Veel emotie en rondvliegende bidons bij Leekstervoetbalgala .

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Wedstrijd van de week

Veel emotie, rondvliegende drinkbidons, en een zamboni die er aan te pas moest komen om de vloer op veld 2 weer te prepareren voor het vervolg van het 27e Leekstervoetbalgala waren nog maar enkele ingrediëntentijdens de tweede ronde van het A-toernooi dat op zaterdag 5 januari in de Topsporthal in Leek werd afgewerkt.

logo lvgala

Bij binnenkomst rond de klok van half vijf werd direct duidelijk dat het in Leek ergens om ging want de tribunes zaten overvol en de aanmoedigen richting de twee speelvelden zorgden voor een kakafonie aan geluid. Op veld 2 waren Marum en Boerakker aan hun onderling duel bezig. Boerakker had zijn eerste duel op de zaterdag gelijkgespeeld tegen Grootegast en Marum zorgde voor een stunt door Pelikaan S op een 3-2 nederlaag te trakteren. De Marumers, met voor mij enkele bekende namen in de ploeg zoals Melle Kuipers, Erwin Bandringa, Daniel Laturiuw, Harke Kalfsbeek, Menno Snip en de broertjes Daniel en Michel Jonker, wonnen ook van Boerakker en waren dus na twee duels door naar de finaleavond. Dat gold duidelijk nog niet voor Pelikaan S want de ploeg uit Oostwold had een zware dobber aan Grootegast. Met nog 40 seconden op de klok sloeg de vlam, bij een 4-3 voorsprong voor Pelikaan S, in de pan. De gemoederen bij de roodhemden raakten verhit toen Grootegast nog een vrije bal kreeg en er wat gele kaarten werden getrokken. Veel emotie op de tribunes en binnen de lijnen, zorgde voor een sfeer in de Topsporthal die er eigenlijk niet thuishoorde maar zoals zo vaak, het leed was alweer geleden. Het bleef uiteindelijk bij 4-3 voor Pelikaan S en wat betekende dat Grootegast nog maar een minieme kans had om de finale te bereiken.

Na dit, spektakel kreeg het publiek met de duels Aduard 2000-ONR en Roden-Hoogkerk even tijd om op adem te komen want het, feest’ in poule P was nog niet voorbij. Om vijf uur stonden namelijk de wedstrijden Boerakker-Pelikaan S en Grootegast-Marum op het programma. De, rekenmeesters’ op de tribunes berekenden dat Pelikaan S aan een gelijkspel voldoende had om door te stoten naar de finaleavond. Marum was al door en Grootegast moest van Marum winnen om nog een klein kansje te hebben. Boerakker kon ook de finaleavond bereiken maar moest dan wel van Pelikaan S winnen. De Marumers deden hun sportieve plicht door van Grootegast te winnen en op veld 2 keek Boerakker al snel tegen een hopeloze achterstand van 5-2 aan.

Voor de, kenners’ was het duidelijk, Marum en Pelikaan S zouden doorgaan naar de finaleavond. De insiders hadden echter buiten de veerkracht van Boerakker gerekend want de geelhemden knokten zich op formidabele wijze terug in de wedstrijd. Van een 5-2 achterstand werd het op een gegeven moment 5-5 en alles en iedereen stond op de banken in het oude, krakkemikkige maar oergezellige Sportcentrum.  Een thriller van de zuiverste soort werd het duel tussen Pelikaan S en Boerakker en toen laatgenoemde ploeg er 6-5 van maakte had ik even het idee, nu gaat het dak eraf. Opeens gebeurde er van alles op veld twee waar zich bijna, Zuid-Amerikaanse” toestanden afspeelden. Bidons vlogen door de zaal alsof het niets was, spelers stonden aan elkaar te trekken en ook de arbiter werd door de spelers bejegend op een wijze die niets positiefs richting de scheidrechter uitstraalde. Het bleef uiteindelijk bij 6-5 voor Boerakker wat daardoor samen met Marum doorging naar de finaleavond op zaterdag 12 januari.

Dit was mijn eerste ervaring op het Leekstervoetbalgala, en ik moet zeggen, je verveelde je geen seconde. Nadat de kruitdampen opgetrokken waren na de duels in poule P werd het verder een rustige avond in Leek waar ik om ongeveer 21.00 uur vertrok richting Ezinge omdat ik wist dat het persbericht van collega Erik Ebbinge in de loop van zondagmorgen zou volgen.