Mijn mening: Clubs moeten ook kijken bij het aanstellen van trainers

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

John Dahl Tomasson wordt de nieuwe trainer van Roda JC en dat heeft alles te maken met onderstaand artikel.

Leon Vlemmings is technisch directeur bij Roda en kent Tomasson uit hun gezamenlijke periode bij Excelsior. Daardoor wist Vlemmings hoe de Deen als trainer was en durfde hij het aan om Tomasson te benaderen om als hoofdtrainer bij Roda aan de slag te gaan.
johan

In het amateurvoetbal gaat dat een beetje anders heb ik ontdekt want zo links en rechts eens wat vragend kom je tot de conclusie dat veel verenigingen geen idee hebben wat ze voor trainers binnenhalen. Trainers waar in sommige gevallen heel veel geld voor wordt neergelegd want dat zijn ook de geluiden die je hoort, een hoofdtrainer bij een gemiddelde club in het amateurvoetbal mag niet klagen.

Een trainer in het amateurvoetbal wordt aangenomen nadat een aantal kandidaten voor een gesprek zijn geweest. Uit die gesprekken halen de afgevaardigden van de club hun informatie en gaan eens een rondje bellen voor nog meer informatie om vervolgens de keuze te bepalen. Dit seizoen gooi ik zo af en toe weleens een visje uit over de te volgen procedures bij het aanstellen van trainers. Al snel trok ik de conclusie, er is bijna geen club die weet hoe de eventuele kandidaten als trainer werken. Dan bedoel ik niet hoe een trainer zich langs de lijn gedraagt maar ik bedoel puur hoe ze als trainer doordeweeks met de groep bezig zijn.

Dat verbaasde mij wel moet ik eerlijk zeggen want een hoofdtrainer gaat tegenwoordig, en vroeger ook niet, voor een fooi aan de slag en dat hoeft ook niet. Want wat een trainer kan verdienen is het spel van bod en tegenbod om vervolgens elkaar ergens te bereiken. Maar als bestuur zou ik toch meer huiswerk doen naar de werkwijze van een trainer want ook dat is wat je in de wandelgangen weleens hoort, een vlotte babbel en ze zijn al half binnen.

Zo ken ik het verhaal van een trainer die een bestuur imponeerde met een monoloog waar geen woord tussen te krijgen was. Vervolgens werd er bij zijn presentatie een act opgevoerd met spannende teksten op flapovers maar waren het bestuur en spelersgroep na twee maanden al klaar met deze lawaai papegaai. Als het bestuur toen de moeite had genomen om een training van deze trainer te bezoeken weet ik zeker dat hij nooit was aangenomen.

Want steeds vaker hoor je dat een trainer na een jaar al weer vertrekt wat betekent dat je na drie maanden, want in oktober begint de trainerscarroussel weer te draaien, je als club de verkeerde keuze hebt gemaakt. Dan begint het spel vervolgens weer van voren af aan en wordt vervolgens dezelfde procedure weer gevolgd.

Laat duidelijk zijn dat ik niet pretendeer dat ik de wijsheid in pacht heb maar soms denk ik bij het lezen van nieuwe combinaties, dit weet ik niet of dat wat wordt. Want periodes van minder dan drie jaar, die in de trainerswereld gebruikelijk zijn onder de mom van zaaien, doorgroeien en oogsten, zijn in mijn ogen een teken dat het niet meer werkt tussen spelersgroep en trainer.

Vandaar dat ik de keuze voor Tomasson begrijp en waarbij ik denk, dat zouden de clubs in het amateurvoetbal ook meer moeten doen, niet alleen luisteren maar ook kijken.