In memoriam Harm Waninge

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Hall of Fame

Gisteren, donderdag 6 november ’14, las ik op www.viboa.nl dat Harm Waninge op maandag 3 november plotseling was overleden.

                                  image-2014-11-07 2
Harm Waninge was een van de vele voetballiefhebbers die ik met grote regelmaat bij een amateurwedstijd tegen kwam. Vaak vergezelt door Harm Rust, Elle Faber en Luit Raangs behoorde Harm tot de personen die voor mij de krenten in de pap bij een amateurvoetbalwedstijd zijn. Geen praatjesmakers met veel lawaai maar mannen met liefde voor het amateurvoetbal.

Harm Waninge was een echte liefhebber van het amateurvoetbal. Ik zal wat keren naar Harm geclaxonneerd hebben als hij vanuit Kloosterburen naar huis fietste. Naar huis waar het sinds 2009 stiller geworden was. Stiller omdat in dat jaar Annie overleed. Jarenlang hebben we in Eenrum in het zelfde hofje gewoond toen mijn ouders naar de Vennen verhuisden. Voor ons waren het toen al Harm en Annie en als jeugdspeler speelde ik weleens mee in het team waarin Harm toendertijd voetbalde.

Harm Waninge was toen al een rustig iemand die genoot van het spelletje en dat op latere leeftijd ook als toeschouwer deed. Samen met Annie werd hij op latere leeftijd verblijd met John die via Eenrum uiteindelijk als voetballer bij VIBOA terecht kwam. Ik weet zeker dat John aan Harm een fantastische vader heeft gehad. Dat kan niet anders omdat Harm een plezierige man was die verder een speciale lach had. Een lach die veelvuldig klonk als er langs de lijn weer eens een grap of anekdote werd verteld. Een lach die helaas nooit meer zal klinken wat het langs de lijn weer anders maakt. Je weet echter dat het onvermijdelijk is dat je van iemand afscheid moet nemen die je het had gegund dat een moment als een plotselinge dood nog een groot aantal jaren was uitgesteld. Ik weet dat ik namens velen spreek dat ik het Harm van harte had gegund dat hij niet alleen nog jaren van John, Dieuwerke en zijn kleinkinderen had mogen genieten maar dat  ook zijn lach nog lang op welk sportcomplex dan ook had mogen klinken.

Foto: www.viboa.nl