Een reactie op afgelastingen

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Het artikel over afgelastingen zorgde uiteraard voor reacties. Herkenbaar voor veel verenigingen zo bleek maar er was ook een reactie waar ik van schrok. Ik schrok omdat ik baalde dat ik een belangrijk aspect was vergeten.
logo
Waar het artikel http://tinyurl.com/gl25m2h voor het grootste gedeelte over de problematiek rond de eerste elftallen ging hebben veel verenigingen nog veel grotere problemen. Dat betreft de lagere senioren en jeugdteams. Degene die ik sprak noemde als voorbeeld dat een van de lagere teams binnen zijn vereniging voor de winterstop nog maar 5 of 6 keer in actie was gekomen. Een situatie die de club uiteraard ook de nodige euro’s scheelde aan kantine-inkomsten. Dat laatste was ook van toepassing op de diverse jeugdteams binnen de vereniging. Ze kwamen voor de winterstop al weinig in actie waar zoals het er nu voorstaat de komende weken, net als bij de lagere seniorenteams, weinig verandering zal komen. Dat verenigingen dan een terugloop in het ledenbestand vrezen noemde mijn gesprekspartner niet vreemd. ‘Ik zou mij goed kunnen voorstellen wanneer iemand zou besluiten om te stoppen. Dat hij of zij er een punt achter zou zet omdat een andere sport meer mogelijkheden biedt. Wij zijn gelukkig een hechte club. Daar mogen we dankbaar voor zijn. Maar als ik eerlijk vrees ik weleens dat ook wij met een terugloop in leden te maken krijgen. Als kleine vereniging zijn je financiële middelen namelijk te beperkt om alles en iedereen steeds een alternatief programma aan te bieden. Hoe graag je dat ook wil, het is gewoon niet haalbaar. Natuurlijk is het drie keer niks wanneer je als voetballer drie maanden niet in actie bent geweest. Dan loopt de animo terug wat ook geldt voor de trainingsomstandigheden die je bij veel clubs ziet. Iedere week maar weer moeten trainen in een bak blubber werkt demotiverend. Wanneer een jonge voetballer dan thuis te horen krijgen dat je de volgende keer maar thuis moet blijven omdat zijn trainingskleren niet schoon te krijgen zijn wordt het een lastig verhaal om iedereen gemotiveerd te houden.”
Helder
Een heldere kijk op de zaak van mijn gesprekspartner die niet als een klager wilde over komen. ‘Nee, zeker niet maar ik praat als een voetballiefhebber die ziet dat de kleinere clubs het op alle fronten steeds lastiger gaan krijgen. Natuurlijk probeert een vereniging zijn leden aan zich te binden door van alles te organiseren. Daar zijn de opbrengsten vanuit de kantine een belangrijke geldbron in. Maar zonder wedstrijden geen inkomsten en dus minder geld voor een alternatief programma. Dat is de keiharde realiteit waardoor ik een felle tegenstander van doordeweekse wedstrijden ben. Duels die vaak maar een handjevol toeschouwers trekken terwijl er op de zaterdag redelijk wat publiek langs de lijn zou staan. Wat dat betreft zouden alle verenigingen een front moeten vormen en stelling moeten nemen tegen dat doordeweekse gedoe. Helaas zal dat wel een utopie blijven maar het is wel de enige manier. Gewoon met elkaar zeggen, we zijn klaar met de doordeweekse wedstrijden en plan het maar anders.”
Mening

Een duidelijke mening van een voetballiefhebber die niet alleen voor eigen parochie sprak maar de problematiek van de kleinere clubs duidelijk omschreef. Een problematiek die er op termijn voor kan zorgen dat er voetbalverenigingen zijn die van de kaart gaan verdwijnen. Voetbalverenigingen die in veel dorpen als bindmiddel binnen de samenleving dienen. Natuurlijk begrijpt iedereen dat gemeenten met handen en voeten gebonden zijn aan van alles en nog wat. Maar iedereen moet  ook begrijpen dat veel voetbalverenigingen gefrustreerd raken wanneer ze hun leden weer moeten vertellen dat er voor de zoveelste keer niet getraind kan worden of dat een wedstrijd weer is afgelast.