Voetbal en emotie als slagroom op appelgebak

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Supporters en emotie zijn altijd met elkaar verbonden. De tent afbreken als je favorieten een zege hebben behaald of in diepe treurnis huiswaarts keren als er verloren wordt zijn elkaars tegenpolen, maar wel de realiteit.
reclamebordklein

Ieder weekend maak ik het weer mee, blijdschap bij winst en treurige gezichten bij verlies. Of je dan bij een eerste of vijfdeklasser langs de lijn staat maakt in dat geval niet uit. Altijd weer mooi om mee te maken, supporters die de AOW-leeftijd al ruim gepasseerd zijn te zien opgaan in het spelletje wat ze jaren geleden ook zelf bedreven hebben. Vernietigende commentaren als er een foutieve bal gespeeld wordt en bij een prima actie komen de eigen prestaties opeens weer helder op het netvlies te staan.

Dat is de charme van het amateurvoetbal een charme wat het betaald voetbal helaas niet meer heeft. Daar doet men het anders. Daar wacht men een selectie bij terugkomst van een uitwedstrijd op om even verhaal te gaan halen. Want een nederlaag wordt steeds vaker niet gepruimd want er moet gewonnen worden. Trainers en spelers leggen vervolgens verantwoording af en de woedende, meute’ trekt  richting de stad om in sommige gevallen daar de tent even op stelten te zetten.

Er zijn ook supporters die de aandacht van de media zoeken zoals John Schurer, de voorzitter van de supportersvereniging van FC Groningen. Schurer is niet blij met de prestaties van de selectie tegen FC Twente. Een kansloze missie, als ik de krant mag geloven tenminste, werd het voor de Groningers waarvan de verwachting is dat er nog een groot aantal kansloze missies zullen volgen. Ik denk op mijn beurt, als trouwe volger van FC Groningen moet Schurer weten dat dit fenomeen, in uitduels speelt de FC te vaak als makke schapen, al een paar seizoenen gaande is. Maar het zal de hoop op betere tijden zijn die Schurer zijn noodkreet deed slaken.

Een noodkreet die ook uit de hoek van Blauw Geel’15 te beluisteren viel na de, wanprestatie’ in Eenrum. Want dat was namelijk wat de schrijver van het artikel van de 2-1 nederlaag vond. Een 2-1 nederlaag in een uitduel als een wanprestatie neerzetten zou kunnen als Blauw Geel’15 een wonderploeg zou zijn. Maar drie nederlagen en een zege in vier duels geven toch een ander beeld.

Emotie hoort bij het voetbal zoals slagroom bij appelgebak. Zonder emotie zou het nooit zo fijn langs de lijn als dat het nu is. Voetbal zonder emotionele reacties, ik moet er niet aan denken. Dan zouden we kille wedstrijden te zien krijgen zoals over iets minder dan een jaar in Brazilië of over negen jaar in Quatar. Kille duels waar de echte supporters zullen ontbreken en zijn vervangen door ingevlogen bobo’s en sponsoren. Daarom, ik geniet van duels als KRC-ZEC of ieder ander amateurduel ergens in de provincie. De reacties langs de lijn zijn dan vaak de krenten in de pap omdat ze heerlijk oprecht, maar altijd met een vleugje clubliefde, uit de kelen van de supporters komen.