Arend Koenes: ‘Trots op Stedum en SJO STEO.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Praat met Arend Koenes over de voetbalvereniging Stedum en SJO STEO en je zit aan tafel met een bevlogen iemand. Een bevlogen iemand met een heldere en realistische kijk op alles wat er zich binnen een kleine voetbalvereniging afspeelt. Maar ook zit je aan tafel met een man die trots is op wat er binnen Stedum en SJO STEO gebeurt.

Schakel
Arend Koenes wil daar zelf niets van weten maar al snel in het gesprek blijkt dat de Stedumer als een belangrijke schakel binnen de voetbalvereniging Stedum en de SJO STEO mag worden gezien. ‘Zoiets is lastig van jezelf te zeggen maar het klopt wel dat ik mij bij zowel Stedum als SJO STEO erg betrokken voel. Maar naast betrokken ben ik ook trots. Trots op bijvoorbeeld onze meisjesafdeling. Als SJO STEO komen we in het seizoen 2016-2017 met drie meisjesteams, een B-elftal, D-elftal en een E-zevental, in competitieverband uit. Daar zijn we uiteraard heel erg blij mee maar is de vraag logisch waarom geen C-team. Het antwoord is dat de bond in die leeftijdscategorie niet meer met zeventallen werkt. Dat kwam gewoon als een mededeling vanuit nu Zwolle waar je als kleine vereniging maar op moet anticiperen. We zeggen weleens, het meedenken door de KNVB richting de kleinere clubs gebeurt onvoldoende en zeg maar gerust, te weinig. Daar is dit dus een voorbeeld van. Kleine verenigingen schudden niet zomaar even een aantal nieuwe spelers of speelsters uit een boom. Die moeten vaak roeien met de riemen die ze hebben. In ons geval betekent dat speelsters die eigenlijk C-junior zijn verdeeld moeten worden over andere teams,” aldus Arend Koenes die ook in het dagelijks leven docent een druk bezet man is.
Plezier
De 48 jarige Stedumer werkt namelijk voor het ministerie Infrastructuur en Milieu  aan het RUG is.  Een functie die hij combineert met zijn werkzaamheden als  docent  aan de Rijksuniversiteit en ZZP-er Omgevingsrecht(www.ark-steem.nl ). Verder is Arend Koenes bestuurslid binnen de v.v. Stedum,  Sportdorp Stedum en de Wielervereniging OetSteem. En verder is de vader van Marlien , Jop en Wieke , die  alle drie  actief zijn binnen SJO STEO, ook nog eens zelf actief als wielrenner bij OetSteem. Kortom Arend Koenes is niet  iemand die van stil zitten houdt. ,,Ik wil mij niet zelf op de borst kloppen. Maar ik mag wel zeggen dat ik binnen de Stedumer gemeenschap redelijk actief ben. Iets waar ik overigens totaal geen moeite mee heb. Ik zeg vaak, alles wat je met plezier doet kost geen tijd.”
Als het woord plezier valt dan komt er echter direct een punt op tafel waar de secretaris van de v.v. Stedum wat minder plezier aan beleeft. ‘Waar we als v.v. Stedum niet vrolijk van worden zijn onze trainingsomstandigheden. We trainen vaak op ons hoofdveld maar in de herfst en wintermaanden is dat geen optie. Dan moeten we het doen met een veldje van 30x55 meter wat na een stevige  regenbui niet meer te bespelen is. Voor de aanleg van dat veld is ongeveer 25.000 euro geïnvesteerd. Gezien de problematiek van een vaak onbegaanbaar veld waren wij als vereniging meer gebaat geweest bij een kunstgrasveld. En dan praat ik niet over een kunstgrasveld met de afmetingen van ons hoofdveld. Ik weet dat die wens een utopie is. De gemeente Loppersum is echt niet dusdanig financieel daadkrachtig dat ze vier kunstgrasvelden in de gemeente neerleggen. Maar voor alle vier de verenigingen die met hun eerste elftal nog in het standaardvoetbal uitkomen zou het wel een uitkomst zijn als er alleen al een kunstgrasveld van 55x30 meter op hun complex zou liggen.”
Duidelijke woorden
Duidelijke woorden van de Stedumer die verder  verbaasd is over de komst en terugkeer van aantal spelers. ‘Vooropgesteld, we konden als Stedum wel een aantal spelers gebruiken . Dit seizoen was het te vaak dat of het tweede of derde niet kon spelen. Blessures, en het soms te gemakkelijk afzeggen, waren daar debet aan. We komen door de komst en terugkeer van spelers weer wat ruimer in ons jasje te zitten. Maar ik kan iedereen wel verzekeren dat wij daar als bestuur geen actieve rol in hebben gespeeld. Aan dat soort ‘praktijken’ wensen wij niet mee te werken. Ik weet dat het op grote schaal wel gebeurt en dat moet iedere club voor zichzelf weten. Maar vroeg of laat komt men er achter dat zoiets niet werkt. Dat is precies eender richting ouders die maar een doel voor ogen hebben. Alles staat of valt met plezier in je hobby hebben. Daar begint het allemaal mee waarbij in mijn beleving kinderen in hun eigen omgeving moeten opgroeien en dus ook voetballen. Talenten komt echt wel bovendrijven. Dat hoef je als ouder niet te pushen.”

Hogerop

De zelf nog als voetballer en wielrenner  actieve Arend Koenes komt dan met een paar voorbeelden van meisjes die begonnen bij Stedum maar het op latere leeftijd hogerop zochten. ‘José de Jonge, die nu in de tweede klasse voor vv Winsum voetbalt, en Marieke Dijk die voor Oranje Nassau uitkomt zijn ooit bij Stedum begonnen. Op een gegeven moment konden ze hier niet verder en besloten ze om te vertrekken en het hogerop te proberen. Dat kan ik heel goed begrijpen. Maar ik begrijp er niets van wanneer clubs uit de regio bij elkaar gaan ‘winkelen’. De kleinere verenigingen hebben het lastig genoeg wat in onze regio niet anders is. Zo ondervinden we hinder van de krimp en de aardbevingproblematiek. Er wordt gewoon minder in onze regio gebouwd waardoor er automatisch minder jeugd komt. Daarnaast is er voor kinderen tegenwoordig zoveel meer aan sport. Ze hebben voldoende keuze om het voetbal in te ruilen voor welke sport dan ook,” aldus Arend Koenes die daarom ook blij is met het kader bij SJO STEO. ‘Het juiste kader binnen een jeugdafdeling is heel belangrijk. Ik weet dat de juiste vrijwilligers vinden lastig is maar voor het verzorgen van trainingen zijn we daar aardig in geslaagd.

Vrijwilligers

Waar wij, en dat zal binnen andere verenigingen niet anders zijn, wel tegenaan lopen is de bereidheid van ouders om iets binnen de vereniging iets te doen. Het  is soms lastig te begrijpen wanneer je, op wat voor manier ook, om ondersteuning vraagt een negatief antwoord krijgt. Daar heb ik soms best moeite mee moet ik eerlijk zeggen. Maar gelukkig overheerst bij mij het positief gevoel richting v.v. Stedum en de SJO STEO waarbij ik het samengaan van beide jeugdafdelingen als iets fantastisch zie. Of dat ooit nog eens zal betekenen  dat Stedum en TEO als een vereniging verder gaan is lastig te zeggen. Dat zal de tijd moeten leren. Maar binnen beide verenigingen zullen dan wel de nodige sentimenten moeten verdwijnen. Maar, en dat weten we allemaal, dat is inherent aan het samengaan van verenigingen.”