Een speciaal rondje op de velden van v.v. Gorecht die de moeite meer dan waard was..

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Ooit sprak Jan van Dijken, mijn voetbalvriend uit Bedum, de legendarische woorden. Als je nergens meer een voetbalwedstrijd weet te vinden die je kunt bezoeken dan ben je geen echte voetballiefhebber.
gorecht
Daar moest ik vrijdagavond even aan denken toen ik het veld van de voetbalvereniging Gorecht opwandelde waar het duel Gorecht D1-FC Lewenborg D1 gespeeld zou worden. Een wedstrijd tussen twee teams in hun nieuwe samenstelling wat natuurlijk voor de nodige spanning bij de spelers zorgde.

Er was door de leiding afgesproken dat er 3x twintig minuten gespeeld zou worden zodat er wat meer coachmomenten waren voor de trainers van beide teams. Een prima idee want waarom schreeuwende trainers langs de lijn als het ook anders opgelost kan worden. Dat was trouwens helemaal een opvallend aspect vrijdagavond in Haren, er werd totaal niet door trainers of leiders geschreeuwd en ook de ouders langs de lijn deden dat wat zo hoort te zijn oogjes open, maar snaveltjes toe.

De wedstrijd liet twee voetballende teams zien waarbij de opbouw van achteruit, zo heet dat in voetbaltaal, tot kunst was verheven. Dan hebben ze in mij de juiste want het systeem, we gooien de lange bal erin en we zien wel wat er gebeurt, mogen ze wat mij betreft in de eerste de beste kliko gooien. Inzakkende backs die zich aanbieden, centrale verdedigers die de bal op randje zestien op durven eisen en keepers die dan de bal durven spelen kunnen op mijn sympathie rekenen. 

Talentjes in overvloed liepen er rond zoals de kleine voetballer met het nummer 2, de nummer 8 en  de blonde ,10’ van de in een prachtige zwart witte outfit spelende D1 van Gorecht. Maar ook tegenstander FC Lewenborg had er een paar bijlopen waarvan je kon zien dat ze wisten waar het bij het voetballen allemaal om draait, elkaar goed aanspelen in aanloop naar een aanval die tot succes moet leiden.

Zo werd het genieten op, zomaar’ een vrijdagavond op de velden van Gorecht met een doelman waar ik eigenlijk voor naar Haren was gekomen. De lange broek hoorde bij het keeperstenue wat hij voor de eerste keer in zijn carrière bij Gorecht aanhad. Want nog nooit eerder keepte de jonge keeper, die geen training overslaat, in het eerste team van de D-junioren van Gorecht maar wat hem niet was aan te zien. Een IJskonijn’ in het doel van Gorecht die oprecht baalde van een fout die hij maakte maar waar de meningen, of het daadwerkelijk een fout was, over verdeeld waren. Rustig aan de bal en geen gekke dingen doen was ook het kenmerk van Edwin van der Sar en persoonlijk denk ik dat de jonge doelman Van der Sar wel als en voorbeeld ziet. Daarbij haast ik mij om te zeggen dat ik hem niet met, Sar’ wil vergelijken. Dat is namelijk iets wat al veel te veel gebeurt in voetballand wonderland, we maken er al, sterren’ van voordat ze de Pampers nog maar net ontgroeit zijn. Maar gisteravond in Haren waren er twee teams aan het voetballen waarvan ook de technische staf begreep waar het om draait, spelers beter maken waarbij het resultaat van ondergeschikt belang is. Vaak zie je dat het anders is en leiders en trainers zich als een ,nep’ Jose Mourinho gedragen om aan te tonen dat ze het spelletje tot in hun kleine teen begrijpen maar waarin de praktijk (te) vaak niets van terecht komt.

Een klein minpuntje was er wel in Haren toen het rappe voetballertje met het nummer 2 onderuit geschoffeld werd en de sanctie die allen langs de lijn bedacht hadden, een tijdsstraf van 5 minuten voor de verdediger van FC Lewenborg, uitbleef. Maar, zo liet jeugdvoorzitter Klaas van der Velde weten, dit gaan we intern even bespreken want dat zien wij als een leermoment voor onze scheidsrechters waar ze in de toekomst hun voordeel mee kunnen doen.”

Prima berichten uit Haren derhalve, waar voelbaar was dat normen en waarden hoger op de ranglijst staan dan een, doodschop’ wat een overwinning zou betekenen. Dat alles zorgde voor een mooie voetbalavond in Haren waarbij ik op mijn terugweg naar huis moest glimlachen om het, ijskonijn’ in het doel van Gorecht D1, de mooie acties op een van de velden van de Koepel en aan Jan die weer gelijk had. Als echte voetballiefhebber weet je altijd wel een wedstrijd te vinden die het bezoeken meer dan waard is