want dat zorgt toch weer voor wat extra inkomsten voor de club,’ aldus de trouwe vrijwilliger die gezien het bedrag wat hij in al die jaren voor zijn club heeft verdiend binnen de v.v. Stedum terecht op handen wordt gedragen.