Een rondje rond het veld van Hunsingo met een strafschop wat geen strafschop was

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Zondag stond het duel Hunsingo-Gronitas op het programma. Een wedstrijd waar ik voor de Ommelander Courant bij aanwezig was. Een duel waar ik met spanning naar uitkeek want dat Hunsingo een ware metamorfose had ondergaan was nog zacht uitgedrukt.
1378403742Nvb Hunsingo Gronitas Winsum 01 09 13 9406
Spelmoment uit de wedstrijd Hunsingo-Gronitas
Foto: Ommelander Courant Ronnie Afman Baflo


De verwachtingen waren daarom ook niet hooggespannen in Winsum waar trainer Henry Kramer ook nog eens een vijftal spelers van zijn selectie moest missen voor het duel tegen tweedeklasser Gronitas. Mijn tocht op het complex aan de Schillingeham ging echter verder richting de bestuurskamer van de derdeklasser. Een bestuurskamer die net als de nieuwe kleedkamers en verzorgingsruimte op 14 september officieel geopend zal worden. Veel bekende, maar ook enkele voor mij nog onbekenden, waren daar aanwezig. Al snel ging het gesprek over het digitaal invoeren van de wedstrijdgegevens en de mankementen wat het systeem met zich meebrengt. Maar opeens ging het gesprek over iets heel anders. Het ging over de strafschop die Johan Cruijff, samen met Jesper Olsen, in de wedstrijd tegen Helmond Sport achter doelman Otto Versfeld schoot. Dat gebeurde op 5 december 1982 en velen weten zich dit doelpunt nog goed te herinneren. Een strafschop, die de 2-0 voor Ajax betekende, ging de hele wereld over de maar wat bijzonder was, Cruyff scoorde op dat moment helemaal niet uit een strafschop.

Dat vertelde scheidsrechter Henk Steenhuis, die door de KNVB aangesteld was om het duel tussen Hunsingo en Gronitas in goede banen te leidden ons. Op het moment dat Cruijff de bal breed legde op Olsen, vertelde Henk, was de strafschop genomen en werd het gewoon een aanval. Een mooie discussie ontstond er in de nieuwe bestuurskamer van de Winsumers en ik moet zeggen, daar geniet ik alle keren weer van. Lekker over het voetbalspelletje praten, hoe mooi kan de wereld zijn.

Het bleef ondertussen daardoor erg gezellig in de bestuurskamer want de nieuwe secretaris van Hunsingo, Evelien Buursink, kwam zich ook nog even voorstellen. Twee dames in het bestuur van de derdeklasser vond Evelien een prima zaak. ‘We hebben een groot aantal dames en meisjes binnen onze vereniging en dan is het goed dat er ook dames in het bestuur plaats nemen.” Dit was ik helemaal met haar eens want in mijn beleving, en waar diverse verenigingen een voorbeeld van zijn, is dat inderdaad een prima mix voor een hoofdbestuur.

Ondanks de metamorfose van de hoofdmacht en wijzigingen in het bestuur waren er nog wel bekenden overgebleven bij de derdeklasser. Jaap Smit bijvoorbeeld, de man die er samen met Herman Haan voor zorgt dat de voetballers en voetbalsters van Hunsingo snel weer terug kunnen keren van eventueel blessureleed. Jaap is tijdens de wedstrijden ook als verzorger actief en ik heel eerlijk, daar heb ik respect voor. De Winsumer is ondertussen 71 jaar maar als trainer van Artemis, en hersteltrainer van Hunsingo, nog steeds geen man van, kom laat ik eens achter de geraniums gaan zitten kijken hoe het leven er verder uit gaat zien.

Op weg naar het veld had Henk Steenhuis nog een nieuwtje, Henk floot in Winsum zijn 1084e wedstrijd in het amateurvoetbal. We maakten er samen een geintje over toen ik de opmerking plaatste, maar Roelof, ik kom overal voor opdraven als het maar schuift, Luinge haal je niet meer in. We moesten beide lachen maar toch, knap om ruim 1000 duels als scheidrechter te fungeren. Ik moet zeggen Steenhuis had een makkie in Winsum want zijn manier van fluiten dwong bij beide teams respect af. Geen dikdoenerij maar fluiten op een wijze die het kijken naar een wedstrijd aangenaam maakt. Zo werd het ook in Winsum een leuke middag met een nieuwe secretaris voor Hunsingo, een oude bekende, een prima scheidsrechter en een strafschop wat geen strafschop was.