Mijn moment van het weekend... Wim.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Bijna bij ieder duel waar ik voor de Ommelander Courant aanwezig ben gebeurt er wel iets wat het schrijven van een artikel waard is. Iets wat ook dit weekend weer gebeurde.
Johan Staal
Zaterdag stond tot voor mij het duel GRC Groningen-SIOS op het programma. Een mooi affiche waar ik op voorhand al blij mee was. Er waren redelijk wat bekenden naar Corpus den Hoorn gekomen om het topduel in 5D te aanschouwen. Supporters van SIOS waren er in groten getale maar ook waren er ‘spionnen’ van de concurrentie aanwezig. Verder was de schrijvende pers vertegenwoordigd en ook Wim was aanwezig. Wim staat voor Wim Nubé die als voetballer tot een van de besten die de voetbalvereniging Eenrum heeft voortgebracht behoort. Wim kon alles met een bal maar koppen deed de balvirtuoos niet. Dat was zijn hobby niet. Maar met de bal aan de voet was ‘Willem’ geniaal. Velen vonden dat hij veel meer uit zijn voetbalcarrière had moeten halen. Maar Wim vond het prima zo. Ik heb in de lagere teams van Eenrum met hem mogen samenspelen. Samenspelen met iemand die een wedstrijdje in zijn eentje kon beslissen. Maar ook iemand die er voor kon zorgen dat je met een man minder speelde. Dan verstopte de technicus zich omdat het te koud, de bal te hard, of het veld niet goed geprepareerd was. Wim, en ik denk niemand van dat team van toen, voetbalt allang niet meer. Ik schat dat mijn oud-teamgenoot 62 jaar is waardoor hij nu als voetballiefhebber langs de lijn staat bij zomaar een wedstrijd maar vooral als trouwe fan van het 1e elftal van Eenrum. Een trouwe fan die in weer en wind langs de lijn staat. Enkele jaren geleden verhuisde hij samen met Antje naar Groningen. Maar dat was geen beletsel om de verrichtingen van de roodbaadjes te blijven volgen. Wim is een kritische supporter met het hart op de tong. Iemand met een duidelijke mening zullen we maar zeggen. Maar in de rust van het duel tussen GRC Groningen en SIOS was daar mijn moment van het weekend. Bij het ophalen van zijn fiets liepen we samen op. Opeens ging het over het eerste elftal van Eenrum dat dit seizoen tik op tik krijgt. Daar spraken we samen over als oud-Eenrumers en duidelijk werd dat Wim een echte supporter is. Geen verkeerd woord kwam er over zijn lippen. Geen verkeerd woord omdat hij als voetbalkenner weet dat het een keer ophoudt met tikken te incasseren. We spraken over een club waar we mooie tijden hebben beleefd en beide nog steeds een warm gevoel bij hebben. Bij het fietsenrek was mijn moment van het weekend. Even als twee Eenrumers praten over een club waar we beide van hopen dat ze zich weten te handhaven in de vierde klasse.