Toernooi JO-7 ondanks kou geslaagd

Geschreven door Kor Nienhuis op . Geplaatst in Wedstrijd van de week

Bij deze een reactie op eerdere artikelen op deze site over het vernieuwde pupillenvoetbal. Ik kan me in veel van de kritiek die hierin stond vinden, maar toch zitten er ook goede dingen bij de plannen. Vooral het vier tegen vier voetbal is  helemaal niet zo’n slecht idee! Hoewel idee……in district noord wordt het al anderhalf seizoen gespeeld in wedstrijdvorm. Er worden kleine toernooitjes van 4 teams gespeeld, die 4 week achter elkaar hun wedstrijdjes tegen elkaar spelen, waarbij ieder team 1 keer thuis speelt. Na deze 4 week worden de teams opnieuw (op sterkte) ingedeeld en worden er nogmaals 4 toernooitjes gespeeld. Het is voor de kinderen een hele mooie overgang naar het spelen van wedstrijden op een groter veld. Het 4 tegen 4 (tegenwoordig JO7) wordt zonder keeper gespeeld.

image 2016 11 14
Spelmoment uit een van de wedstrijden

Door Kor Nienhuis


Hieronder een verslag van de wedstrijden van JO7 in Eenrum.
Er waren met kapjes 2 veldjes van 30 bij 20 meter afgezet op het hoofdveld van de club. De doeltjes waren maar 1.80 breed i.p.v. de voorgeschreven 3 meter, tja moeten natuurlijk wel centjes voor zijn om van die mooie pupillendoeltjes aan te schaffen….. Maar vergeleken met de uitslagen van een week eerder, toen er wel met de grotere doeltjes werd gespeeld bleek dit niet veel uit te maken, er werd net zoveel gescoord.
Eerst moesten op veld 1 Lycurgus en Groninger Boys het tegen elkaar opnemen en op het andere veld Winsum en Eenrum. Op veld 1 was Lycurgus fysiek net even wat sterker, maar boden de technisch handige spelertjes van Groninger Boys goed tegenstand en waren misschien zelfs nog wel even meer in de aanval. Toch wonnen de mannetjes van Lycurgus met 1-0. Op veld 2 ging het heen en weer van het ene doel naar het andere……veel scoringskansen, maar steeds weer net een been ertussen of net naast. Na een kwartier was er door beide teams 1 keer gescoord.
De tweede ronde: nu speelde Lycurgus tegen Winsum en moest Eenrum het opnemen tegen Groninger Boys. Lycurgus was duidelijk net even verder als Winsum en won deze wedstrijd met 5-0. De andere wedstrijd was ontzettend spannend. De teams waren echt aan elkaar gewaagd en alle spelertje vochten als leeuwen om iedere bal. Toen de rook op was getrokken bleek Eenrum de gelukkigste en won met 2-1.
Toen was er ranja, vanwege het frisse weer met elkaar de kantine in waar de ranja al klaar stond. Ouders konden even een bak koffie pakken en wat warm worden, de kinderen gingen binnen op het tafelvoetbalspel gewoon verder………..
Na de ranja wilden we verder gaan met de derde en laatste ronde, maar moesten de coaches eerst nog wat vermiste kinderen bij elkaar sprokkelen (wc en natuurlijk dat tafelvoetbalspel). Toen iedereen compleet was kon er weer begonnen worden. Eenrum – Lycurgus en Winsum – Groninger Boys. Weer 2 mooi gelijk opgaande wedstrijdjes waarbij Winsum en Groninger Boys elkaar mooi in evenwicht hielden met 2-2 en Eenrum door een beetje pech nipt met 1-0 verloor. Te vermelden waard bij het doelpunt van Lycurgus: Twee spelertjes van Eenrum keken elkaar aan, de ene riep iets van die had jij moeten wegschoppen, waarop het andere spelertje (net 6 jaar) antwoorde met “nee, hoor het was gewoon een prima doelpunt” Hier kunnen veel volwassen trainers en spelers nog iets van leren. Na afloop van de wedstrijden was er nog penaltyschieten waarbij ieder spelertje een pingel nam en vervolgens een keer in het doel stond.
Conclusie, het was koud, de ouders hadden koude voeten, maar de kinderen hadden rooie hoofden en een hele leuke morgen gehad. De ouders waren enthousiast en zonder een wanklank. Ook een mooie actie van de tegenstander werd gewaardeerd en heel belangrijk, er stonden twee jonge meiden in het veld als scheidsrechter. De discussie wel of geen scheidsrechter bij deze kinderen is voor mij ook heel duidelijk. Wel een scheidsrechter dus! De meiden hielpen de kinderen bij het spelletje, even een uitbal op de goede plek leggen, direct even aangeven welke partij deze mag nemen, er dicht op staan als een kind zich beetje pijn doet, even troosten, een vrije trap doet dan ook wonderen, eventjes een spelertje van de tegenpartij iets verder terugsturen enz. De leiders van de teams kunnen zich dan gewoon bezig houden met het coachen en aanmoedigen van hun eigen team. 

.