Henk en Ans Gras: 'Gerald blijft zo heerlijk tegendraads"

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Toen ik mij enkele weken geleden bedacht dat het keepersklassement van Puurvoetbalonline een naam moest hebben passeerde direct de naam van Gerald Gras, de doelman die in 1993 door een tragisch ongeval blijvend invalide werd. Ik was direct enthousiast over mijn idee maar dat telde niet. Er waren namelijk maar twee personen die er voor konden zorgen dat mijn idee bewaarheid werd en dat waren Henk en Ans Gras als ouders van de in het Zonnehuis te Zuidhorn verblijvende Gerald.
image 2016 09 08
Nadat we telefonisch al contact hadden ging ik woensdagmorgen op bezoek in Bedum. Op bezoek omdat Henk en Ans Gras hun toestemming hadden gegeven om de naam van Gerald aan het keepersklassement te verbinden. Henk, beide stonden er op dat we je en jij zouden zeggen, was rond de kort geleden betrokken woning druk bezig om alles zo te ordenen dat hij en Ans ook alles weer terug konden vinden. Daarnaast waren er ook zaken waar afscheid van genomen moest worden omdat het echtpaar Gras had besloten om wat kleiner te gaan wonen. ‘We zijn de zeventig gepasseerd’ vertelde Ans en waarom moet je dan nog groot wonen. Dit is prima zo en we zijn blij dat we weer in Bedum terug zijn. We hebben even een jaar moeten overbruggen in Ten Post maar dat was geen Bedum. Als dorp niks mis mee maar het kan voor ons niet op tegen Bedum.”

Al snel volgt de eerste vraag hoe het nu met Gerald gaat en het antwoord is helder. Gerald zijn fysieke gesteldheid gaat toch wat achteruit. Dat is een duidelijke constatering van iedereen die hem in Zuidhorn komt bezoeken. Daarom is het ook jammer, zo vertellen Henk en Ans, dat Gerald tegenwoordig geen gebruik meer kan maken van een elektronische rolstoel. ‘Gerald kwam nog weleens in botsing en dat zorgde uiteraard voor gevaar, vertellen zijn ouders en direct dacht ik aan mijn tijd bij Intern Transport waar we op tractoren reden die een snelheidsbegrenzer hadden. Die niet harder konden dan 25 kilometer p/u. Zoiets zou in mijn beleving toch ook op een rolstoel mogelijk moeten zijn waardoor ze de snelheid van een tweetal kilometers hadden om te zorgen dat iemand die aan een kant van zijn lichaam verlamd is zich nog een beetje kan verplaatsen. En die dat niet hoeft te doen in een rolstoel die hij zelf moet voortbewegen. De ouders van Gerald zijn geen klagers maar WEL ouders die graag het beste voor hun zoon willen maar daar door de instanties duidelijk niet bij geholpen worden.

Maar al snel ging het over Gerald die als jongen van een jaar of zeven voor zijn verjaardag een keepertenue vroeg. ‘Wij waren als ouders echt verbaasd toen hij dat voor zijn verjaardag vroeg, verteld Ans terwijl je aan Henk ziet dat hij bijna moeiteloos terug gaat naar dat moment waarop hij voor het eerst met het voetballen in aanraking kwam. ‘Ik heb nooit gevoetbald. Ik heb vroeger in een bedrijvencompetitie gehandbald. Dus waar zijn bevlogenheid richting het keepen vandaan kwam is voor ons altijd een raadsel geweest.”

Als jong ventje was Gerald wel een belhamel, vertelt moeder Gras die direct in de lach schiet wanneer er enkele anekdotes vanuit die periode naar voren komen. ‘Gerald was echt bezeten van het voetballen en het keepen in het bijzonder. Hij moest weleens bij ons huis in de buurt blijven. Maar dan zorgde hij wel dat er wat jongens naar ons kwamen want er moest wel gevoetbald worden.”

Maar ook komt de vriendschap die er is tussen Wilfred en Renate Bronsema en Gerald ter sprake waar ook deze morgen aan de Aalscholver in Bedum met veel respect over werd gesproken. Een vriendschap  waar uiteraard ook de verhalen  kwamen over een  periode dat Gerald en Wilfred niet altijd even ‘lief’ waren vertellen beide schaterlachend. ‘Gerald was iemand die altijd de grenzen opzocht en dat doet hij nog steeds. Zo is iedereen in Bedum uiteraard allemaal fan van Arjen Robben maar Gerald vindt Robben een mietje door zijn swalbes en blessures. Dat is Gerald ten voeten uit, soms heerlijk tegendraads. “

Zo werd het een bijzonder mooie ochtend  in Bedum waar ik op bezoek was  bij twee mensen waar ik het heel erg van waardeer dat ze mij toestemming gaven om de naam van Gerald, die zelf ook heel erg trots was toen hij het nieuws hoorde, aan het keepersklassement te mogen  verbinden. En daarom Henk en Ans Gras, nogmaals dank!