Sfeerverslag kampioenswedstrijd Pelikaan S

Geschreven door Anne Posthumus op . Geplaatst in Even na praten

AWaar begin je een met een verslag bij een aanstaande kampioen? Inderdaad, bij de voorbereiding naar die dag!! Op donderdagavond werd er op sportpark in Oostwold een belangrijke stap gezet naar het summum in de 4e klasse C van het zaterdag amateurvoetbal, kampioen worden! Volgens de kenners moet dat gebeuren op zaterdag 18 april 2015 op het sportpark in Spijk, bij de plaatselijke trots, Poolster. Aan de opkomst op de training te zien wil iedereen graag spelen, 23 vakmannen pur sang renden het kunstgras op om aan trainer John de Hoop te laten zien dat hij hen moest opstellen tijdens de kampioenswedstrijd. Een paar spelers trainden eerst even de spiertjes in het krachthonk, met vanaf daar een mooi uitzicht op het trainingsveld en melden zich iets later bij de groep. Zoon van voorzitter Wim bleef er zelfs tijdens de hele training om aan zijn conditie te werken en weer op krachten te komen voor het nieuwe seizoen na een operatie.
Doel2
Keeperstrainer John Veenstra had beide doelmannen al warm gedraaid voor wat hen te wachten stond tijdens de laatste training waarin iedereen graag wilde laten zien wat hij waard is. Doelmannen schijnen een beetje gek te zijn, wordt altijd gezegd. Klopt als een bus, volgens mij. Wie wil nou die snoeiharde ballen van Danny Holband en Freddie de Groot, nee geen Freddie frikandel meer, daar is hij mee gestopt lijkt het, tegen zijn lichaam aankrijgen? Laat staan dat je ze op een plek krijgt waar de zon niet schijnt!! Voor de keepers is er tijdens het intrappen weinig eer te behalen. Links en rechts vliegen ze erin, of erover.

 Na wat losloop oefeningen begint het echte werk, aannemen, kaatsen, dribbelen en afwerken. Trainer John de Hoop heeft de groep goed onder controle, ze luisteren naar hem als kleuters naar juf op de eerste schooldag. Respect kan je het ook noemen, wederzijds wellicht, dat maakt het een hechte groep. Er wordt onderling uiteraard een hoop gedold, dat is ook het mooie aan voetbal. Mannen bij elkaar me hetzelfde doel. Complimenten worden er ook gemaakt door spelers naar elkaar toe. Vooral Fouad, met zijn natuurlijke vrolijkheid en enthousiasme, laat vaak blijken dat je het goed doet.  Fijne goooooal!! Rafael en Ali werken rustig hun goed geplaatste ballen af, zonder commentaar. Sommige spelers hoor je niet, anderen wel, maakt ook niet uit, ieder zijn eigen toch? We gaan het zien zaterdag.

De hele groep kwam op zaterdagmorgen om kwart voor twaalf bij elkaar om de lunch samen te nuttigen. Onder het genot van soep, wel halal, uiteraard, en broodjes bereiden de mannen zich voor op wat komen gaat. Sommige spelers zijn uiteraard wat nerveus, gezonde spanning noem ik het. Dat hoort erbij en is ook nodig om iedereen op scherp te zetten. Om 12.30 uur vertrekt de bus naar het hoge noorden des lands, Spijk, om daar de wedstrijd te spelen die de ploeg voor het tweede seizoen achter elkaar kampioen moet maken. Gaat dat lukken? Tuurlijk, het moet!!

De bus vertrekt op tijd, de muziek schalt direct door de bus en dat blijft zo tot we arriveren in Spijk. Als om half drie de wedstrijd begint zie je direct dat we de bovenliggende partij zijn met veel balbezit op een moeilijk bespeelbaar veld, zeg maar knollenveld. Deze mat is niet ideaal voor de technische beentjes van de spelers maar je moet het er wel mee doen. Ali wordt regelmatig langs de linkerflank weggestuurd en probeert de spitsen en aansluitende middenvelders te bereiken met geplaatste ballen voor de goal. De keeper is niet al te groot dus daar zou je nog wel eens gebruik van kunnen maken. Met wat kleine plaagstootjes probeert ook Poolster de wedstrijd te beïnvloeden, maar ze vinden telkens een solide verdediging op hun weg. Onder leiding van Danny en Wasim wordt er niets weggegeven.

De gebroeders Hoxhaj met hun verfijnde techniek en snelheid komen een paar keer gevaarlijk door maar vinden dan toch weer een uitgestoken been of een hoofd van de lange verdedigers op hun weg naar de goal. Tot op dat moment voel je dat er iets staat te gebeuren, dat blijkt ook als Danny met een keiharde zuivere bal de doelman onder vuur neemt. KABOEM!!! 1-0, hasta la vista baby!! Dolle vreugde uiteraard in het veld en langs de kant. Na de verplichte rustpauze van een kwartier herhaalt het spelbeeld van de eerste helft zich, veel balbezit en dreiging naar het vijandelijke doel. Het spel wordt harder, gemene overtredingen op de spelers van Pelikaan S, vooral een hele vieze op Benjamin, zorgen voor de nodige irritatie aan beide zijden. Tijdens de blessurebehandeling trakteerde grappenmaker Danny Holband verzorger Bram nog even op een koude douche uit een drinkfles, altijd leuk. Poolster komt er een paar keer gevaarlijk uit maar kan voorin niet afdrukken, te weinig kracht en creativiteit brengt ze niet wat ze graag willen. Zelfs een paar A-junioren die bij hen meedoen, kunnen het tij niet keren. Na Benjamin te hebben gewisseld voor Ivano en Rafael voor Mouniz ging het spel op en neer. Een redelijke kans van de Poolster spits werd door Jonathan onschadelijk gemaakt. Met nog een paar kleine kansjes en een redelijk grote kans voor Freddy, afstandsschot in de 16 op aangeven van Handrit, verstreek de tijd langzaam. Nog 5 minuten en de nodige blessuretijd scheiden Pelikaan S van het tweede opeenvolgende kampioenschap. Een minuut voor het eindsignaal konden Danny en Wasim niet meer wachten en gaven elkaar al een vriendschappelijk knuffel. Ook op de reservebank was het nog even billenknijpen en mijn eigen schoonvader Roel Molema, was volgens hem al 26 keer naar het toilet geweest. Na het laatste eindsignaal brak het feest los natuurlijk met champagne, confetti, veel feestende spelers en supporters, het befaamde OOOOSTJE!!! werd ingezet en iedereen deelde in de feestvreugde. In de kleedkamer ging het feestje verder zo te horen.

De terugreis in de bus was uiteraard een feestelijke. Toen de muziek na een paar duidelijke woorden van Ivano het toch weer deed kon er doorgefeest worden en na een paar plaspauzes kwamen we aan in Oostwold. Daar wachten de f-jes van Pelikaan S de spelers op om een erehaag te vormen, Fantastisch om te zien!!! Mooi geregeld door de feestcommissie en door de leiders en ouders van de jeugdige f-junioren. Dit deed de heren goed om zo onthaald te worden, logisch natuurlijk. Bij binnenkomst in het sportcafé schalde het Tsunami uit de boxen en kon er verder gegaan worden onder het genot van de nodige drankjes en hapjes. Wat er toen gebeurde hield niemand voor mogelijk, Freddy creëerde wat ruimte om vervolgens een radslag te maken waar menig gymnastiekvereniging jaloers op zou zijn, de boys werden gek en met gejuich en omhelzingen voor Freddy was ook dit zeker een hoogtepuntje van de avond!! Enkele dames waren de bus vooruit gesneld om de geleverde vis en andere hapjes klaar te zetten voor consumptie. Een groot compliment voor onze hoofdsponsor waarvan de familie volgens Wim ”in de vis” zit. Weer super geregeld, wat een soorten vis, zalm, haring, kibbeling, volgens enkele grapjassen ook dolfijn en haai, heerlijk!!

 Met de muzikale omlijsting van Arjen Boltjes werd menig Nederlands nummertje ingezet en de microfoon was voor iedereen die mee wilde zingen. De heren werden gehuldigd door Miss Groningen en Miss Drenthe, omdat Miss Groningen familie is, onder de bezielende leiding van Wim Bulten.Later deed Danny zijn entertainment hoedje op om de spelers aan te kondigen met door hem uitgeschreeuwde quotes en volzinnen. Wellicht ligt er voor hem nog een mooie carrière in het verschiet binnen RTL of SBS.

Ook de KNVB had een lid van een bestuur afgevaardigd. Voorzitter Wim had in de bus de boys al vriendelijk doch dringend verzocht zich tijdens de speech van de goede man zich vooral te gedragen. Omdat de relatie met de KNVB na wat strubbelingen in het verleden zich weer positief heeft ontwikkeld waren de boys van Peli zo mak als een lammetje tijdens het korte relaas en de felicitaties van het netjes in het pak gestoken KNVB bestuurslid, hulde hiervoor!! Na deze serieuze noot mocht het feestje weer losbarsten en werd het nog lang gezellig. De heren van Pelikaan S hadden nog een feestje in de stad en maakten zich dan ook langzamerhand op om daar verder te feesten. Het zal in de stad nog wel lang onrustig zijn geweest.

Met nog drie wedstrijden te gaan zit promotie en het kampioenschap in de tas en kunnen we ons opmaken voor een vervolg in de derde klasse. Met een beetje geluk worden er volgend seizoen mooie derby’s uitgevochten met streekgenoten Zuidhorn, Aduard en Marum!! Op twee mei dit jaar is er alweer een feestje gepland voor de heren, zei nemen het dan op tegen stadsploeg Mamio dat de laatste wedstrijden niet in goeden doen is en al verloor van VVS, Poolster en afgelopen zaterdag van HS’88. In ieder geval zijn er dit seizoen nog een paar mooie wedstrijden te zien. Zal Freddy zijn record van 55 competitietreffers dit jaar overtreffen of moeten we nog even geduld hebben? We gaan het meemaken

Door: Anne Posthumus. 



.