Het was niet leuk op Kardinge

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Een zaterdag staat voor mij bijna altijd in het teken van het bezoeken van twee of meer voetbalwedstrijden. Wedstrijden waarin van alles in gebeurt zoals mooie goals, schitterende acties of momenten waar je als voetballiefhebber door geraakt wordt.
JOHANNN

Zaterdagmorgen was ik aanwezig op Kardinge waar Gorecht D2 moest aantreden tegen GVAV D6. Een duel van de koploper, Gorecht, tegen een ploeg die bestond uit spelers en speelsters die niet voor een van de selectieteams van GVAV in aanmerking kwamen. Dat kan want een van de bespelers van Kardinge beschikt over een jeugdafdeling die klinkt als een klok en je kunt natuurlijk niet iedereen in een selectieteam plaatsen.

Een, rare’ gewoonte van mij is dat ik altijd eerst naar de beide keepers kijk. Hoe staan ze er op qua kleding, postuur en uitstraling. De doelman van Gorecht ken ik ondertussen vrij aardig maar de doelman van GVAV D6 natuurlijk niet. Een doelman met een geel shirt, zwarte broek en zwarte kousen wat een outfit was wat kon.

Een dag eerder had ik op de radio nog een heel verhaal gehoord over overgewicht bij de jeugd. Een schrijnend probleem wat steeds ernstiger vormen aanneemt begreep ik en waar ik mij wel iets bij kan voorstellen. De jonge doelman van GVAV had ook hinder van dit probleem maar wie zijn wij om hem te veroordelen want de oorzaken kunnen vele zijn. Ik moet zeggen de jonge doelman beschikte over het nodige talent want ondanks zijn postuur pakte hij in de eerste helft een paar leuke ballen zodat de ruststand, maar’ 0-2 in het voordeel van de koploper was. Een koploper die in de tweede helft duidelijk beter speelde zodat de score snel opliep. De jonge doelman deed wat hij kon om meer treffers te voorkomen maar opeens was daar het moment. Een moment dat begon met een prachtige goal van Gorecht die ik een paar seconden , en een paar minuten later nog meer, opeens geen mooie goal meer vond.

Bij een poging om bij een stand van 0-6 een zevende tegentreffer te voorkomen kwam de jonge doelman met zijn hoofd tegen de doelpaal terecht en bleef geblesseerd liggen. Een buil werd zichtbaar maar de hulpverlening was minimaal want iedereen binnen de omheining was druk. Druk met van alles en nog wat maar niet met een jonge doelman die in onzachte aanraking kwam met een doelpaal. Het keepertje probeerde het nog even maar even later moest hij toch vervangen worden. Dat betekende shirtjes wisselen en toen bleek inderdaad, de jonge doelman leed aan overgewicht. Niet alleen rond het veld waar het duel zich afspeelde was wat commentaar te horen maar ook langs de lijn van het naast gelegen veld waren opeens, volwassenen’ met een mening over deze jonge doelman en zijn overgewicht.

Opeens was de jonge doelman weg en dat vond ik jammer. Want ik had hem graag willen vertellen dat hij een prima wedstrijd had gekeept. Gezien de geluiden verder op het park viel dat (te) veel mensen niet op en keek men alleen naar zijn lichaamsgewicht en niet naar zijn kwaliteiten. Helaas, een trieste constatering maar helaas wel een die er voor zorgde dat ik met een onbehagelijk gevoel Kardinge verliet.”