In memoriam Gerald Gras

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Hall of Fame

Op dinsdag 20 oktober overleed op 51-jarige leeftijd Gerald Gras. De oud-doelman van CVVB die door een tragisch ongeval al meer dan 25 jaar in het Zonnehuis in Zuidhorn verbleef en die door zijn overlijden een enorme leegte achterlaat.

image 2016 09 08
Ik leerde Gerald kennen in 2010 toen ik hem samen met Wilfred en Renate Bronsema opzocht in het Zonnehuis te Zuidhorn. Dit omdat ik graag met de twee boezemvrienden een interview wilde maken voor mijn website. Het werd een bijzonder interview met de twee vrienden waarbij ik toen al geraakt werd door de levensvreugde en het karakter van de zich in een rolstoel voortbewegende Gerald. Een Gerald die daarnaast  met een enorm gevoel voor humor door het leven ging. Het interview toen maakte veel indruk op mij en helemaal omdat het enkele weken later, als cadeautje voor Gerald, in de Ommelander Courant werd geplaatst. Dat wilde Gerald namelijk graag, na alle wedstrijdverslagen van de duels met CVVB nog een keer in de OC. Een verzoek waar de redactie zijn medewerking aan verleende en waar ik ze nog steeds dankbaar voor ben. Zo konden we de oud-doelman nog een keer blij maken maar wat een paar jaar later weer gebeurde. Rond 2012 was daar opeens een keepersklassement op Puurvoetbalonline wat door de nodige mankementen in de puntentelling niet tot tevredenheid stemde. Dat zorgde voor een onderbreking van een paar jaar maar voor aanvang van het seizoen 2016/2017 keerde het keepersklassement terug op Puurvoetbalonline maar moest er wel een naam voor het klassement komen. Een naam waarbij ik al snel aan Gerald dacht en toen zijn ouders daar toestemming voor gaven was het Gerald Gras Keepersklassement geboren. Een klassement waar, zo begreep ik van Wilfred,  Gerald trots op was. Daarom was het ook fantastisch dat de naamgever op zondag 28 mei 2017 zelf de bokaal aan de doelman van Loppersum, Peter Paul Datema mocht overhandigen. Een moment waar Gerald intens van genoot. Een moment ook wat ik nooit zal vergeten en wat ook geldt de volgende twee uitreikingen. Zo was toenmalig Rood Zwart Baflo-keeper Wim Beukema in 2018 de winnaar en Wim had als extraatje zijn gitaar meegenomen en zong toen op het terras bij Wilfred en Renate een nummer speciaal voor Gerald. Een gebaar wat zeer werd gewaardeerd en ook in 2019 was Cedric Tillema, in Baflo de opvolger van Wim Beukema, als de derde winnaar van het Gerald Gras Keepersklassement de doelman die onder de indruk was van het  charisma van Gerald die via de moderne technologie aan de gesprekken kon deelnemen. Dat waren de  drie keer dat Gerald zijn bokaal mocht overhandigen en waarbij ik drie keer met een brok in mijn keel vanuit Bedum terug naar Ezinge reed. Dat reed ik omdat het alle drie de keren om meerdere redenen bijzondere momenten waren. Het optreden van Wim, de grappen en grollen van Gerald met zijn vrienden Wilfred, Jack en Gert-Jan en de gastvrijheid van Wilfred en Renate . Vrienden die hem nooit in de steek hebben gelaten en waar alleen maar respect voor op zijn plaats is. Al die jaren zijn de vier vrienden, en Renate, er voor elkaar geweest en hebben ze laten zien wat echte vriendschap betekent. Het interview toen in Zuidhorn en later de uitreikingen van de bokaal hebben bij mij ook voor een bepaalde trots gezorgd. Trots omdat mij de kans is geboden om een fantastisch mens te leren kennen en omdat ik echte vriendschap heb gezien. Want met eigen ogen heb ik gezien hoe de grote stoere Wilfred Bronsema tijdens de BBQ het vlees in stukjes stond te snijden voor zijn vriend die dat door zijn handicap niet meer kon. Dat beeld zal ik nooit meer vergeten en wat ook geldt voor het beeld van een trotse Gerald die zijn bokaal mocht overhandigen. Toen ik het eerste slechte nieuws op dinsdagmiddag hoorde was het schrikken en wat in de avonduren, toen het bericht kwam dat Gerald was overleden, niet anders was. Uit respect voor allen die Gerald dierbaar zijn heb ik gewacht met iets over zijn overlijden te publiceren. Maar na gisteren een mooi gebaar te hebben gekregen, en waar ik de familie Gras zeer erkentelijk voor ben, vond ik de tijd rijp om aandacht aan het overlijden van Gerald te besteden. Want zolang Puurvoetbal online zal blijven zal Gerald zijn naam, uit respect richting een prachtig mens, aan het keepersklassement verbonden blijven. Lieve stoere Gerald, ik heb je tijdens alle vier de ontmoetingen leren kennen als een prachtig mens met een ijzersterk karakter en veel gevoel voor humor. Dat je  niet zelf meer jouw bokaal kunt overhandigen doet pijn. Graag had ik je dat nog jarenlang gegund maar wat helaas niet zo mocht zijn. Daarom Gerald rust zacht en allen die jouw dierbaar zijn wens ik heel veel sterkte.