Mijn mening: De vijf pagina's over persoonlijk contact zijn er niet voor om je kont mee af te vegen.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Er zijn soms dagen, of nachten, dat je niet blij bent met jezelf. Dagen, of nachten, die voor een groot gedeelte bestaan uit nadenken over zaken die je irriteren. Dat is niet goed maar helaas is dat nu eenmaal wel het aard van het beestje.
johan

Irritatie over datgene wat je niet naar buiten kunt brengen omdat het een dierbare ellende kan bezorgen is daar een van. Het niet kunnen omgaan met de rust die een ander laat zien als hij of zij onrechtvaardig behandeld wordt. Ik zou in dat soort gevallen door muren zijn gegaan maar, zo weet ik uit mijn UMCG-verleden, dat is niet altijd de juiste weg is.

Wat dat betreft ben ik blij dat ik geen zoons maar twee lieve dochters heb want je zult maar ouder zijn van een zoon die wel aardig kan voetballen. Een voetballende zoon die op jonge leeftijd, ontdekt’ wordt door een BVO als zijnde een groot talent. Bij veel ouders loopt de poep dan dun door de broek want heel voorzichtig doemen de vette contracten aan de horizon op.

Dat er vervolgens nog een lange weg te gaan is wordt door velen op de koop toe genomen maar er zijn er gelukkig ook die realist genoeg zijn. Die begrijpen dat niet alleen het talent belangrijk is maar er in het betaald voetbal ook andere regels gelden. Regels waar je niet vrolijk van wordt omdat ze van geen kant deugen.

Sociaal zijn is in het wereldje van het betaald voetbal een utopie want met sociaal zijn win je de, oorlog’ niet. In de jungle van het betaald voetbal geldt namelijk ook het recht van de sterkste waarbij alles is geoorloofd om dat ene doel, een carrière als profvoetballer, te bereiken.

Een wereld waar je veel verhalen over hoort en met eigen ogen regelmatig ziet. Een wereld wat steeds meer een afspiegeling van de huidige maatschappij wordt waar normen en waarden meer en meer vervagen. Want steeds vaker lees je verhalen over hoe het er bij de diverse BVO’s aan toe gaat en wat je kunt vertalen naar de gewone maatschappij. Want steeds weer komt dat ene thema weer bovendrijven, managers, doktoren, voetbaltrainers, veel van deze doelgroepen hebben qua sociale vaardigheden het wiel niet uit gevonden. Die hebben met de vijf pagina’s van het hoofdstuk, het persoonlijk contact, hun kont afgeveegd en ook niet meer.

Misschien is dit overdreven maar zo voel ik het wel omdat een paar ervaringen in de eerste drie weken van 2014 mij dat beeld hebben gegeven. Een gesprek en twee ervaringen rijker en het via google zoeken van bevestiging deden mij beseffen dat velen te onderdanig zijn naar personen die denken dat ze boven alles en iedereen verheven zijn.

Het kan toch niet zo zijn dat een dokter die iets, vergeet’ te vertellen daar gewoon mee wegkomt. Het mag toch niet gebeuren dat jeugdtrainers van BVO’s ouders gewoon niet groeten omdat ze van arrogantie zes meter naast hun voetbalschoenen lopen. En het is toch vreemd dat een in haar zoveelste bespreking zittende manager belooft om terug te bellen en dat vervolgens, gewoon’ niet doet.

Dit alles gebeurt allemaal in een land waar we ons wel overal druk om maken maar waar het sociaal zijn naar de achtergrond verdreven wordt. Ik weet dondersgoed dat mijn, oplossingen’ niet juist zouden zijn maar toch kan ik niet ontkennen dat mijn handen in twee gevallen jeuken. Maar gelukkig wint mijn verstand het in dit geval van mijn hart maar waar ik als ouder van een talentvolle voetballende zoon niet zo zeker van zou zijn. Want al speurend en luisterend kwam ik op dat gebied tot maar een conclusie, als ouder van een talentvolle, maar op een brute wijze afgeserveerde, voetballende zoon zou ik bij een omhooggevallen trainertje WEL even verhaal gaan halen. Ik zou hem namelijk even goed duidelijk maken dat de vijf pagina’s over persoonlijk contact niet zijn om zijn kont mee af te vegen maar dat die toch echt ergens anders voor dienen. Die dienen er namelijk voor om in een persoonlijk gesprek even uit te leggen wat de reden is dat iemand als jeugdspeler afvalt.
Wat dat betreft kunnen velen nog wat leren van dr. De Graaff uit Ezinge. Want onze huisarts kwam gisteren even op bezoek om te kijken hoe het nu met Martine ging.....