Opgepept Potetos wint ...

Geschreven door Marcel Mulder op . Geplaatst in Wedstrijd van de week

Het was een hectisch weekje voor de mannen van Potetos 9, behalve voor Ronald Werkman. De ex topscoorder aller tijden van Stedum had geen boodschap aan de afspraak om vooral geen weekendjes weg en vakanties te plannen tijdens het seizoen. En dus was de tot nu toe topscoorder aller tijden van Potetos 9 net als een week eerder afwezig door een verblijf in, nee niet in Lellens, niet op Ameland, niet in Noordwijk aan Zee, maar in Mexico.

De afwezigheid van Ronald zorgt bij sommige spelers voor wat zenuwen. Want wie moet nu als doelpuntenmachine gaan optreden? Het was dé reden voor de technische staf om Hergen Balkema voor het eerst dit seizoen op te laten draven. De statistieken liegen niet zegt men vaak, Hergen heeft nog niet weten te scoren in het groen-wit van Potetos, maar Hergen heeft een andere kwaliteit. Hergen is namelijk de bedenker van het werkwoord “oppeppen”. De encyclopedie beschrijft het als aanmoedigen, activeren, bemoedigen, bezielen, meer kracht geven, stimuleren en opwekken. Je zag Bas denken: “het is net yoga, dat oppeppen.” Nu is het maar goed dat er geen van de zwangere selectiepartners aanwezig waren, want het opwekken moest nog even achterwege blijven. Mocht het in voetbalminnend Groningen nog niet bekend zijn, er heerst een ware babyboom binnen de selectie. Maar liefst vier spelers hebben ook bij hun geliefde gescoord en het meisje van Siebrand Dijkema staat op de nominatie om als eerste te gaan werpen, wellicht tijdens het schrijven van dit verslag al.
Terugkomend bij Hergen. Hergen zag ik als klein jochie de gehele linkerzijde bestrijken in het shirt van Stedum. Wij zaten als vriendjes samen op de tribune, gezellig in de buurt van Garmt Swaagman en Maris Toxopeus (nummer tien, jij bent gezien!). Garmt presteerde het eens een volle blik bier naar het hoofd van een kameraadje te smijten die net de tribune op kwam. Op een haar na werd vloog het volle blik aan zijn hoofd voorbij, waarschijnlijk omdat de scherpte na menig consumptie ontbrak. Het was immers al half drie. Maris Toxopeus was vaste verslaggever van “de Stedumer”, ons clubblad. In een hoekje in de kantine schreef hij na de wedstrijd het verslag en liet dit dan direct door de selectie ter goedkeuring lezen. En hier en daar werd dan ook een aanpassing geëist. Zoals gezegd was Hergen de snelle linkerspits, herkenbaar aan het slidingbroekje onder de voetbalbroek. We waren een jaar of 10, Stedum speelde nog tegen gerenommeerde clubs als Viboa, CVVB en Omlandia, ook een mooie club overigens. Hergen was aangever voor Wim van Zanten al scoorde hij zelf ook regelmatig. Het aantal van 11 doelpunten in het overzicht topscoorder AT op voetbalnoord klopt dan ook niet. Kan me ook niet voorstellen dat er niemand in het verleden vaker dan 106 heeft gescoord, het aantal waarmee Siebrand Dijkema nu de lijst aanvoert. Ramon Bijsterveld, vandaag aanwezig als coach, staat ook in de lijst met 1 doelpunt. Dat geeft al aan dat de lijst niet serieus is te nemen, want ik was sowieso getuige van twee doelpunten van het vroegere talent. Thuis tegen de Fivel met de kop en uit bij Mamio een volley met links. Maar om weer even ter zake te komen, Hergen werd bij de selectie gehaald voor de teamspirit, de doelpunten zouden dan vanzelf komen.
Een gemotiveerde ploeg arriveerde in sporthal Lewenborg, want vandaag zouden er drie punten aan het totaal werden toegevoegd. Drs. Vijfje 34 kwam namelijk op bezoek. Vorig jaar werd nog verloren van het 38e, maar Potetos heeft in de tussentijd behoorlijke voorwaartse stappen gemaakt. Het 34e zal dus wel even door de gehaktmolen worden gehaald, zo was de gedachte van Willard Havinga. Hij kwam een beetje vermoeid over, de worst was niet aan te slepen de afgelopen dagen en zaterdag stond ook nog eens de drukste dag op het programma. Ook Bert Weesepoel ging een drukke periode tegemoet, de sneeuw was in aankomst en dat zou voor een run op winterbanden zorgen. Bas Bous stond er weer keurig op, de sokken met bijpassende muts zorgden er voor dat hij er lekker warm bij liep, niet onbelangrijk aangezien de warming-up nog steeds niet wordt toegestaan door onze vrienden van de badmintonclub. Remco Kiers had voor de gelegenheid eens nieuwe schoenen aangeschaft, net als Willard overigens. Deze schoenen zouden beter met de condities van de vloer om moeten gaan, al lijkt het beter om de schaatsen onder te binden. De vloer in Lewenborg is over het algemeen spekglad. Bard Dekker was voor de verandering ook een keer vroegtijdig aanwezig en toen Hergen om 21.50u binnen stapte met de woorden “Ben ik nog op tijd?” werd gang gezet richting kleedkamer 4. Niemand had op dat moment in de gaten dat het naastgelegen cafetaria op dat moment overvallen werd en Hergen dus een alibi had. Hergen heeft ook geen scooter. Tom was er al snel bij om het shirt met nummer 10 toe te eigenen. Eigenlijk was zijn haast niet nodig, Ronald was er toch niet.  
Toen arbiter van dienst Adem Secer voor het eerst op zijn fluit blies bleek al snel wat de tactiek van de studentikoos acterende tegenstander was. Inzakken en lekker counteren. Potetos moest het spel maken, iets wat de ploeg niet echt ligt. De beste kansen werden zoals gewoonlijk om zeep geholpen en dus was het zaak voor keeper Kiers scherp te blijven. Een keeper blinkt namelijk uit op de momenten dat daar om gevraagd wordt. Aangezien het eenrichtingsverkeer was kon de doelman zich onderscheiden zijn ploeg te behoeden voor een achterstand na een counter. Want in omschakelen zijn we niet zo goed. Dat geldt trouwens ook voor aanvallend omschakelen. Op zo’n moment vraag je je eigenlijk af waarom Kiers zich als keeper had aangeboden. Kiers is PSV-er (kan hij ook niks aan doen) en laat nou net voormalig PSV-er Romario eens gezegd te hebben dat keepers óf gek óf homo zijn. Kiers is dus gek, want sommige voetbalwijsheden moet je in stand houden. Zelf vind ik een potje keepen ook wel eens leuk op z’n tijd, maar homo of gek ben ik niet, er zijn uitzonderingen.  Afijn, we kwamen op achterstand na een counter, Kiers was kansloos, ik schakelde niet om (doet Ronald ook nooit). We kwamen snel op gelijke hoogte. Eén van de gasten maakte hands op een manier zoals Jeff Hardeveld van FC Utrecht het in de Euroborg  deed afgelopen zondag. Gelukkig constateerde de prima leidende Secer het wel: strafschop. Ronald had de bal al lang in z’n handen gehad en had waarschijnlijk ook wel gescoord. Maar wat nu? Bert twijfelde, Tom wilde vandaag hoe dan ook scoren maar vond het te vroeg om nu al zijn verantwoordelijkheid te nemen. Bas zit nog steeds een beetje in z’n vormdip, Kiers naar voren halen was een te groot risico en de andere drie zaten op de bank. Ik moest het dus maar doen. En ineens denk je dan terug aan 1 juni 2013, de laatste keer dat ik vanaf de stip mocht knallen. En miste. Nu niet: 1-1. Ronald zou trots zijn. Het wedstrijdbeeld bleef gelijk, Vijfje werkte vooral met lange uitgooien van de keeper in de hoop dat er eens een balletje zou goed vallen. We kwamen dus weer op achterstand tegen de ploeg die nog geen punt had behaald. Paniek in de ogen van een aantal. Gelukkig voor de rust nog de gelijkmaker, Hergen pepte in de pauze iedereen op. Na de rust begon het beter te lopen, coach Bijsterveld wisselde in rap tempo door en zodoende werd een 4-2 voorsprong genomen (waaronder weer een strafschop). Het gemis van Ronald werd steeds minder duidelijk, er werd lekker gecombineerd en dat was met hem niet gelukt. Alleen hadden we dan wat vaker gescoord, dat dan weer wel. Ronald heeft veel kwaliteiten, eentje daarvan is om de bal vooral niet af te spelen. En dat was nu juist opvallend, omdat andere spelers zoals Tom en Bard zich uitstekend konden manifesteren. Tom schoot nog eens snoeihard in het zijnet, het had een beter lot verdiend. Hij werkte zich het leplazarus om tot scoren te komen, maakte wederom een nuttige overtreding en na afloop in de kantine kon hij geen boe of bah meer zeggen. Zelfs een bitterbal ging er bij hem niet meer in. Bard liet zien dat hij in een volgend voetballeven als aanvaller uit de voeten kan. Hopelijk leest Leendert Nieborg mee om dat volgend voetballeven nu te laten aanvangen. Bas presteerde het om binnen 3 seconden twee keer op de paal te schieten. Wellicht dat hij toch nog iets meer van zijn persoonlijke yogadocente moet oppikken. Zij zal het met me eens zijn dat Bas de tijd moet nemen, iets rustiger aan. Een tweede tip is voor ogen te hebben waarvoor je het doet, winnen! Elke dag even een kwartiertje oefenen op het pleintje onder het appartement en creëer rust in je hoofd wanneer je in scoringspositie komt. En als laatste: evalueer. (bron: modernehippies.nl)

We wonnen met 7-3. Meer dan terecht. Vrijdag zijn we vrij, even tot bezinning komen. Ronald is er de volgende wedstrijd weer bij, bruin gekleurd en uitgerust. Hergen gaat op onderzoek uit voor het te organiseren trainingskamp op Ameland, gelijktijdig met een damesvolleybaltoernooi. We kunnen beginnen met het regelen van oppas.