Geen eer te behalen voor Potetos 9

Geschreven door Marcel Mulder op . Geplaatst in Wedstrijd van de week

Het beloofde een zware avond te worden voor de heren van Potetos 9. Binnen de 13-koppige selectie waren slechts vijf spelers beschikbaar, wat betekende dat er geen wissels aanwezig waren. De zeven kneusjes die niet konden spelen namen hun afwezigheid overigens wel heel letterlijk, want de tribune bleef ook deze avond weer leeg. Laten we dit seizoen als leerjaar nemen, voor de toekomstige technische staf reden om de betrokkenheid binnen de selectie volgend seizoen wat te verhogen. Geruchten over een trainingskamp naar Mallorca zijn er immers al een tijdje. Ook de transfermarkt zal waarschijnlijk niet onberoerd blijven, de eerste versterkingen zullen wellicht binnenkort al gepresenteerd worden al zal dit nog lastig genoeg zijn. Want de belangrijkste eis is niet het beschikken over voetballende kwaliteiten, toekomstige spelers moeten beschikken over een geweldige fysieke gesteldheid.
potetos

Terug naar afgelopen vrijdagavond. Tegenstander was TLC 9, van wie de uitwedstrijd nipt met 6-5 was verloren. Naast de nederlaag was de ongezellige sfeer tijdens de wedstrijd ons bijgebleven. En omdat de KNVB wederom geen scheidsrechter voor dit duel had aangesteld werd een beroep gedaan op scheidsrechter Juan David Werkman. En omdat Werkman geleerd heeft dat een scheidsrechter zo weinig mogelijk gebruik moet maken van de fluit, werd het fluitsignaal deze avond slechts driemaal gehoord. Wat betekende, een onopvallende rol voor de arbiter. Voorafgaand aan dit duel was er nog wel enig rumoer. Want zoals wel vaker gezegd moest er even gewacht worden op de badmintonners die de zaal in bezit hadden genomen. Je zou het niet denken, maar de badmintonclub van Lewenborg heeft haar eigen Pepe, u weet wel, die van Real Madrid. Wanneer om 21.55 uur de deur naar de zaal open gaat draait de beste man helemaal door. Dat er nog nooit een zaalvoetballer gesneuveld is door een klap met een badmintonracket is een wonder. Beide teams namen keurig plaats aan de zijkant van de zaal, maar zelfs hier had de beste man moeite mee. Wij als thuis spelende ploeg zijn het inmiddels gewend, de gasten uit Tolbert/Leek gingen nog even de confrontatie aan. Uiteindelijk is ook ons nu duidelijk waarom het een probleem is dat we de zaal voor tien uur betreden. Want, zo zei één van de campingsport-bespelers, badminton is een concentratiesport. We moeten het vergelijken met schaken zei hij. Het was de beste grap van de avond, maar de man was bloedserieus.

De tactiek van vanavond was duidelijk. De eerste vijf minuten vol gas om daarna in te zakken. Want conditioneel kon het wel eens een probleem gaan worden. Het resultaat was een snelle voorsprong door een doelpunt van, wie anders, Ronald Werkman. Potetos 9 is een beetje te vergelijken met Feyenoord en Werkman met Pelle. Want het is een wereld van verschil als Potetos met of zonder hem speelt. Alleen is dat net als bij Pelle een beetje in de bol geslagen bij de aanvaller die sinds kort geen Topscoorder Aller Tijden meer is van vv Stedum (inmiddels ingehaald door Siebrand Dijkema, ook selectiespeler van Potetos 9 maar al weken niet gezien). Werkman is van groot belang voor de ploeg, maar een bal afspelen hoort ook bij een teamsport. Gelukkig is Werkman niet van de elleboogstoten en heeft hij ok nog nooit een catacombe naar de filistijnen geschopt, dat moeten we hem dan weer nageven. Volgende week zal hij dus gewoon weer in de basis staan.

Over de wedstrijd kunnen we lang en breed gaan napraten, maar mijns inziens heeft dat niet zoveel zin. Vooraf was bekend dat het een zware opgave zou worden, want de gemiddelde speler van Potetos 9 heeft niet de conditie waar je U tegen zegt. Zoals gezegd was er een snelle 1-0 voorsprong, maar toen TLC de thuisploeg onder druk begon te zetten was de voorsprong al snel omgebogen naar een achterstand. Vooral ondergetekende was een aantal malen niet bij de les (wedstrijdritme he). De rust werd nog met een acceptabele achterstand bereikt, maar daar moet wel bij gezegd worden dat Werkman twee keer op de paal wist te schieten. We gingen rusten met een 2-4 achterstand. Wat hadden we graag een pauze van 15 minuten gehad, maar binnen het zaalvoetbal is het gebruikelijk om binnen een paar minuten weer te beginnen met de tweede helft. En tijdens deze tweede helft was het verzet definitief gebroken, wat uiteindelijk resulteerde in een 4-14 nederlaag. Er was geen eer te behalen voor keeper Kiers, die door de vermoeidheid van de ploeg wel degelijk in de steek werd gelaten. Tom Havinga was zelfs zo vermoeid dat hij bang was beide benen te breken als hij een bal binnen de zwarte lijnen zou houden. Het was dus begrijpelijk dat de bal de lijn passeerde. Bert Weesepoel kon ook geen potten meer breken, helemaal toen Werkman weer voor eigen succes ging in plaats van af te spelen naar de verdediger. Weesepoel vond het wel prima. Topscoorder van de wedstrijd werd Ronald Werkman met vier doelpunten, dat dan weer wel.

Na afloop konden we concluderen dat we maximaal gepresteerd hebben tegen een betere tegenstander, zonder wissels, zonder publiek, zonder ook maar één van de geblesseerde selectiespelers. En dat deed ons nog het meeste pijn.