De trainerscarrousel: Een visie of gewoon de waan van de dag

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

De trainerscarrousel begint al aardig op stoom te komen want bijna iedere dag valt wel ergens iets te lezen over een trainer die blijft of vertrekt bij zijn huidige vereniging. De trainerscarrousel, een mooi woord voor de vele veranderingen die er ieder jaar weer plaatsvinden binnen het amateurvoetbal waar trainers gaan en trainers komen.
JOHANNN

Waar het vroeger gebruikelijk was dat er in januari of februari gekeken werd of er wel of geen vervolg aan de verbintenis tussen trainer en club gegeven moest worden, tegenwoordig zijn dat november en december waar dit vaak al wordt beslist. Voor dat de kerstkalkoen, en enkele dagen later de oliebollen, op tafel komt willen club en trainer wel graag weten waar ze aan toe zijn voor het seizoen dat maar liefst tien maanden later zijn aanvang kent.

Een bijzondere periode voor iedereen binnen het amateurvoetbal want het mooie is dat iedere club of trainer er een bepaalde visie op na houdt over hoelang een trainer bij een club actief is. Er zijn voetbalclubs die gewoon kijken hoe een samenwerking bevalt en verbinden geen maximale tijdsduur aan de periode dat een hoofdtrainer actief is binnen de vereniging. Dat zijn echter uitzonderingen want het merendeel vindt een periode van drie seizoenen, zaaien, groeien en oogsten het meest ideaal. Na drie seizoenen is het, kunstje’ wel uitgewerkt wordt er vaak gezegd, dan is het de hoogste tijd voor een frisse wind.

Dat daar door veel verenigingen en ook trainers halsstarrig aan wordt vastgehouden verbaasd je soms wel want enkele jaren geleden nog presteerde een als hoofdtrainer debuterende trainer uitstekend en was een paar keer dicht bij een eventuele promotie. Steeds lukte dat niet en toen zijn drie contractjaren er op zaten moest hij weg omdat statutair was vastgesteld, een trainer blijft hier maximaal drie seizoenen. Het daaropvolgend seizoen promoveerde de vereniging met een paljas als trainer, waar nadien ook niets meer van vernomen is,  door de versterkte promotieregeling en de man die het eigenlijke werk had gedaan stond langs de lijn met lege handen. Je zou toch zeggen waarom dan niet voor een keer van je visie afwijken en de trainer waar je prima tevreden over bent dat cadeautje, een promotie, gunnen.

Zo heeft iedere club zijn eigen visie want vanmorgen las ik iets waarvan ik dacht, daarom zal het bij deze club waarschijnlijk nooit wat worden. Een vereniging die als beleid heeft, een trainer werkt hier maximaal twee seizoenen. Een periode van twee seizoenen, ik kan mij daar niets bij voorstellen want in het eerste jaar is het vaak zo dat een oefenmeester zich wat binnen een club moeten nestelen. De clubcultuur leren kennen, wat veranderingen aanbrengen om vervolgens in zijn tweede seizoen nog gerichter te gaan bouwen aan een team waarvan hij, in samenwerking met de overige leden van de technische staf, denkt dat er successen mee te behalen zijn.

Maar structureel twee jaar een trainer voor de groep hebben staan is volgens velen wel heel erg kort. Want als een spelersgroep na twee seizoenen al weer een, frisse’ wind nodig heeft om te presteren dan is het niet best. Want allemaal kennen we het bekende fenomeen van de nieuwe trainer. De trainingen van de ,nieuwe’ worden opeens door bijna alle spelende leden bezocht. Het trainingsveld is overvol maar wat snel afneemt als spelers merken dat ook bij deze trainer hun speelminuten voor wat betreft het 1e elftal op nul blijven staan.

De komende weken zullen de diverse visies weer hoorbaar en zichtbaar zijn als de diverse contracten wel of niet verlengd worden. De komende periode tot aan de feestdagen zorgt dan ongetwijfeld weer voor de nodige verrassingen in voetballand wonderland waarvan je soms denkt, ik zou het persoonlijk anders doen. Maar dat maakt de trainerscarrousel-periode ook zo leuk omdat het met welke visie dan ook precies eender werkt. Als er geen chemie meer is tussen trainer en spelersgroep dan vliegt een trainer er, en of dit nu wel of niet past binnen het beleid van een club, er tegenwoordig in het amateurvoetbal ook gewoon uit. Dat heeft niets met visie te maken heeft maar puur en alleen omdat ook binnen het amateurvoetbal de waan van de dag steeds meer gaat regeren.