Mijn mening: Het scouten in het meisjesvoetbal moet serieuzer opgepakt worden.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Enkele weken geleden viel er een interview met Willisa Scholtens en haar vader Johannes op Puurvoetbalonline te lezen. In het interview http://lyt.sr/4hz16 kwam het scouten van jeugdspelers en speelsters ook aan de orde. Een onderwerp wat wel wat stof deed opwaaien en wat tijdens mijn bezoek aan het duel SV Bedum-Kloosterburen nogmaals aan de orde kwam.
johan

Diverse voetballiefhebbers hadden het interview gelezen en ik moet zeggen iedereen had er ook een mening over. Ik moet eerlijk zeggen, al snel bleek dat het scoutingsapparaat van de KNVB richting het meisjesvoetbal een stevige onvoldoende scoorde.

Dat verbaasde mij niet moet ik eerlijk zeggen want dat ik tijdens mijn omzwervingen op de voetbalcomplexen met regelmaat een scout tegenkom zou iets te ver gaan. Op Kardinge kom je ze wel regelmatig tegen maar ergens in de provincie of in een ander deel van Groningen zijn ze even zeldzaam als een ijscokar op Alaska.

Het vrouwenvoetbal wordt niet door iedereen binnen de voetbalwereld omarmd en dat kan. De een vindt het geweldig en een ander vindt het helemaal niets. Dat kan want waar de een van een broodje pindakaas in hogere sferen raakt verkiest een ander een broodje stroop.

Als scout is dat echter anders want als KNVB-scout moet je alles kunnen ‘scouten’. Dan moet je alle opdrachten uitvoeren want daar ben je namelijk voor aangenomen. Een redelijke kilometervergoeding, een kledingpakket en bij selectiewedstrijden een paar consumpties+ een balletje gehakt met of zonder saus moeten er voor zorgen dat je als scout bij de diverse jeugdwedstrijden langsgaat. Op zoek naar talent wat eventueel voor een selectie in aanmerking komt. Wedstrijden waar ook meisjes tussen kunnen zitten die gescout dienen te worden om vervolgens tijdens trainingen en selectie op de juiste kwaliteiten beoordeeld dienen worden.

Het woord vriendjespolitiek wordt weleens genoemd en ik moet zeggen, daar kan ik heel ver in meegaan. Want net als bij veel BVO’s het geval is wordt er ook binnen het selectiebeleid voor de diverse KNVB- selecties aardig wat gemarchandeerd.

Dat kan allemaal omdat bijna niemand zijn mond open durft te doen of anderen denken, laat maar zitten. Laat maar zitten dat ik met mijn zoon of dochter overal heenvlieg om aan het einde van een jaar te horen dat hij of zij afvalt.

Laat een ding duidelijk zijn, afvallers horen bij een selectiebeleid maar laat ook duidelijk zijn dat het selectiebeleid niet altijd klopt. Vaak, en wat je regelmatig hoort, wordt er gekeken naar wat een speler of speelster qua ‘kunstjes’ kan. Een dienende speler of speelster selecteren is namelijk even zeldzaam als de bekende ijscokar op Alaska.

Ook het fenomeen dat een speler of speelster uit ‘ beeld’ verdwijnt is raar maar zoals in het geval van Willisa Scholtens wel de realiteit. Je komt als meisje bij de jongens te voetballen en je bent van het radarscherm verdwenen. Men roept vaak, boven Groningen zit er nauwelijks talent. Dat is puur gelul want je moet het wel willen zien en zoeken. Niemand komt bij een scout aan de deur om te zeggen, hallo ik ben een talent.”

Speuren over de velden en vooral goed informeren waar meisjes voetballen zou ik het scoutingsapparaat van de KNVB willen adviseren want voetballende meiden verdienen dat.

Begin deze maand maakte Anouk Hoogendijk een prachtige transfer. De verdedigster ruilde Ajax in voor het Engelse Arsenal. Dat deed Hoogendijk niet voor een paar voetbalschoenen en een lingeriesetje maar puur voor een leuk contract.

Dat alleen is al een reden dat een scout serieus met zijn taak bezig moet zijn want net als dat een jongen graag de ‘nieuwe’ Arjen Robben wil worden moet meisjes de kans krijgen om eenzelfde stap als Anouk Hoogendijk te maken.