Kampcoördinator Niels Veenstra: Ik vind het jammer dat ik ‘Gasselte ‘ niet als speler heb meegemaakt.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Binnen de lijnen

Niels Veenstra is dit jaar voor het derde jaar kampcoördinator van het voetbalkamp in Gasselte. Maar de in het dagelijks leven als fysiotherapeut werkzame Niels is al vanaf 2007 bij ‘Gasselte’ betrokken. Reden genoeg om de voor Groen Geel in Groningen voetballende ‘Busquets’ voor een interview uit te nodigen.

_G7A9489

 

 Niels Veenstra in actie als trainer in Gasselte

Loopbaan
De 27 jarige Niels Veenstra heeft als voetballer en trainer al een aardige loopbaan achter de rug. Iets waar hij zelf ook van opkijkt als hij begint te vertellen. Ik ben als 6 jarige, na het behalen van mijn zwemdiploma begonnen bij de plaatselijke club DZOH (Drentse Zuid-Oost Hoek). Zoals ieder ander van die leeftijd had ik in eerste instantie meer aandacht voor het gras, de overvliegende ganzen en de penalty's na de wedstrijd. Vanaf de D-junioren werd duidelijk dat mijn linkerbeen en mijn relatief hoge snelheid mijn "wapens" waren. Dat betekende dat ik als linksbuiten werd geposteerd. In alle selectieteams heb ik veelal op die positie gespeeld. Dit heb ik vol kunnen houden tot de A1. hier heb ik me een linie laten zakken en werd zelfbenoemd heerser en verdeler op het middenveld. Dat was veelal in een wat verdedigende rol. Een soort van Busquets, maar dan met minder talent. In mijn tweede seizoen als A junior debuteerde ik in de hoofdmacht onder leiding van Puck Horstman. De jaren er na heb ik altijd deel uitgemaakt van het vlaggenschip, tot op 14 november 2009 het "noodlot" toesloeg. Ik scheurde in de thuiswedstrijd tegen De Griffioen mijn kruisband, wat direct einde seizoen betekende. In het seizoen 2010-2011 maakte ik mijn comeback bij zondag 5e klasser Groen Geel, uit Groningen. Ik koos bewust voor een stapje terug om rustig weer op het veld te stappen en ruimte te maken voor mijn studie. Maar in december 2010 scheurde ik helaas wederom mijn kruisband en leek het einde carrière
In het seizoen 2011-2012 heb ik ervoor gekozen om mijn trainersdiploma te halen. Ik had in mijn tijd bij DZOH al meerdere E-teams, de D2 en C1 onder mijn hoede gehad. Dat betekende dat het verzorgen van een training niet vreemd was. Tijdens de cursus heb ik stage gelopen bij Be Quick A1, destijds nog onder leiding van Robbie Wentink (ook een bekende van het Voetbalkamp). Na het afronden van de cursus ben ik in het seizoen 2012-2013 trainer geworden van VV Actief C1. 
Fysiotherapeut

In totaal ben ik drie seizoenen trainer geweest. Het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan en zo bond ik begin dit seizoen de kicksen weer onder en speel nu mijn wedstrijden wederom bij Groen Geel. Ik maak deel uit van de zaterdagselectie en speel dus wisselende in het 1e en tweede elftal” vertelt Niels die in het dagelijks leven als fysiotherapeut twee werkplekken heeft. ‘Ik ben sinds januari 2015 fysiotherapeut. Momenteel werk ik twee dagen in Scheemda en twee dagen in de stad Groningen. Naast mijn werk ben ik nog altijd druk met voetbal. Als ik zelf niet speel mag ik graag kijken bij andere teams van onze club of rij ik nog even naar DZOH of Actief. Verder heb ik een grote vriendengroep (voornamelijk fysiotherapeuten) waar ik veel mee afspreek. Onze FIFA avonden zijn altijd erg leuk!” vertelt de geboren Emmenaar die dit jaar een jubileum viert in Gasselte. ‘De komende editie wordt mijn tiende keer dat ik actief ben in Gasselte. Het is allemaal begonnen toen ik Emmen de opleiding Sport en Bewegen deed. In het tweede jaar moest iedereen een aantal stage uren maken. Het Voetbalkamp in Gasselte was één van de stageplekken die de opleiding ons aanbood. Vanwege mijn passie voor voetbal en ik er veel medestudenten over had gehoord wilde ik graag stage lopen op het kamp. Na gesprekken met Robbie Wentink en Jan ten Caat mocht ik daar mijn stage komen lopen. Na dat jaar ben ik gewoon blijven plakken, je kunt dus wel zeggen dat ik "verslaafd" ben geraakt aan het kamp waar ik nu voor het derde jaar een van de kampcoördinatoren ben met Jan ten Caat, Bas Groeneveld, Saskia van Bruggen en Joey Spiegelaar.

Kampcoördinator

Wat kampcoördinator precies is eigenlijk een hele boel maar ook niks. Dat klinkt misschien vreemd, maar het is zo leuk om te doen dat het allemaal vanzelf lijkt te gaan. Het meeste werk zit misschien wel in de voorbereiding. Naast het maken van een goed draaiboek (elk jaar moeten we dat aanpassen) moeten er veel randzaken geregeld worden. Denk bijvoorbeeld aan het overleg met GKC, onderhouden van de website, het regelen van materiaal zoals ballen, pylonen en hesjes, het maken van vernieuwende trainingen en het werven van leiders en trainers. De laatste is misschien wel het makkelijkste onderdeel. Het voetbalkamp is "hot" en dit jaar hebben we zelfs een overschot aan trainers en leiders. We hebben zelf een wachtlijst moeten instellen. Dit zegt wel iets over het kamp. Het moeilijkste is het indelen van de deelnemers. Iedereen heeft natuurlijk zijn of haar voorkeuren, maar helaas kunnen we daar niet altijd in mee gaan. Het is wel eens voorgekomen dat acht jongens van dezelfde club in één groepje zaten, het waren acht jongens van Sneek Wit/Zwart D1 en C1. Deze jongens waren zo goed op elkaar ingespeeld dat ze alles dik wonnen. Dit willen we graag voorkomen en daarom proberen we de teams zo gelijkwaardig mogelijk te maken.
Tijdens het kamp zorgen we er voor dat onderdelen goed lopen. Iedere coördinator is verantwoordelijk voor 1 of 2 onderdelen. Deze bereiden we dan ook goed voor. Zo is Joey steevast de baas over de voetvolley en dit loopt altijd als een trein. Naast de onderdelen ondersteunen en begeleiden we de leiders waar nodig. Dit kan zijn met voetbaltechnische zaken, maar ook met persoonlijke problemen bij kinderen. Tussen de bedrijven door, dus wanneer je even geen onderdeel hebt, is er ruimte om ook sfeer te proeven. Vaak zitten/lopen we dan rond de velden op zoek naar talent of gezelligheid. Verder zijn we elke avond de dag aan het evalueren. Eerst met de leiders en daarna met de coördinatoren en trainers onderling. Mijn dag begint vaak om 07:00 en eindigt rond 02:00. Lange, maar hele leuke dagen.
Als je vraagt uit hoeveel personen de staf bestaat dan moet ik even rekenen. De coördinatoren worden ondersteund door 3 trainers. Elke groep heeft 2 leiders, wat betekend dat er 20 leiders actief zijn. De staf van GKC bestaat denk ik uit ongeveer twaalf mannen en vrouwen. Ook is er een vaste fotograaf aanwezig. “

Geen begrip
Dat betekent dat er eenenveertig mensen (inclusief coördinatoren) actief zijn tijdens een voetbalkamp dat sinds 2015 niet meer onder auspiciën van de KNVB staat waar Niels Veenstra niets van begrijpt.‘Ik weet niet hoe de kampen er elders in het land uitzagen, maar "ons" kamp liep ontzettend goed. Dus was het wel heel vreemd dat de KNVB er mee stopte. Voor mij is dat hetzelfde als dat een club zijn topscorer weg doet omdat de keeper te veel doelpunten doorlaat. Ik begreep dat het ging omdat de kampen soms meer kosten dan ze opbrachten. Maar vervolgens hoor je wel dat de voetballers die mee waren naar het WK belachelijk hoge premies ontvingen van de KNVB. En dan wordt er doodleuk gezegd: "Dat komt uit het potje van het betaalvoetbal en niet uit het amateurvoetbal. Dan denk ik op mijn beurt, als al die gasten zich zo bekommeren om het Nederlands voetbal, laat ze dan allemaal 10% van die premie afstaan. Dan kun je volgens mij alle voetbalkampen in Nederland minimaal vijf jaar voorzien van financiële middelen.”

Dak eraf

Maar met of zonder financiële middelen, vorig jaar ging het ‘dak eraf’ wat Niels ook dit jaar weer verwacht. ‘Absoluut, ook dit jaar gaat het dak eraf! Allereerst omdat Jan ten Caat, die coördinator van het weer is alleen maar zon en 25 graden heeft besteld. Daarnaast hebben we dit jaar een zeer ervaren leidersgroep en maakt A-J ten Caat zijn rentree binnen de trainersgroep waar we ons erg op verheugen. Verder hebben een aantal activiteiten aangepast en trainingen vernieuwd. Dit houdt in meer plezier en meer leren. Ook heeft het zwembad toegezegd ons dit jaar weer te willen ontvangen. En ook is de samenwerking met 'Feestverhuur Groningen' weer een feit. Dat houdt in dat de donderdagavond weer volgepland staat met, spijkerbroek hangen, de stormban en "schiet man van fiets" en dan zijn er nog natuurlijk dat wat ik als mijn persoonlijke hoogtepunten zie. ‘ Ik vind de maandagochtend altijd heel erg leuk! Iedereen druppelt binnen en is enthousiast over een ware belegering van Gasselte. Prachtig om te zien hoe iedereen zijn plekje in de tent zoekt. Daarnaast vind ik de wedstrijd van het Kampelftal tegen de leiders altijd erg leuk. Dit jaar is er voor de leiders een strenge selectieprocedure want we hebben al twee jaar op rij niet gewonnen.” vertelt de enthousiaste kampcoördinator die trots is dat ‘Gasselte’ als voetbalkamp zo duidelijk op de kaart staat.

Reclame

‘Volgens mij schreef jij ooit eens over een tijd dat men van heinde en verre naar het kamp toe gestroomd kwam. In mijn eerste jaar zag ik dat ook. Uit Hoorn, Emmeloord, Zwolle en Franeker de kinderen kwamen overal vandaan. De laatste jaren zien we dat spelers en speelsters van iets dichterbij komen. De grens ligt nu bij Emmen, Steenwijk en Sneek. Het feit dat we nu ook in het westen naamsbekendheid hebben gekregen zegt wel iets over de kwaliteit van het kamp. Mond op mond reclame is altijd het beste. Maar vorig jaar zijn we begonnen met het maken van reclame via sociaal media. Ik denk dat we daar nu langzaam het resultaat van zien. Ik verwacht dat we volgend jaar nog meer spelers/speelsters uit mogen verwelkomen waarbij we wellicht eerder moeten zeggen dat we vol zitten. Het maximum hebben we dit jaar gesteld op 120. Ideaal aantal is echter 110. Dan kan iedereen lekker veel spelen en worden groepen niet groot en ook niet onbelangrijk, dan past iedereen in de kantine en de tent. We hebben een keer 130 deelnemers gehad. Dat ging prima want het kamp liep super goed, maar je moet wel veel aanpassen. Teams worden groter, langere wachttijden, minder aandacht van de leiding. Er waren leiders en kinderen die in een tent, die aan de kantine vastzat, moesten eten. Dit was geen ideale situatie en dat willen we eigenlijk niet weer. We zitten nu rond de 100 aanmeldingen dus wat dat betreft, degene die naar ‘Gasselte’ wil moet zich snel via www.voetbalkampgasselte.nl aanmelden want vol is vol verteld Niels die vervolgens uitgebreid ingaat op een belangrijk punt, de veiligheid.

Veiligheid

‘Veiligheid staat bij ons hoog in het vaandel. We willen dat ieder kind zich veilig voelt. Zowel overdag als 's nachts. Omdat we één van de weinige voetbalkampen zijn, waar ieder kind blijft slapen willen we geen incidenten of wanklanken. Daarom hebben we een nachtdienst ingesteld. Van 22:00 tot 01:00 zijn de trainers en coördinatoren verantwoordelijk voor de tent. Dat houdt in, iedereen in de eigen slaapzak, lampjes uit en hoofd op het kussen. Vanaf 01:00 zijn er steeds twee leiders verantwoordelijk voor een periode van twee uur. Zij zorgen ervoor dat wanneer kinderen naar de wc moeten dat "rustig" gebeurd en ze lopen mee naar het toiletgebouw. Ze letten erop dat er geen kinderen onder de stretchers komen te liggen en dat kinderen in de slaapzak blijven, Sommige kinderen zijn nogal onrustige slapers en het komt weleens voor dat ze in hun slaap uit de slaapzak kruipen. Dat is veel te koud. Natuurlijk zijn we er ook in het geval van heimwee. Elke nachtwaker heeft een zaklamp en een portofoon die in contact staat met de portofoon van een van de coördinatoren.”
Een duidelijk verhaal van een toegewijde kampcoördinator die tot slot spijt heeft van één ding. ‘ Als kind ben ik in tegenstelling tot teamgenoten nooit gegaan. Nu ik al jarenlang binnen het voetbalkamp in Gasselte actief ben weet ik dat ik daar enorm veel spijt van heb. Wat dat betreft ben ik jaloers op alle kinderen die Gasselte hebben meegemaakt en nog gaan meemaken. Ik ben er namelijk absoluut van overtuigd dat er nog vele jaren ‘Gasselte volgen.”