Een mooie morgen met de onderhoudsploeg v.v. Eenrum.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Vorige week vrijdagmorgen was ik op bezoek in Eenrum. Om precies te zijn op het sportcomplex waar ik een groot gedeelte van mijn voetballoopbaan heb doorgebracht. Ik was daar op bezoek bij de onderhoudsploeg van de voetbalvereniging die zich iedere vrijdagochtend verdienstelijk maken op het sportpark van de roodbaadjes.
eenr

Met de klok mee: Harm Rust, Piet Smedinga, Marinus Dijkstra, Piet Huizinga en Henk Rozema
Piet Huizinga, Henk Rozema, Piet Smedinga en Harm Rust waren al aanwezig op het sportpark toen ik arriveerde want zo vertelt Piet Smedinga, we beginnen op tijd want er is altijd voldoende te doen op het complex.” En dat klopt want waar Piet Huizinga bezig is om de kalkwagen in gereedheid te brengen voor het kalken van de lijnen op de velden gaan ook de andere mannen aan de slag. Maar door mijn komst volgt er echter een programmawijziging. Er wordt besloten om, onder genot van een kop koffie, te starten met een gesprek over hun activiteiten voor de voetbalclub. Ook aanwezig is bestuurslid Meindert Geertsema die direct duidelijk maakt dat de voetbalvereniging blij is met het vijftal vrijwilligers, normaal gesproken is Marinus Dijkstra ook van de partij. t. ‘Als voetbalvereniging zijn we heel erg blij met de activiteiten die de mannen iedere vrijdag verrichten. Ze zorgen er namelijk voor dat ons sportpark er keurig uitziet. Eerder was het niet alle weekenden even netjes maar daar is nu geen sprake meer van. Maar bescheidenheid siert de mannen en de nestor van het gezelschap, de bijna 82 jarige Harm Rust, legt uit hoe de groep van vijf tot stand is gekomen. ‘ Op een gegeven moment werd ik vanuit het bestuur benaderd of ik onderdeel wilde zijn van zeg maar de onderhoudsploeg. Mijn vraag was toen, wie behoren er nog meer tot die ploeg. Het antwoord was of ik verder wat mensen wilde benaderen.”

Wanneer Harm Rust de laatste woorden uitspreekt  gaat de eerste lachsalvo al  door de kantine van de vijfdeklasser. Een kantine die aan de buitenkant een ware metamorfose heeft ondergaan. Want de kantine is aan de buitenkant aangekleed met plaatwerk en wordt in de toekomst zeer waarschijnlijk nog ’ opgepimpt ‘ met een passende aankleding. Maar al snel gaat het gesprek over allerlei facetten binnen het amateurvoetbal zoals de dispensatieregel binnen het jeugdvoetbal. ‘Mijn kleinzoon voetbalt in Eenrum O-13, vertelt Henk Rozema. ‘Die moesten het enkele weken geleden opnemen tegen een team met een aantal dispensatiespelers. Ik heb dat duel gezien en moet eerlijk zeggen, dat is nooit een wedstrijd geweest. Het team met zijn dispensatiespelers was duidelijk veel te sterk voor het team van mijn kleinzoon. Als voetballiefhebber denk ik dan, wie heeft hier nu wat aan gehad. Ik denk van niemand en wat een slechte zaak is. De overige mannen zijn het roerend met Henk Rozema eens waarbij Harm Rust een nog duidelijker stelling inneemt. Dat met dispensatie spelen moeten ze direct mee stoppen. Bij alle verenigingen is het lastig om in zeg maar de bovenbouw tot een team te komen. Dat is nu eenmaal het lot van een kleine vereniging. Misschien moet er daarom eens wat verder gekeken worden dan je eigen vereniging. Want persoonlijk denk ik dat er in de toekomst meer samengewerkt moet worden waar het gaat om het jeugdvoetbal in onze regio.”

Zo wordt het een morgen waar van alles voorbij komt zoals de aanwezigheid van Daan Gonlag als trainer van Eenrum. Een trainer waar ik samen met Meindert nog onder heb getraind en die door Harm Rust was gecontracteerd. ‘Ik was samen met Daan werkzaam bij Philips en begreep dat hij wel een amateurclub zocht waar hij als trainer aan de slag kon. Daan was redelijk flamboyant en was een iets ander persoon dan de overige bestuursleden in gedachte hadden. Maar Eenrum en Daan bleek een fantastische combinatie te zijn want ik durf te zeggen dat Daan Gonlag een van de beste trainers is die Eenrum ooit gehad heeft.”

Woorden die ik samen met Meindert kan onderschrijven waarbij uiteraard het verhaal op het oefenen op slidings op tafel komt. Daan vond het namelijk een strak plan om ons het beter gebruiken maken van de sliding te leren. Dat moest gebeuren in een enorme plas, want zo vertelde de man die in het Nederlands Amateurelftal had gespeeld, dan gleed je beter. Een verhaal wat voor de nodige hilariteit aan tafel zorgt.

Via Daan Gonlag gaat het vervolgens weer terug naar de onderhoudsclub die deze morgen een nieuw lid kan verwelkomen. Bé Raangs komt zich namelijk spontaan aanmelden om ook de nodige hand en spandiensten te verrichten. Een gebaar wat door de mannen zeer gewaardeerd wordt onder het motto, vele handen maken licht werk.

Zo wordt het een mooie morgen op het sportcomplex waar ik aardig wat voetstappen heb liggen en als jong ‘broekie’ nog samen met Henk Rozema en Marinus Dijkstra heb gevoetbald. Een mooie morgen met prachtige herinneringen en mooie verhalen van een aantal mannen dat begaan is met ‘hun’ cluppie en zich daar iedere vrijdag op fraaie wijze verdienstelijk voor maakt.