Wedstrijd van de week: Kloosterburen 3- Warffum 3/4

op . Geplaatst in Wedstrijd van de week

Soms komt er een spontaan verslag je mailbox binnen waarbij je vanaf het begin tot het einde moet lachen omdat je de diverse hoofdpersonen persoonlijk kent. Dan sta je opeens weer op een voetbalveld met mannen waar je nog mee gevoetbald hebt en nog steeds regelmatig tegenkomt en komen de herinneringen aan een mooie voetbalperiode weer boven. Onderstaand verslag gaat over de voorbereiding op de wedstrijd en een wedstrijdverslag van de wedstrijd Kloosterburen 3-Warffum 3/4 en is geschreven door Harry Reitsma( alias  Dr Ohm of O’Hara), de man met een mooie pen en ons daar van mee laat genieten. Soms zegt men dat foto,s meer zeggen dan duizend woorden maar woorden zeggen vaak ook meer dan 1000 foto,s…..

Soms komt er een spontaan verslag je mailbox binnen waarbij je vanaf het begin tot het einde moet lachen omdat je de diverse hoofdpersonen persoonlijk kent. Dan sta je opeens weer op een voetbalveld met mannen waar je nog mee gevoetbald hebt en nog steeds regelmatig tegenkomt en komen de herinneringen aan een mooie voetbalperiode weer boven. Onderstaand verslag gaat over de voorbereiding op de wedstrijd en een wedstrijdverslag van de wedstrijd Kloosterburen 3-Warffum 3/4 en is geschreven door Harry Reitsma( alias  Dr Ohm of O’Hara), de man met een mooie pen en ons daar van mee laat genieten. Soms zegt men dat foto,s meer zeggen dan duizend woorden maar woorden zeggen vaak ook meer dan 1000 foto,s…..

 

Kloosterburen                                                                                                                  Warffum

Het schrikeffect

 

Eigenlijk hadden we de dag voor de wedstrijd al verloren. Enkele fanatiekelingen wilden toch nog even trainen en daarbij ging het voor één van deze jongens helemaal mis. Bij een afwerkoefening (ik heb het hierbij niet over een oefening die je vlakbij de Euroborg kunt doen) moest deze jongeman van over de vijftig een overgeschoten bal ophalen in het nabij gelegen weiland waarin enkele wilde paarden stonden (dat het pony-achtige dieren waren vermeld ik toch maar even). Normaal gesproken kan deze jongeman van bijna zestig niet eens zo hard schieten, maar bij het nemen van het schot, maakte hij een vallende beweging waardoor de bal omhoog schoot en een tijdelijke valwind nam de bal mee, waardoor de bal midden in het weiland terecht kwam. Angstige blikken gingen naar het weiland, want één van de pony-achtige wezens had de bal in zijn bek en dat zinde deze oud-speler van Groninger Boys helemaal niet. Toch maar over het draadje heen dacht de oud-speler van GVB en hij stapte, letterlijk manmoedig, met één been over het gespannen draad. Bij het neerkomen van dat ene been kwam de oud-speler van zaalvoetbalteam Makken met de onderzijde van zijn voetbalbroekje tegen het draad en toen ging er van alles door deze wellustige jongeling heen.

Het bleek schrikdraad te zijn en schrikdraad is niet bedoeld om het aan te raken met enig deel van het lichaam wat gebruikt wordt voor andere doeleinden. Desondanks bleef hij enige tijd op deze wijze over het draadje heengebogen, want hij kon zich gewoonweg niet losmaken van de sidderende sensatie. De mogelijk volgend jaar opa- wordende oud-coryfee van Kloosterburen 1 slaagde er uiteindelijk in om zich los te maken van het schrikdraad, maar het kwaad was al geschied, de hele voorbereiding voor de wedstrijd van de volgende dag was in één schokbeweging te niet gedaan.

 De wedstrijd

 De volgende dag was het coachingstrio Betto, Boets en Laurens dan ook behoorlijk ongerust. Het voltage van het team leek ongewoon hoog en hoewel wij enkele jongelingen hadden opgeroepen om ons team te versterken, leek er sprake van een te hoge spanning. Bea, de echtgenote van de schrikdraadcowboy, keek ook al gespannen. Was ook thuis de vonk overgesprongen, had Hans zijn Wattage willen verlagen door zich te versmelten met zijn geliefde echtgenote? Ik kwam er maar niet achter, maar feit is wel dat de normale ontspannen benadering van de wedstrijd volledig zoek was. Warffum 4 stond nu ook niet direct hoog op de ranglijst, dus er zouden kansen moeten zijn. Helaas bleek Warffum zich behoorlijk versterkt te hebben, want er was een seniorenteam teruggetrokken, waardoor  we het zeker niet gemakkelijk zouden krijgen. Al snel bleek tijdens de wedstrijd dat Warffum beduidend beter speelde dan Kloosterburen. Bij Kloosterburen lukte hoegenaamd niets. We hadden enorm veel last van het hoge gras, maar waarom had Warffum daar dan geen last van? Ik kom dan toch weer terug op het schrikdraadverhaal, want het leek wel of het gras zich bij elke beweging die wij maakten naar ons toe bewoog, waardoor het heel moeilijk werd om de bal ook nog goed af te spelen. We konden de bal niet in ons bezit houden en daardoor creëerde Warffum de ene naar de andere kans, die echter met meer geluk dan wijsheid niet in het doel gingen.

Ondanks ons slechte spel, kregen wij ook enkele kansen, maar die werden jammerlijk gemist. Halverwege de 1e helft nam Warffum, geheel verdiend, de leiding door Wim Kuin, de speciaal voor deze wedstrijd klaargestoomde spits van Warffum. De rust ging in met deze stand. 0-1. Er leek dus nog van alles mogelijk. Het team kreeg technische en tactische tips aangereikt, maar in de 2e helft bleek al snel dat voltage binnen het team nog steeds te hoog was. De heren Reitsma en Wiersum werden ingewisseld voor nog jongere krachten, maar ook dat bood geen soelaas. Al rap kwam Warffum, na leuke combinaties, op 0-2 en 0-3 en daarmee was de wedstrijd eigenlijk gespeeld.

Op dat moment ging de telefoon en vriendje Hilbert belde mij op dat mijn aanwezigheid zeer gewenst was in het plaatselijke café en tevens onze hoofdsponsor, café Willibrord. Ik moest kaarten en daardoor heb ik het restant van de wedstrijd niet meer kunnen volgen. Uiteindelijk werd de eindstand 1-5 in het voordeel van Warffum. a.s. zondag zijn wij noodgedwongen vrij, maar a.s. maandag om 16.00 uur kunnen we onze krachten weer meten op het ‘neutenriegkenveld” in de plaatselijke kantine.Ik hoop wel dat het voltage dan wat lager is dan afgelopen woensdag, want anders blijven we hangen aan de ijzeren kogel. Misschien moet Hans een bliksemafleider gaan dragen, maar dat zien we dan wel weer.

 

 

Dr. Ohm