Een rondje bij de v.v.Kloosterburen met een boze vrijwilliger en een toneelstuk in de bestuurskamer

Geschreven door Johan Staal op . Geplaatst in Even na praten

Nadat de reis zaterdag naar Leens ging bleef ik ook wat de zondag betrof in de gemeente De Marne want een dag later stond voor mij het duel Kloosterburen-Tolbert op het programma.

1366877863Nhofman

 Dhr. Hofman

Het weer werkte ook zondag fantastisch mee zodat ik rond 13.00 uur met frisse zin naar Kloosterburen vertrok. Als altijd zat de oudste vrijwilliger van de v.v. Kloosterburen, de 85(!)jarige Jacob Hofman, weer op zijn vaste stek om zijn lootjes te kopen. Maar deze keer was dhr. Hofman wat humeurig en ik zeg het eerlijk, ik gaf hem volkomen gelijk. Ik kwam namelijk tegelijkertijd aan met Tolbert en die deden het grote hek, waar normaliter alleen maar een ambulance door mag op wedstrijddagen, open en liepen zonder iets te zeggen zo het terrein van de v.v. Kloosterburen op. Dat schoot bij de lootjesverkoper duidelijk in het verkeerde keelgat en zijn opmerking dat het zo niet werkte vond ik zeer gepast.

Want bij veel verenigingen is het zo dat je entree betaalt als meelopende supporter en dan kan het niet zo zijn dat je zo maar een groot hek opengooit en de hele meute vrolijk naar binnenwandelt en iedereen net doet of zijn neus bloedt. Maar dhr. Hofman was boos en nogmaals, ik begreep hem want al ruim veertig jaar is hij als vrijwilliger verbonden aan de club en er zullen weinig zijn die het op zijn leeftijd nog op kunnen brengen om bij weer en wind samen met zijn kompaan Pé Bolt de lootjes aan de man of vrouw te brengen en dat alleen maar om een steentje bij te dragen aan het gezond houden van de voetbalvereniging Kloosterburen.

Even later was de bestuurskamer van de vierde klasser de volgende etappe en ook daar waren weer een aantal bekenden aanwezig want zo trof ik naast Henk Werkman en Bennie Huizinga, die als gastheren aanwezig waren, scheidsrechter Spieard die ik enkele jaren geleden had ontmoet bij het duel Zevenhuizen-Eenrum. In Zevenhuizen hadden we toen al een leuk gesprek en de aimabele arbiter was ook nu weer een aangename gesprekspartner. We kregen het over de een dag eerder overleden Boy Nijgh die de arbiter een week eerder nog had gesproken en ik moet zeggen, dan schrik je wel even als je hoort dat de oud-voetballer maar een jaar ouder was dan jezelf.

Maar als snel veranderden we weer van onderwerp want de huisfotograaf van Kloosterburen, Jan Gerdez, was het weer gelukt om mij weer op de foto te zetten zonder dat ik het in de gaten had. Jan kan zich daar kostelijk mee vermaken moet ik zeggen en eerlijk is eerlijk, ik ben weleens beroerder op de foto gekomen.

Ook in de rust was het een drukte van belang in de bestuurskamer van Kloosterburen waar de humor er weer vanaf droop want het, lijdend’ voorwerp voor dat soort acties, bestuurslid Betto Smit, was weer aanwezig. Betto is al jarenlang als bestuurslid aan de voetbalvereniging verbonden en was daarnaast samen met mede bestuurslid Lourens van der Maar, jarenlang elftalleider van het derde elftal van Kloosterburen. Betto is vaak het doelwit van de grappen en grollen van de overige aanwezigen in de bestuurskamer en ik vermaak mij daar iedere keer weer kostelijk mee. Want in mijn optiek zit ik iedere keer weer naar een prachtig uitgevoerd toneelstuk te kijken waarin Betto als de ideale aangever fungeert voor onder andere Lourens van der Maar  en oud-voorzitter Geert Timmer die daar vervolgens heerlijk op ingehaken. Zo werd het ook in Kloosterburen weer een bijzondere middagje langs de lijn omdat er naast dat er buiten de lijnen genoeg te beleven viel ook binnen de lijnen van alles gebeurde. Want er vielen maar liefst tien goals in het Kloosterburen-Tolbert en het frappante was dat daar vier eigen doelpunten bij waren.