Mijn mening: Clubscheidsrechters in hun hemd gezet

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Op www.tweenul.nl las ik een ingezonden brief van Jos Ripken, een van de 19.500 clubscheidsrechters die in Nederland ieder weekend actief zijn. Jos Ripken was verbolgen over het feit dat de clubscheidsrechters door het bedrijf ARAG buitenspel waren geweest bij het uitdelen van een scheidsrechtershirt.
johannARAG, een bedrijf wat zich gespecialiseerd in rechtsbijstand, gaf voor het duel om de Johan Cruijff Schaal de 5500 KNVB-scheidsrechters die Nederland rijk is een scheidsrechtershirt aan.

Een mooi gebaar wat in het teken stond het respect op de voetbalvelden en dat was nu net het punt waar bij Jos Ripken de haren recht van omhoog gingen staan. Clubscheidsrechters zijn in zijn ogen, en volgens de regels van de bond is dat volgens mij ook zo, ook een official van de KNVB. Ripken noemt dit eenzijdig gebaar een schande en natuurlijk kwamen er diverse commentaren los. De een was het met de clubscheidsrechter eens maar ik las ook een paar commentaren waarvan ik dacht, die meneer of mevrouw, bij anonieme schrijvers weet je dat nooit, snapt er niets van.

Een zeker Wilbie maakte het wel heel erg bont want hij vond dat de clubscheidsrechters door hun eigen vereniging meer in de watten gelegd dan een KNVB-scheidsrechter. Een tekst waar ik om moest lachen en verbaasd over was want ook een KNVB-scheidsrechter heeft bij welke amateurclub dan ook niets te klagen. Kopje koffie bij aankomst, Koppie thee + plus een energiedrankje in de rust en na afloop een balletje gehakt + een of meerdere consumpties zijn de gewoonste zaken van de wereld en als partner meekomt wordt ook die niet vergeten.

Wibie noemt ook het fenomeen reiskosten als argument waarom de KNVB-scheidrechters wel en de clubscheidsrechter niet een door ARAG aangeboden shirt cadeau kregen. Dat argument slaat natuurlijk nergens op want ik weet dat er scheidsrechters zijn, of ze liegen in hun eigen portemonnee, die vertellen dat ze toch redelijk wat overhouden aan het fluiten van voetbalwedstrijden. En ook krijgt de clubscheidsrechter geen vaste vergoeding, wat in het seizoen 2012-2013 nog 20.10 euro per duel bedroeg, die een KNVB-arbiter wel ontvangt.

Daarom kon ik mij de frustratie van Ripken wel voorstellen en helemaal toen ik verder las en zag staan dat de clubscheidsrechters geen eigen sponsor mogen zoeken maar wel het ARAG-shirt met korting mochten kopen. Dus hoe krom kan het zijn, een individuele sponsor zoeken mag niet maar je mag wel met reclame lopen waar je zelf voor moet betalen.

Ook een argument wat de actie van ARAG en de KNVB rechtvaardigde was volgens enkele commentaren dat KNVB-scheidsrechters naar bijeenkomsten moeten, beoordeeld worden, moeten trainen en zich goed moeten voorbereiden op hun wedstrijden. Prima argumenten en enkele daarvan zijn de waarheid maar enkele ook niet want laten we eerlijk zijn alle 5500 scheidsrechters die een mooi ARAG-shirt hebben ontvangen beginnen niet topfit aan het nieuwe seizoen. Wie beweert dat dit wel het geval is doet de waarheid duidelijk te kort.

Maar duidelijk is in ieder geval dat de 25.000 scheidsrechters in Nederland verschillend ingeschaald zijn door ARAG en de KNVB. Want waar de 5500 KNVB-arbiters straks in het prachtige geel over het groene gras dartelen worden de overige 19.500 clubscheidsrechter, die duizenden voetballers van jong tot oud wekelijks hun wedstrijden laten spelen, met weinig respect behandeld.