'Zomerstop' doet Potetos 9 goed

Geschreven door Marcel Mulder op . Geplaatst in Wedstrijd van de week

Na een tussentijdse “zomerstop” van 6 weken mochten de gladiatoren van Potetos zaal 9 eindelijk weer eens de zaal in. Na 2 jaar in competitieverband uit te komen is ons wel duidelijk geworden dat de KNVB moeite heeft om het competitieschema een beetje gelijkmatig te verdelen, want hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat er in een periode van 6 weken niet gevoetbald hoeft te worden? En dan wachtte afgelopen vrijdag ook nog eens ZVV Delfzijl A1, oftewel de tegenstander bestond uit jonge honden. Op één speler na, die had waarschijnlijk al zo’n 10 jaar dispensatie om in een A1-team te mogen spelen. Zaterdagmorgen zou een zware morgen worden was de verwachting.
De zaal was bij binnenkomst leeg en dus werd direct koers gezet naar de kleedkamer. Want even een beetje warmlopen na zes weken geen bal aangeraakt te hebben leek ons verstandig. Delfzijl bleef wel erg lang intrappen en dus was het aanvoerder Kiers die de tegenstander verzocht aanstalten te maken. Jongens van hun leeftijd liggen gemiddeld al lang om 22.00uur op bed was zijn vader-gedachte. Kiers was overigens in een zeer toepasselijke auto afgereisd naar Delfzijl Noord, maar daar zullen we verder niet op in gaan. De selectie bestond uit zeven spelers, vooral dankzij Willard die later op de avond besloot zich beschikbaar te stellen. Dit nadat wederom een selectielid op een wel erg laat tijdstip doodgewoon in de groepsapp liet weten toch maar niet te komen. Daarnaast was er zelfs nog een speler, we noemen geen namen, die het wel relaxed vond om eens een vrijdagavond niet te voetballen en dus maar niets van zich liet horen. We waren immers nog maar zes weken vrijgesteld van voetbalverplichtingen. Het typeert de instelling en dat is een kritisch punt waar de toekomstige technische leider zeker rekening mee dient te houden in zijn selectiebeleid voor het seizoen 2015-2016, waar overigens nog steeds een vacature voor open staat. Functie-eisen zijn er niet, een beetje organisatievermogen om van 14 selectieleden elke wedstrijd 7 spelers beschikbaar te krijgen is een pré. Tot zover de frustratie van de huidige leider/coach.

De afspraak was om lekker in te gaan zakken en op de tegenaanval te loeren. Nu is dat wekelijks de afspraak, maar komt dat de ene keer ook beter uit de verf dan de andere keer.  De conditionele toestand bij de gemiddelde speler van Potetos 9 is namelijk middelmatig te noemen en het was zeker vanavond duidelijk dat we op dit gebied het onderspit zouden delven. Ronald Werkman zou in de basis starten, hij ging echter op de bank zitten. “Ronald, je staat in de basis.” “Echt niet, ik ga eerst als wissel zitten.” Vermoeid sloot hij de warming-up af. We hielden ons hart vast hoe we deze wedstrijd door zouden komen. Vanaf de eerste minuut leek de tactiek volledig gerechtvaardigd, Delfzijl A1 nam het initiatief en Potetos counterde lekker. Het counterde zo lekker dat het direct gevaarlijk werd. De ene na de andere kans werd gemist, iets wat kenmerkend begint te worden. Maar achterin stond het goed, Kiers kreeg niets te doen en je zag hem hopen dat zijn auto er na afloop nog zou staan. In Delfzijl Noord schijnt dit type BMW namelijk erg gewillig te zijn. Ondanks deze onzekerheid werd de thuisploeg totaal niet gevaarlijk, waren ze voornamelijk op verzoek van het publiek bezig met het creëren van panna’s. Een panna (Surinaams voor ‘poortje’, een verwijzing naar de voetbalterm ‘poorten’) is een beweging waarbij één voetballer de bal tussen de benen van de tegenstander door poort. De belangrijkste voorwaarde voor een geslaagde panna is dat de poortende speler zelf balbezit houdt na zijn beweging. Daarnaast is het ook een geslaagde panna wanneer de poortende speler scoort door middel van het door de benen spelen van zijn tegenstander. In het straatvoetbal dat grotendeels draait om dit soort bewegingen worden panna's gebruikt om de tegenstander buitenspel te zetten. Een panna wordt vaak als vernederend gezien voor de verdedigende speler. We zijn deze avond drie keer vernederd, je zag de jochies enorm stralen en de trotse gezichten deden het publiek op de banken staan. Dat Potetos uiteindelijk met 12-0 won deed hen blijkbaar niets. Want ja, maar liefst 12 keer werd er uiteindelijk gescoord. Het ene doelpunt was nog mooier dan de ander, niemand leek vermoeid en dus lijken we eindelijk de tactiek onder de knie te hebben. Prima verdeeld over twee helften, want bij rust was het 0-6 en dat deed de coach van Delfzijl besluiten twee extra spelers bij de selectie te halen vanuit het publiek. De gemiddelde leeftijd daalde wederom (geschat op 16,8, dankzij een speler van rond de 31 jaar), maar zelfs dat mocht niet baten.

Voor de derde keer in onze historie werd de heilige “nul” gehouden! En waar de tegenstander glunderde na weer een panna, was Kiers zo trots als een pauw. Net als de vorige twee keer werd hij waarschijnlijk zaterdag wakker op zijn rug, omdat slapen op de buik onmogelijk was. Snel werd de “kantine” opgezocht, welke eigenlijk al gesloten was. Gelukkig was er niet veel voor nodig om de “barman” over te halen om ons te voorzien van een aantal welverdiende pilsjes. Het was zelfs een recordomzet voor hem werd ons later verteld. Gelukkig heeft de KNVB rekening gehouden met een extra herstelperiode. Voor de verandering hoeft er vrijdag niet gevoetbald te worden, op 15 mei is Madjoe 9 te gast in Lewenborg. Het samenstellen van de selectie zal spoedig beginnen. Oh ja, nog even de doelpuntenmakers. Bert Weesepoel wist 1 maal het net te raken, Bas Bous deed dit zelfs nog één keer meer en Willard Having kreeg ook een doelpunt op zijn naam (wat eigenlijk een eigen doelpunt was, maar dat terzijde). Bard Dekker was op dreef en scoorde net als Marcel Mulder drie keer. Omdat Ronald niet meer wist of hij nu twee of drie keer scoorde houden we het op twee, aangezien het 0-12 werd. Alle veldspelers wisten dus te scoren, waar gaat dit eindigen?