Het Sterrenteam van Kloosterburen F1 van twaalf jaar geleden.

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Het sterrenteam van…,  was vorig seizoen een groot succes. Mooie verhalen over spelers, trainers en leiders passeerden de revue en de reacties waren positief te noemen. Dat is dan ook de reden dat Puurvoetbalonline met deze rubriek terugkomt en toevalligerwijs kan ik aan de hand doen van een foto,die wel wat minder van kwaliteit is, van een team dat ruim tien jaar geleden samenspeelde en zich nu in de de rubriek, het Sterrenteam van…  terugvindt.
1380798918Nkloosterburen E1 elf jaar geleden


Ruim tien jaar geleden voetbalde er in Kloosterburen een jeugdteam dat in de F-pupillen bij elkaar kwam. Een team bestaande uit vijf jongens en vier meisjes. Een leuke groep want als trainer/leider heb ik aan dat team veel plezier beleeft. Een hogere trainingsopkomst als bij dit team heb ik in mijn trainersloopbaan nooit beleefd al moet ik zeggen dat ik op dat gebied bij geen enkel team te klagen had. Maar nu het team waar het allemaal omdraait, het toen nog F1-junioren team van de voetbalvereniging  Kloosterburen van ongeveer twaalf jaar geleden.

Links achteraan staat Krista Berghuis. Een voetbalster met een verhaal want nog steeds staat de eerste training van Krista mij helder op het netvlies. Krista kwam met als ik me niet vergis de ook op de foto staande Tanja van der Luit naar een training van de F-junioren. Alleen kijken vertelde ze want of ze ging voetballen wist ze nog niet. Al snel veranderde het kijken in het op sokken meevoetballen en mijn collega-leider Joep Heemstra en ik keken elkaar aan en dachten hetzelfde, die heeft gewoon ergens anders gevoetbald. Dat kon echter niet zo zijn dus was er maar een conclusie mogelijk, dit was er eentje met het nodige talent. Dat bleek ook al snel want  Krista ontpote zich bij de F-junioren, en later E-junioren,  tot een veel scorende spits. Krista voetbalt nog steeds en komt nu uit voor EKC, het samenwerkingsverband tussen de dames van Eenrum en Kloosterburen.

Naast Krista Berghuis staat Tanja van der Luit. Onze stofzuiger op het middenveld noemden we haar vaak want dat was een rol die prima bij haar paste. Nooit te beroerd om hard te werken maakte haar tot een belangrijke speelster in het team. Niet iemand van de vele gescoorde goals maar wel een echte teamspeler. Ook Tanja komt nog steeds uit voor EKC.

Annejan Ozinga is de volgende in de rij en voor Annejan heb ik een zwak. Een zwak omdat het er een paar jaar geleden naar uitzag dat hij niet meer op de velden te bewonderen zou zijn. In de periode waar we nu over praten, begin 2000, was Hajé, zoals zijn bijnaam nu luidt een razendsnelle spits. In de F-junioren was hij onze topscoorder maar dat niet alleen. Voor, het groepsproces’ kon je Annejan er ook prima bijhebben. Later verloren we elkaar wat uit het oog maar door mijn activiteiten voor de Ommelander Courant kwamen we elkaar later weer regelmatig tegen. Maar na zijn debuut in het eerste elftal van Kloosterburen verdween hij opeens door een zware rugblessure van het toneel. Een lijdensweg begon en alles wees op einde carrière voor de jonge spits. Gelukkig keerde hij toch weer terug op de velden en is hij nu bezig aan een weg terug die hem weer op het niveau van voor zijn blessure moet brengen. Annejan speelt op dit moment in het eerste elftal van de voetbalvereniging Kooosterburen.

Als vierde van links staat Bart van Hoorn. Bart was een zoals hij door de leiding genoemd werd, een prachtig, exemplaar’. Bart kon geweldig voetballen maar hij was ook van het type, ik ben weleens wat, afwezig’. Ik moet zeggen dat had wel iets want dat soort types houdt je als leiding scherp. Bart van Hoorn ben ik volledig uit het oog verloren maar toch bewaar ik aan onze, kilometervreter’ niet alleen als voetballer maar ook als persoon prachtige herinneringen. Ik weet  echter niet of Bart op dit moment nog ergens voetbalt.

Uiterst rechts staat Saskia Staal en ik denk dat de link wel duidelijk is. Saskia was niet de snelste in het team. Dat had ze van geen vreemde want daar lagen ook mijn kwaliteiten niet. Wat ze echter wel had, dat ze een prima corner voor het doel kreeg en ook een vrije bal met links wilde nog weleens raak zijn. Als vader is het leuk om bij je sportende kinderen aanwezig te zijn. Althans zo heb ik het altijd ervaren. Maar het zorgde er ook geregeld voor dat wij wel gezamenlijk naar de trainingen vertrokken maar afzonderlijk thuiskwamen omdat vader en dochter, beide hetzelfde karakter hebbend, het tijdens de trainingen niet altijd met elkaar eens waren. Saskia is rond 2004 gestopt als voetbalster en gezien haar werkzaamheden in het weekend en avonduren plus de studie die ze volgt zie ik daar ook geen verandering meer in komen.

Links vooraan zit Kamiel Kolonka zoals zijn achternaam luidt, als ik mij tenminste niet vergis. Bij Kamiel denk ik aan een verdediger die voor niemand aan de kant ging. Een van het type, jij komt mij niet voorbij. Een prima jongen ook in de groep want ook als verteller van stoere verhalen kon je Kamiel er prima bij hebben. Jammer is, en wat voor nog een paar uit het team geldt, dat je elkaar uit het oog verloren bent want of Kamiel nog steeds de spijkerharde verdediger van toen is zou ik graag willen weten.

Willem Prins is de volgende in de rij. Willem was in het team verdediger van beroep maar verder was hij vooral boer. Hij woonde in de periode waar we nu over praten namelijk op een boerderij wat zijn lust en zijn leven was. Een buitenkind met een gezonde eetlust is ook een typering die bij hem past want wat kon die Willem wat wegstouwen. Een geweldig ventje dat ik later ergens tegenkwam wat ik liever niet wilde. We kwamen elkaar namelijk tegen in het UMCG omdat Willem op dat moment ernstig ziek was. De gevreesde ziekte had ook hem te pakken maar zijn levenslust en eetpatroon zorgden ervoor dat Willem de ziekte overwon en hij als ik goed ben ingelicht nog steeds in een van de lagere teams van Kloosterburen voetbalt.

Ferry Stiekema was onze keeper. Een prima doelman die er alles voor overhad om een prima keeper te worden. In ieder team heb je voetballers en iets mindere voetballers. Bij de iets mindere voetballers ga je kijken welke positie past misschien wel bij hem of haar. We hadden nog geen vaste keeper en het leek ons een idee om Ferry daar eens te proberen. Zoals iedereen wilde Ferry ook graag voetballen want het scoren van doelpunten vindt iedereen leuk. Maar we gingen met Ferry aan de slag door het geven van keepertraining en hem belangrijk te maken voor het team. Dat hield in dat Ferry blunders mocht maken en degene die daar wat van zei gewisseld werd, Dat hield ook in dat hij via de club echte keeperhandschoenen kreeg. Zo werd onze jonge doelman  iemand die schik in het keepersvak kreeg en op een gegeven moment met de medeling kwam dat hij naar het keeperskamp van Frans Hoek ging. Daar werd toen in, Kloosterproat’, het clubblad van Kloosterburen, nog extra aandacht aan besteed weet ik mij te herinneren. Veel energie stak Ferry in zijn pogingen om een betere keeper te worden en ik moet zeggen ook daar heb ik met volle teugen van genoten wat bewijst dat je voetballers echt wel warm voor het keepersvak kunt maken.

Naast Ferry zit Nicky Bos. Nicky was op de dag van de foto als gastspeelster toegevoegd omdat we een toernooi speelden. Een toernooi met een sterk deelnemersveld en een groot aantal wedstrijden. Vandaar dat de selectie even uitgebreid werd met de toen al voor de E-junioren voetballende Nicky die nu nog steeds voor EKC uitkomt.

De laatste in de rij is Anouk Heemstra. Anouk was een meisje waar je aan de buitenkant niet zag dat ze bloedfanatiek was. Ik vond het een winnaarstype zoals men het zo mooi zegt. Een prima voetbalster die er aardig wat doelpuntjes in wist te schoppen. Via Saskia hoorde ik laatst dat Anouk in het westen woont en via de sociale media werd dat inderdaad bevestigd. Ik heb niet het idee dat ze ergens in haar huidige woonplaats Den Haag nog voetbalt maar ik zeg, alles is te achterhalen.

Een lang het Sterrenteam… van maar eigenlijk ook niet want over de jaren met Kloosterburen F1, dat later als  team bij de E-junioren verder zou gaan kan ik een boek over schrijven ……