In Eenrum worden de clubkleuren ingeruild voor commercie

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Eerder vandaag plaatste ik een artikel over clubkleuren en de kleur van shirts. Daar was namelijk onderzoek naar gedaan waarbij naar voren kwam dat een rood shirt met witte boord de topper onder de shirts was.

 


In 2018 bestaat de voetbalvereniging Eenrum precies 100 jaar. Een prachtige mijlpaal voor de Eenrumers die als clubkleuren rood en zwart hebben. Een mooie combinatie al zeg ik het zelf want niet zonder trots heb ik er aardig wat jaartjes in mogen spelen. Een rood shirt, afgezet met een zwarte kraag en zwarte boord om de mouwen, zwarte broek en rood/zwart geringde kousen. Ik heb nooit anders gezien al wilde er binnen een lager team soms een frivole actie plaats vinden wanneer er een zwarte verticale streep op een shirt verscheen. Dit weekend zag ik op de sociale media een foto verschijnen. Een foto van het eerste team van Eenrum. De Eenrumers presenteren komende zondag tegen Westerwolde hun nieuw tenue op officiële wijze maar de tenues werden tegen SVZ al gedragen, en wanneer ik goed ben ingelicht, ook in het duel tegen Zuidlaarderveen. Ik moet bekennen dat ik schrok van het nieuwe tenue van Eenrum. De rode shirts waren namelijk niet alleen met een miniem dun zwart boordje afgezet maar ook met een witte bredere band. Om in de buurt te blijven, de gelijkenis met het shirt van ‘buurman’ Hunsingo was opvallend groot. Als liefhebber van authentieke shirts was dat schrikken. ‘Mijn’ club stapte met het eerste team over op shirts die toch wat minder bij Eenrum passen dan het rood/zwart van de jaren hiervoor. Ik weet nog dat toen ik in 1988 voor Kloosterburen ging voetballen daar ook iets dergelijks aan de orde was. De plaatselijke bank trad op als hoofdsponsor. De bank die nu behoorlijk actief is in het wielrennen zorgde zelf voor de tenues. Kloosterburen speelt in een wit shirt en zwarte broek wat opeens anders werd. Opeens speelde Kloosterburen in een wit shirt met een dun blauw streepje en een blauwe broek. Ook de kousen waren blauw waardoor er van de herkenbaarheid maar weinig overbleef. Ik weet dat niet iedereen blij was in Kloosterburen en dat de terugkeer naar het wit/zwart, bij de komst van een nieuwe hoofdsponsor, met gejuich werd begroet.
Tegenwoordig zijn er meer sportkledingleveranciers dan zeg maar dertig jaar geleden. Sportkledingleveranciers waar er van zijn die precies dat kunnen leveren wat je als voetbalclub graag wil. In Eenrum schijnt dat anders gebeurd te zijn. Ik vind dat persoonlijk jammer waar niemand echter wakker van hoeft te liggen. Heel veel zaken die binnen een sportvereniging spelen begrijp ik soms wel maar soms ook niet. En laat het nieuwe bijna ‘Hunsingo ’shirt daar nu net een van zijn.