Een op meerdere fronten geslaagd seizoen voor FC LEO.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Het seizoen 20 14-20 15 zit er voor de meeste verenigingen op. Zo links en rechts moeten er nog wat duels in de nacompetitie gespeeld worden maar verder is het klaar. Een seizoen met voor sommige verenigingen veel vreugde en voor anderen een van verdriet omdat niet alleen het behalen van de doelstelling niet lukte maar het in sommige gevallen nog slechter uitpakte. Puurvoetbalonline zet daarom de verrichtingen van de clubs in onze regio op een rijtje waarvan in deel  een FC LEO uit Leens.
                     Embedded image permalink
Een van de verenigingen die kan terugkijken op een prachtig seizoen is FC LEO. De Leensters zagen het vlaggenschip afgetekend kampioen worden in de vierde klasse B waardoor het na een jaar weer terugkeert in de derde klasse. Velen hadden niet verwacht dat FC LEO als kampioen gehuldigd zou gaan worden. Het team met een gemiddelde leeftijd van 22,7 jaar degradeerde een jaar eerder nog kansloos uit de derde klasse waarin het bijna alleen maar Friese opponenten had getroffen. Ploegen die stuk voor stuk fysiek sterker waren dan de ‘lichtgewichten’ uit Leens. Maar dit seizoen was het anders. Het jonge FC LEO nam een jaar in de derde klasse voetballen als ervaring mee richting de vierde klasse en onder de nieuwe trainer Klaas van der Ploeg ging het direct crescendo met de oranjehemden.
Na een gelijkspel tegen Anjum klapte de ploeg uit Leens er direct vol op en werd er tot aan 22 november geen punt meer weggegeven. Opende was op die dag te sterk voor de gasten uit Leens die toen ten onder gingen tegen een fysiek sterkere tegenstander. Opende was het enige team waar de oranje-brigade wat van te duchten had in de strijd om het kampioenschap. De nummers een en twee uit 4B promoveerden namelijk rechtstreeks en duidelijk werd al snel dat FC LEO en Opende daar de beste papieren voor hadden. Ik zag de Leensters dit seizoen een aantal keren spelen. Niet alle duels waren even geweldig maar ik heb wel genoten van de formatie van Klaas van der Ploeg. Vaak hoorde ik de trainer zeggen, ik moet ze gewoon afremmen want ze willen zo graag. Iets wat in de duels en daarbuiten te zien was want het enthousiasme spatte er binnen en buiten de lijnen vanaf. Waar lopen er bijvoorbeeld nog voetballers die als ze s ’nachts van het werk thuiskomen eerst even gaan kijken hoe het veld erbij ligt. Spits Rowan Rozema deed dat wel getuige zijn berichtje in de nacht voor het duel tegen Twijzel wat enkele uren later door de Leensters met 3-0 werd gewonnen. Dat tekende wel een beetje de instelling binnen de selectie van FC LEO die een gezamenlijk doel hadden, terugkeren in de derde klasse. Een selectie die met zijn twee spitsen Marko Rietema en Rowan Rozema een machtig wapen in huis heeft. Rowan Rozema schoot 27 keer raak en Marko Rietema kwam tot 20 treffers. Een gevaarlijke situatie zullen de criticasters zeggen wanneer je qua scorend vermogen van twee spitsen afhankelijk bent. Maar er zijn voldoende teams die zouden willen dat ze over één spits konden beschikken die er per seizoen 20 of meer doelpunten in trapt of kopt. Daarnaast had FC LEO nog een opzienbarende speler binnen de gelederen. Een speler die door blessures in de verdediging terecht kwam. Marcel Kadijk werd van middenvelder ‘omgebouwd’ tot centrale verdediger wat een fantastische zet van Klaas van der Ploeg bleek te zijn. De 22 jarige Kadijk werd namelijk al snel de ‘kapitein’ in de verder piepjonge verdediging van de Leensters. Een centrale verdediger die geregeld doorschoof naar het middenveld en daar voor de nodige aanvallende impulsen zorgde. Verder was het terughalen van routinier Hans Hofman een gouden zet. Geteisterd door blessures deed Klaas van der Ploeg een beroep op de routinier die in de duels die hij speelde van grote waarde was voor zijn ploeg.
Naast dat FC LEO het vlaggenschip zag promoveren werd het om een andere reden een mooi seizoen voor de Leensters. FC LEO voegde namelijk het G-voetbal aan de vereniging toe. Een mooi gebaar van het bestuur van FC LEO die daar alle credits voor verdient. Er zijn namelijk alleen maar enthousiaste geluiden te horen over de G-voetballers die een serieus genomen onderdeel binnen  FC LEO zijn waardoor de club kan terugkijken op een op meerdere fronten zeer geslaagd seizoen.