Mijn mening: Allemaal doen ze bijna hetzelfde

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Allemaal doen ze bijna hetzelfde, een opmerking die vorige week al een paar wenkbrauwen deden fronsen. Allemaal doen ze bijna hetzelfde, een opmerking die je iedere zaterdag op een sportcomplex waar dan ook kunt maken.
JOHANNN

Allemaal doen ze bijna hetzelfde wat het intrappen van jeugdige keepers betreft. Oefeningen waar je figuurlijk tranen van in je ogen krijgt. Demotiverende oefenvormen want er moet door de leider c.q. goedwillende vader wel gescoord worden. Een tegen een duels die geen toegevoegde waarde hebben. Schoten van afstand waar de keeper in spé wel naar mag kijken maar aankomen is een ander verhaal. De schoten zijn iets te hard en je ziet de kleine doelman nog kleiner worden. Zijn lichaamstaal spreekt boekdelen, want eigenlijk hoeft het keepen voor hem niet meer.

Enkele weken geleden was ik aanwezig in Eenrum waar oud-FC Groningen aantrad tegen het derde elftal van de voetbalvereniging Eenrum. Als eersten kwamen de twee doelmannen van oud-FC Groningen, Johan Tukker en Richard Vennema, het veld op voor hun warming up. Een serieuze warming up die door Richard Vennema werd verzorgd omdat Tukker altijd de eerste helft keept. Alle facetten van het keepersvak kwamen aan de orde waarvan nog niet alles voor de hele jonge keepers geschikt is. De insteek van Richard Vennema in de warming up was om Johan Tukker het juiste gevoel te geven. Het juiste gevoel wat ook een jonge doelman nodig heeft. Het gevoel geven van in vorm zijn ook al staat hij als aangewezen doelman in het doel. Ik heb het al vaker gezegd, het keepersvak is een onderdeel van de voetbalsport die niet alleen mooi is maar ook belangrijk is. Een prachtige redding die een overwinning oplevert is de, kick’ van iedere doelman. Vijfenveertig jaar geleden maakte ik die kick ook mee toen we met een bijeengeschraapt team van Eenrum in het KNVB-voetbalkamp in Hoek van Holland met 1-0 van Wageningen wonnen. Alles lukte mij als keeper en ik moet zeggen, de warming up was al een lekker begin. Geen geram op het doel maar een medespeler die mij lekker inschoot op een van de weinige droge plekken op het veld.

Tegenwoordig zie ik het vaak anders. Als je de jonge keepers dan bezig ziet jeuken mijn handen. Ik zou het wel weten qua warming up maar wat voor velen geldt want ik weet zeker dat er genoeg keepers zijn die weten wat ik bedoel. Vertrouwen geven is het halve werk maar soms kom ik jeugdige keepers tegen die zelf het heft in handen nemen. Ook die weten dat een juiste warming up hun het juiste gevoel kan geven. Dat zijn de in mijn ogen de geboren keepers waar ik het interview wat Sander Mulder aan Puurvoetbalonline gaf een mooi voorbeeld van vond. Een trainingsbeest las je tussen de regels door maar ook iemand die het wil overdragen op de jeugdige talenten die er wel degelijk zijn.

Maar helaas, allemaal doen ze tegenwoordig bijna hetzelfde. De goedwillende leiders/vaders zorgen er namelijk bijna allemaal met elkaar voor dat er wel verdomd weinig talentvolle keepertjes, en die er wel degelijk zijn, kunnen doorbreken.