Albert Schut: voor altijd bij VAKO betrokken.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Voor Albert Schut kwam er na het seizoen 2015-2016 een einde aan zijn periode als elftalleider bij VAKO-zondag1. De 60 jarige Vriezenaar besloot dat het na ruim negen seizoenen mooi was geweest en dat het moment daar was om de jongere generatie het stokje te laten overnemen.


image 2016 07 29L
Bron: Oostermoer   Foto: Peter Rillema Vries
Dat Albert Schut binnen VAKO als een duizendpoot mag worden gezien blijkt direct bij binnenkomst en zijn verleden bij de voetbalvereniging uit Vries ter sprake komt. ,,Nadat ik een jaar in de pupillen van Yde de Punt had gespeeld verhuisde ik naar Vries waar ik in de junioren kwam te spelen. Ik was eigenlijk direct doelman want dat vond ik, in tegenstelling tot velen, heel erg leuk. Het keepersvak trok mij direct en dat is nog wel een beetje het geval. Zo volg ik bijvoorbeeld de keepers in de eredivisie met de nodige belangstelling. En ik moet heel eerlijk bekennen dat we op het gebied van keeperstalent niet echt verwend worden. Mijn mening is dat het na de terugval van Maarten Stekelenburg maar zeer matig gesteld is als we het hebben over wie als een waardige opvolger mag worden gezien. Ik ben geen groot bewonderaar van Jeroen Zoet maar ook Jasper Cillessen kan mij niet echt bekoren, aldus Albert Schut die zelf ruim tien jaar als doelman voor het eerste elftal van VAKO uitkwam. Maar tien jaar, zo vertelt de nu oud-elftalleider, want op 33 jarige leeftijd kwam er een einde aan zijn carrière als doelwachter. ,,Ik kreeg op een gegeven moment steeds vaker te maken met blessureleed. Vooral mijn rug zorgde met regelmaat voor fysiek ongemak en op een gegeven moment was het klaar. Toen ging het echt niet meer en besloot ik om er een punt achter te zetten. Ik had misschien nog wel op een lager niveau kunnen spelen maar daar was ik het type niet voor.”

In zijn nog actieve periode was het voetbaldier al zeer betrokken bij VAKO maar dat werd nadat de voor Enexis werkzame Albert Schut als actief voetballer gestopt was alleen maar meer. Iets wat hij trouwens ogenblikkelijk als normaal betitelt.,,Vanaf het moment dat ik bij VAKO binnenkwam voelde ik mij er direct thuis. VAKO voelde direct als een warme club en dan is het niet lastig om wat voor een vereniging terug te doen. Zo ben ik in mijn actieve jaren jeugdleider/trainer geweest en trainde ik ook de jonge keepers. En verder was ik binnen VAKO in diverse bestuursfuncties actief en de laatste jaren dus teamleider van het eerste zondagelftal.”Die laatste functie was er een waar Albert Schut drie jaar geleden eigenlijk al mee gestopt was, vertelt de sympathieke Vriezenaar. ,, Er werd binnen VAKO al een aantal jaren gepraat of het misschien verstandig was om met prestatievoetbal of op zaterdag of zondag door te gaan. De kosten om voor beide takken een betaalde trainer te moeten contracteren was natuurlijk kostbaar maar er was nog een ander punt. Vanuit de jeugd kreeg je, wanneer je voor een dag zou kiezen geen spreiding van je talentvolle voetballers. Dat zou voor de vereniging niet goed zijn want dat betekent altijd versnippering van kwaliteit. Daarom werd toen de beslissing genomen om voor een dag te kiezen waarop prestatievoetbal werd gespeeld. Na uitvoerig overleg met de achterban werd dat uiteindelijk de zondag. Ik was op dat moment teamleider van het eerste zondagelftal maar vond dat er naast een nieuwe trainer ook een andere teamleider moest komen omdat er ook jongens vanuit de zaterdag naar de zondag kwamen. Dat werd toen Jaap Lammers maar die door fysiek ongemak al snel assistentie nodig had. Dat zorgde dus voor een terugkeer die ik overigens absoluut niet als vervelend heb ervaren. In tegendeel moet ik zeggen want ook op mijn laatste periode als teamleider kijk ik met heel veel plezier terug.”

Zijn laatste woorden zorgen direct voor een volgende vraag en die is waarom de man die in 2013 door het bestuur van VAKO tot lid van verdienste werd benoemd er dan toch een punt achter zet. ,,Ik was natuurlijk drie jaar geleden al gestopt. Ik ben namelijk van mening dat je niet moet denken dat je onmisbaar bent. Dat is namelijk niet het geval. Iedereen is namelijk vervangbaar. Dat ik terugkeerde was door omstandigheden maar nu is het echt mooi geweest. Want, en dat is een van de reden dat het nu echt klaar is, je moet wanneer je ouder wordt jezelf wel steeds meer bijstellen ten opzichte van hoe je vroeger zelf als voetballer was. Daar bedoel ik bijvoorbeeld de hiërarchie in de kleedkamer mee. Wanneer je vroeger als jonge speler bij een eerste elftal mocht aansluiten dan was dat op bescheiden wijze. Dan luisterde je bedeesd wanneer er wat tegen je gezegd werd en antwoordde je nog net niet met, ja mijnheer. Dat hoeft natuurlijk ook niet maar ik ben wel voor een bepaalde hiërarchie in de kleedkamer, vertelt de man die uiteraard wel bij de voetbalvereniging VAKO blijft betrokken. ,,VAKO is een deel van mijn leven en ik zal zeker de nodige hand en spandiensten blijven verlenen. Zo gebeurt er op ons complex het nodige waar het gaat over de nieuwbouw van de kleedaccommodatie, kantine en bestuurskamer. Wat dat betreft hoef ik mij niet te vervelen, zegt de voetballiefhebber met een lachend gezicht.

Een laatste opmerking die helemaal duidelijk wordt wanneer het aantal voetbalboeken die in zijn woonkamer staan opgesteld ter sprake komen. ,,Ik moet eerlijk bekennen dat ik een aantal nog niet eens gelezen heb. Daar moet ik namelijk nog de rust voor weten te vinden. Iets wat ik de laatste jaren natuurlijk niet had. Dat lag aan mijzelf hoor want ik ben namelijk van mening dat wanneer je iets doet je het ook vol overtuiging moet doen, aldus Albert Schut die aan het slot van het interview ingaat op de sportieve toekomst van VAKO en de trainers waar hij mee heeft samengewerkt. ,,Gezien de kwaliteit die aanwezig is zou een rol in de tweede klasse misschien mogelijk zijn. Maar dan moet alles wel fit blijven en niet zoals we het afgelopen hebben meegemaakt. In Egbert Darwinkel hebben we geen trainer die daar over zeurt maar soms dacht ik weleens dat Egbert zich daar best eens achter mocht verschuilen. Met Darwinkel noemt Schut een van de trainers waar hij prettig mee heeft samengewerkt. Iets wat ook goldt voor Hemmo de Wal, Edwin Prins en Roelof Rutgers. ,,Alle vier zijn het mensen-menstrainers' en daar voelde ik mij prettig bij. Dat had ik als speler vroeger ook. Ik was zeer gecharmeerd van trainers als Simon Zoetebier en Jan Bats. Die waren precies eender. Ik denk dat trainers die dat onderdeel van het vak, het goed met een team kunnen werken, goed beheersen daarom ook het meest succesvol zijn. Met 'schrijvende' trainers heb ik daarom ook niets en die passen ook niet bij VAKO. We zijn namelijk een mooie club waar de kreet, doe maar gewoon dan doe je gek genoeg, absoluut op van toepassing is.