GROEN GEEL LIJDT NEDERLAAG IN BEDUM

Geschreven door Groen Geel op . Geplaatst in Wedstrijd van de week

Profielfoto van Groen Geel
 Zoals iedere  zondag aan het begin van de middag verzamelt zich een aardig groepje jongeheren, al dan niet gehuld in bijbehorend trainingspak, in de houten barak dat de Groen Geel kantine heet. Als speler, coach en tactisch brein De Veen ook op de minuut op tijd binnen is kan de bespreking beginnen. Ondanks een aantal vragen gezichten, “Zijn we echt maar met z’n 12en?”, blijkt al snel dat Buitenkamp na bijna een jaar enigszins fit verklaart is en zijn opwachting kan maken op het wedstrijdformulier. Daarnaast blijkt trainer Van der Laan zijn keuze om de schoenen aan de wilgen te hangen niet enorm serieus te nemen en hij completeert de wedstrijdselectie als nummer 14, met rugnummer 13. Het blijft toch een ongekende weelde dat Groen Geel met minimaal 5 geblesseerde of om andere redenen afwezige basisspelers nog een redelijk team op de been kan brengen. Kampioen ga je op deze manier niet worden, maar leuk meedoen moet zeker lukken.

Met deze instelling wordt vol goede moed vertrokken naar het mooie Bedum. Her en der staat een aardige auto voor de deur, waar vader in de dop Kooiker een heldere verklaring voor heeft. “Die huizen hier kan je cash aftikken, die kosten niets. Al die lui hier nemen gewoon een hypotheek om die Porsche te financieren”. De sfeer zit er lekker in, de stemmen van Ubels en Visscher gieren door de laatste aanwinst van de selectie: Een karaoke apparaat met heerlijke discolampjes. Kortom, alle randvoorwaarden zijn aanwezig voor wederom een wedstrijdje inzakken tegen een waarschijnlijk sterker Bedum. Nadat laatste man De Veen en keeper Bergsma door fysio de Jonge vakkundig met een boel tape, zalf en pijnstillers weer een beetje in elkaar zijn gezet kan de wedstrijd beginnen. Dit alles onder het genot van een heerlijk herfstzonnetje. Helaas zakt de goede moed Groen Geel al vrij snel in de glimmende voetbalschoenen als Bankersen, niet de grootste van het stel, net niet hoog genoeg komt om een corner weg te koppen. Linksbuiten Lieven, ook al niet de grootste, ziet dit niet aankomen en helpt Bedum een handje door de bal in eigen doel te werken. Later zou Lieven hierover verklaren: “Ik wilde even checken of Visscher bij de eerste paal wel scherp was, hij moet me tenslotte de rest van de wedstrijd de ruimte in sturen.” Dit bleek dus niet het geval en de vroege achterstand is alweer een feit. Vlak voor rust weet Kooiker ondanks een enthousiast vlaggende grens van Bedum nog een enorme kans om zeep te helpen. Over enthousiast vlaggende grensrechters gesproken, aan de andere kant kon “Bami” er ook wat van. “Ik werd pas om 11:45 wakker met een ziedende kater. Ik heb continu twee ballen, vier spitsen en acht verdedigers kunnen onderscheiden. Vandaar dat bij elke schijn de vlag de vlag maar de lucht in moest. Gelukkig had de scheids het snel in de gaten en deze liep keurig mee om zelf een oordeel te vellen.”

Met 1-0 aan de thee. Er wordt uiteraard nog even gemopperd over de klungelige tegengoal maar verder valt het allemaal reuze mee. Iets minder balverlies, een betere eindpass en de kansen daadwerkelijk afmaken en dan zit een puntendeling er misschien nog wel in ook. Trainer van der Laan is echter het veld nog niet op of de verdediging wordt er keihard uit gesprint door de rappe rechtsbuiten van Bedum, die vervolgens met een subliem lobje de 2-0 op het scorebord zet. De enkel van De Veen lijkt het ook langzaam te begeven en hij wordt niet veel later vervangen door Deijlen. Met wat omzettingen achterin staat het daarna wel aardig, en wordt nog maar een grote kans weggegeven. Wederom uit een corner strandt de spits na een scrimmage van dichtbij op Bergsma. Van der Laan valt nog in en doet dit niet onverdienstelijk. Met bewegelijk spel en vaak de ruimte opzoeken staat hij nog aan de basis van een aantal Groen gele aanvallen. Helaas wil de bal er via Horst en Kooiker aan de andere kant niet in en durft de ietwat pitloze scheidsrechter niet op te treden bij een handsbal in de zestien en een duikeling van Horst. Met een 2-0 nederlaag kan worden uitgekeken naar de volgende spannende wedstrijd. Wat voor cijfer zal de gehaktbal krijgen? Zowel Kooiker als de geblesseerde Tanis geven hun oordeel over de lokale bal, en zijn verassend unaniem in hun oordeel. Een krappe 5.5 op de schaal van Hoving. De ronding is op orde, maar dit kan niet gezegd worden over de temperatuur. De structuur is daarentegen prima maar dat kan dan weer niet gezegd worden over de vreemde Peruaanse kruiden die de nasmaak ietwat onprettig maken. Volgende week staat er een vrij weekend op de agenda, waarin de geblesseerden hopelijk kunnen herstellen en de competitie weer op oorlogssterkte kan worden hervat